هویت‌های آنلاین متعدد: جداسازی، بازیابی و محدودیت ناشناسی

جدا کردن هویت‌های آنلاین وقتی مفید است که ایمیل بازیابی، شماره، دستگاه و پرداخت را هم از هم جدا کنید. عوض‌کردن نام نمایشی یا باز کردن یک نمایهٔ تازهٔ مرورگر به‌تنهایی ناشناس نمی‌کند. هدف معمولاً این است که یک فعالیت خاص به زندگی روزمره، محل کار یا خانواده وصل نشود؛ این با پنهان‌شدن کامل از همه فرق دارد.

ایمیل جدا را با راهنمای حساب ایمیل امن‌تر بسازید و محدود بودن ناشناسی را در محدودیت ناشناسی ارتباط جدی بگیرید.

اول بگویید چه چیزی نباید به هم وصل شود

قبل از ساختن نام تازه، بنویسید کدام پیوند برایتان خطرناک است: نام واقعی به یک نام مستعار، حساب کاری به حساب فعالیت، یا یک شمارهٔ خانوادگی به یک نشانی عمومی. هر پیوندی که باقی بماند—یک ایمیل بازیابی مشترک، یک کارت بانکی، یک عکس تکراری—همان جداسازی را بی‌اثر می‌کند.

جداسازی هویت برای بسیاری از روزنامه‌نگاران، مددکاران و کسانی که آزار آنلاین می‌بینند یک ابزار ایمنی است، نه حقه‌ای برای فریب خدمات. اگر یک خدمت برای همان کار احراز هویت قانونی می‌خواهد، ساختن هویت دوم آن الزام را از بین نمی‌برد و ممکن است خود حساب را ناپایدار کند.

چه چیزهایی دو هویت را به هم می‌دوزد

• ایمیل بازیابی یا همان صندوق ورودی برای هر دو حساب.
• یک شماره برای پیامک ورود و بازیابی.
• ورود با گوگل، اپل یا یک شبکهٔ اجتماعی به حساب «جدا».
• همان کارت، همان فروشگاه برنامه، یا همان روش پرداخت.
• همان دستگاه بدون نمایه یا کاربر جدا، به‌ویژه اگر هر دو حساب هم‌زمان باز باشند.
• نام کاربری، عکس چهره، جملهٔ معرفی یا زمان انتشار شبیه به هم.
• همگام مخاطبان و پیشنهاد «افرادی که ممکن است بشناسید».
• فرادادهٔ عکس یا سندی که از هویت دیگر جا مانده است.

ایمیل و بازیابی را از هم جدا کنید

هویت دوم به یک نشانی ایمیل نیاز دارد که هویت اول در مسیر بازیابی‌اش نباشد. اگر برای ساختن آن نشانی دوباره همان جیمیل یا همان شماره را به‌عنوان بازیابی بگذارید، جداسازی از همان اول شکسته است.

1. نشانی تازه را طبق راهنمای حساب ایمیل امن‌تر بسازید و ورود دو مرحله‌ای‌اش را همان‌جا تمام کنید.
2. ایمیل بازیابی هویت دوم را هویت اول نگذارید و برعکس.
3. کدهای پشتیبان هر دو حساب را در جایی بنویسید که به صندوق ورودی هیچ‌کدام وابسته نباشد.
4. پرسش امنیتی را با دادهٔ قابل حدس از زندگی عمومی پر نکنید.
5. اگر خدمت برای ساختن حساب شماره می‌خواهد و شما شمارهٔ جدا ندارید، یا ساختن آن هویت را عقب بیندازید یا بپذیرید که همان شماره یک پیوند می‌سازد.

شماره و پیامک را پیوند خاموش ندانید

پیامک بازیابی روی شمارهٔ اصلی، هویت دوم را به خانواده، اپراتور و هر کسی که به آن سیم دسترسی دارد وصل می‌کند. شمارهٔ دوم وقتی جدا می‌ماند که خرید، مدارک و محل دریافت پیامک آن هم جدا باشد. بسیاری از شماره‌های اینترنتی همچنان به یک حساب اصلی یا کارت وصل‌اند.

1. در تنظیمات امنیتی هر حساب ببینید کدام شماره برای بازیابی یا پیامک ثبت شده است.
2. شماره‌ای را که نباید پیوند بسازد از بازیابی حذف کنید، بعد از اینکه روش دیگری برای ورود دارید.
3. اعلان پیامک روی صفحهٔ قفل می‌تواند نام فرستنده یا کد را نشان بدهد؛ پیش‌نمایش را برای آن سیم محدود کنید.
4. سیم دوم را در همان فهرستی از مخاطبان همگام نکنید که هویت اول از آن استفاده می‌کند.

با حساب دیگر «ورود با گوگل» نکنید

1. برای هویت جدا، دکمهٔ ورود با گوگل، اپل، مایکروسافت یا شبکهٔ اجتماعی هویت اصلی را نزنید.
2. نشانی و رمز همان هویت را دستی بسازید.
3. اگر قبلاً با حساب اصلی وارد شده‌اید، از تنظیمات همان سایت برنامهٔ متصل را قطع کنید و نشست‌ها را ببندید.
4. بدانید «پنهان کردن ایمیل من» در اپل ایمیل را از سایت می‌پوشاند اما نزد اپل همچنان به همان شناسهٔ اپل وصل است.

نمایهٔ مرورگر را جدا کنید، اما آن را ناشناس ننامید

نمایهٔ جدا کوکی و نشست را از هم فاصله می‌دهد تا یک سایت هر دو حساب را در یک مرورگر همزمان نبیند. این کار شما را از شبکه یا از اثر انگشت دستگاه پنهان نمی‌کند.

1. در کروم روی تصویر نمایه بزنید و افزودن را انتخاب کنید. می‌توانید بدون ورود به حساب گوگل ادامه بدهید تا خودِ نمایه به همان حساب اصلی گره نخورد.
2. نام و رنگ متمایزی بگذارید تا هویت‌ها را عوضی نگیرید.
3. هر نمایه نشانک‌ها، ذخیرهٔ رمز و افزونه‌های خودش را دارد؛ افزونه را فقط در نمایه‌ای بگذارید که به آن نیاز دارد.
4. در اج مسیر مشابهی برای افزودن نمایه هست.
5. در فایرفاکس می‌توانید از about:profiles یک نمایهٔ تازه بسازید، یا برای جداسازی سبک‌تر داخل یک نمایه از کانتینر تب استفاده کنید.
6. در سافاری نسخه‌های تازه، از تنظیمات بخش نمایه‌ها یک نمایهٔ تازه بسازید و پنجره را در آن باز کنید.

کانتینر فایرفاکس برای چند حساب در یک پنجره

1. اگر از افزونهٔ رسمی کانتینر چندحسابی موزیلا استفاده می‌کنید، برای هویت دوم یک کانتینر با نام روشن بسازید.
2. سایت هویت دوم را همیشه در همان کانتینر باز کنید، نه در تب معمولی.
3. کانتینر کوکی را جدا می‌کند؛ همان افزونه‌ها و همان آی‌پی همچنان مشترک‌اند.
4. رمز ذخیره‌شدهٔ مرورگر را طوری تنظیم نکنید که نام کاربری هویت اول در کانتینر هویت دوم پیشنهاد شود.

دستگاه و سیستم‌عامل می‌توانند هویت را لو بدهند

دو حساب روی یک گوشه با همان وای‌فای خانگی و همان مخاطبان همگام، از دید بسیاری از خدمات همچنان به هم نزدیک‌اند. نمایهٔ مرورگر این را کامل حل نمی‌کند.

1. روی اندروید در تنظیمات ببینید آیا کاربر دوم یا فضای خصوصی در نسخهٔ شما هست. اگر هست، هویت حساس‌تر را آنجا نگه دارید و همگام مخاطب را خاموش بگذارید.
2. روی رایانه یک کاربر سیستم جدا با ورود مخصوص خودش از نمایهٔ مرورگر محکم‌تر است، چون فایل و کلید ذخیره را بهتر جدا می‌کند.
3. قفل صفحه را برای هر کاربر روشن بگذارید تا کسی با برداشتن دستگاه هر دو هویت را نبیند.
4. اعلان قفل صفحه را برای حساب حساس‌تر محدود کنید تا نام نمایشی روی میز دیده نشود.
5. ورود هم‌زمان هر دو حساب در یک برنامهٔ رسمی (مثلاً چندحسابی اینستاگرام روی همان اپ) راحتی است، نه جداسازی قوی؛ برنامه می‌داند هر دو مال همین دستگاه‌اند.

پرداخت و فروشگاه برنامه

یک کارت بانکی، یک حساب اپ‌استور یا یک روش پرداخت سازمانی که به نام شماست، دو هویت را برای فروشگاه و گاهی برای خودِ خدمت به هم وصل می‌کند.

1. برنامهٔ هویت دوم را با همان روش پرداخت هویت اول نخرید اگر این پیوند برایتان مهم است.
2. رسید ایمیل فروشگاه را به صندوق هویت اول نفرستید.
3. اشتراک خانوادگی که خریدها را نشان می‌دهد می‌تواند نام برنامه یا خدمت را برای دیگران فاش کند.
4. اگر چاره‌ای جز همان کارت نیست، بپذیرید که جداسازی در لایهٔ پرداخت کامل نیست و بقیهٔ پیوندها را محکم‌تر کنید.

عکس، نام کاربری و رفتار

1. همان دسته، همان نام کاربری و همان جملهٔ معرفی را در هویت دوم تکرار نکنید.
2. عکس چهره یا اتاقی که در هویت آشکار هم هست اینجا نگذارید.
3. قبل از بارگذاری، فراداده و پس‌زمینه را بررسی کنید.
4. فهرست دوستان و دنبال‌شده‌ها را از روی حساب اصلی کپی نکنید؛ پیشنهاد «کسانی که ممکن است بشناسید» از همین الگوها تغذیه می‌شود.
5. زمان انتشار خیلی منظم و سبک نوشتن یکسان، حتی بدون نام مشترک، دو حساب را برای کسی که هر دو را می‌خواند به هم نزدیک می‌کند.

مخاطبان و همگام‌سازی را قطع کنید

1. در گوشی همگام مخاطبان را برای حساب هویت دوم خاموش کنید.
2. مجوز دسترسی به دفترچه تلفن را در برنامهٔ هویت دوم ندهید مگر ضرورت داشته باشد.
3. آپلود فهرست مخاطب برای «پیدا کردن دوستان» را رد کنید.
4. اگر برنامه قبلاً مخاطبان را برده، در تنظیمات همان خدمت ببینید آیا می‌توانید فهرست بارگذاری‌شده را حذف کنید.

بازیابی را طوری نچینید که هویت‌ها قاطی شوند

هویت جدا اگر قفل شود و راه بازیابی‌اش ایمیل یا شمارهٔ هویت اصلی باشد، یا از دست می‌رود یا برای بازگشایی دوباره پیوند می‌سازید. این را از روز اول حل کنید.

1. کد پشتیبان را روی کاغذ یا در جای رمزگذاری‌شده بنویسید، نه در نامهٔ هویت دیگر.
2. کلید امنیتی را اگر برای هر دو به کار می‌برید بدانید که یک شیء فیزیکی مشترک است؛ نگهداری‌اش باید با حساسیت هر دو حساب بخواند.
3. دست‌کم یک روش ورود دوم برای هویت حساس داشته باشید که به شمارهٔ خانواده وابسته نباشد.
4. اگر هویت دوم را به‌ندرت باز می‌کنید، هر چند ماه یک‌بار وارد شوید تا خدمت حساب را به‌خاطر سکوت نبندد و خودتان رمز را از یاد نبرید.

محدودیت ناشناسی را جدی بگیرید

جداسازی خوب جلوی اشتباه روزمره و بسیاری از پیوندهای سطحی را می‌گیرد. کسی که به سابقهٔ اتصال، فروشگاه برنامه، اپراتور یا خودِ خدمت دسترسی قانونی دارد ممکن است باز هم قطعات را کنار هم بگذارد. شبکهٔ خانگی، اثر انگشت مرورگر و الگوهای رفتاری هم بخشی از همان محدودیت‌اند. جزئیات بیشتر در راهنمای محدودیت ناشناسی ارتباط آمده است. اگر خطر این لایه را دارید، جداسازی روی همین گوشی و همین وای‌فای را کافی ندانید.

اشتباه‌های رایج

• ساخت حساب تازه با «ورود با گوگل» همان حساب همیشگی.
• گذاشتن ایمیل اصلی به‌عنوان بازیابی هویت دوم.
• باز کردن هر دو حساب در یک نمایهٔ مرورگر و تعویض سریع تب.
• استفاده از همان عکس چهره با یک برش متفاوت.
• خرید شماره یا اشتراک هویت دوم با همان کارت و همان رسید.
• همگام مخاطبان و بعد تعجب از پیشنهاد دوستان مشترک.
• این فرض که وی‌پی‌ان به‌تنهایی دو حساب را از هم جدا می‌کند.

چه وقت هویت جدا نسازید

هر حساب تازه یعنی رمز، بازیابی و مسئولیت بیشتر. اگر نمی‌توانید ایمیل و ورود دو مرحله‌ای‌اش را درست نگه دارید، یک حساب محکم بهتر از دو حساب شل است. اگر خدمت صراحتاً یک هویت واقعی می‌خواهد، دور زدن آن با نام مستعار ممکن است حساب را بدون هشدار ببندد. برای کار سازمانی، گاهی یک نقش رسمی با مجوز مشخص از یک هویت پنهان پایدارتر است.

ورود دو مرحله‌ای را به حساب اصلی گره نزنید

برنامهٔ تأییدکننده اگر کدهای هویت دوم را در ابری که با هویت اول وارد شده همگام کند، همان پیوند را می‌سازد. این اشتباه خیلی بی‌صدا رخ می‌دهد.

1. ببینید برنامهٔ تأییدکننده به یک حساب گوگل یا به یک شماره همگام می‌شود یا نه.
2. اگر Google Authenticator را به حساب گوگل هویت اول وصل کرده‌اید، کد هویت دوم را آنجا نگذارید.
3. برای هویت جدا یا از برنامه‌ای استفاده کنید که همگام ابری ندارد، یا همگام را خاموش بگذارید، یا زمینهٔ جداگانه‌ای بسازید که به آن حساب وصل نباشد.
4. تصویر رمزینهٔ راه‌اندازی را در گالری هویت آشکار ذخیره نکنید.
5. برنامه‌ای که به یک شماره گره می‌خورد همان محدودیت شماره را دارد؛ آن را برای هویت جدا فقط وقتی به کار ببرید که آن شماره هم جدا باشد.

کلید عبور روی همان دستگاه

کلید عبور راحت است و روی همان گوشی یا رایانه ذخیره می‌شود. کسی که دستگاه را باز کند ممکن است فهرست حساب‌های ذخیره‌شده را ببیند. خود دستگاه هم حلقهٔ مشترک هر دو هویت می‌شود.

1. قبل از ساختن کلید عبور برای هویت دوم فکر کنید آیا باز شدن قفل همین دستگاه باید به هر دو حساب برسد یا نه.
2. اگر هویت دوم حساس‌تر است، ورود با رمز و کد پشتیبان جدا را ترجیح بدهید یا کلید را در زمینهٔ کاربری جدا ذخیره کنید.
3. پر کردن خودکار رمز مرورگر را در نمایهٔ هویت دوم فقط برای همان حساب‌ها روشن بگذارید.
4. دستهٔ رمزها را در مدیر رمز با برچسب روشن از هم جدا کنید تا پیشنهاد غلط بالا نیاید.

نشست‌ها و برنامه‌های متصل را مرور کنید

1. در هر حساب به صفحهٔ امنیت همان خدمت بروید و دستگاه‌های واردشده را بخوانید.
2. دستگاهی را که نباید به این هویت وصل باشد از نشست خارج کنید.
3. برنامه‌ها و سایت‌های متصل را باز کنید و دسترسی حساب اصلی به ابزار هویت دوم را قطع کنید.
4. در حساب گوگل بخش بازیابی را ببینید: کدام ایمیل و کدام شماره آنجا نشسته است.
5. همین مرور را برای شناسهٔ اپل یا حساب مایکروسافت هم انجام دهید اگر از آن‌ها استفاده می‌کنید.

کاربر جدا روی ویندوز و مک

1. در ویندوز از تنظیمات حساب‌ها یک کاربر دیگر بسازید، ترجیحاً استاندارد، با رمز خودش.
2. هویت حساس‌تر را فقط در آن کاربر باز کنید؛ مرورگر و دانلودها همان‌جا می‌مانند.
3. تعویض سریع کاربر را بعد از کار با خروج یا قفل تمام کنید تا پنجره‌ها روی میز نمانند.
4. در مک از تنظیمات کاربران و گروه‌ها یک کاربر تازه بسازید و در صورت نیاز تعویض سریع را روشن کنید.
5. همگام آی‌کلاد یا حساب گوگل هویت اول را داخل آن کاربر وارد نکنید.
6. پوشهٔ مشترک کاربران را برای فایل هویت دوم به کار نبرید.

فضای خصوصی و کاربر دوم در اندروید

1. در تنظیمات نسخهٔ خود بگردید: کاربران چندگانه، یا در نسخه‌های تازه فضای خصوصی.
2. اگر فضای خصوصی هست، آن را با قفل جدا راه‌اندازی کنید و برنامهٔ هویت دوم را همان‌جا نصب کنید.
3. حساب گوگل هویت اول را داخل آن فضا وارد نکنید.
4. اگر فقط کاربر دوم دارید، با آن کاربر وارد شوید و همگام مخاطب و گالری را خاموش بگذارید.
5. اعلان‌های آن فضا یا کاربر را روی صفحهٔ قفل نشان ندهید.

در آیفون چه چیزی جدا می‌شود و چه چیزی نه

آیفون برای دو هویت کامل طراحی نشده است. یک شناسهٔ اپل، یک فروشگاه و بسیاری از همگام‌ها به همان دستگاه وصل می‌مانند. کارهایی که هنوز مفیدند محدود کردن نمایش و جدا کردن مرورگر است، نه ادعای ناشناسی.

1. هویت دوم را در نمایهٔ جدا یا مرورگر جدا باز کنید، نه در همان نشست سافاری که حساب اصلی را دارد.
2. پیشنهاد ذخیرهٔ رمز و پرکردن خودکار را برای آن سایت‌ها کنترل کنید تا نام اصلی پیشنهاد نشود.
3. پیش‌نمایش اعلان را روی قفل خاموش یا محدود کنید.
4. آینه‌شدن اعلان به مک یا ساعت را برای آن برنامه‌ها ببینید؛ صفحهٔ بزرگ‌تر همان نام را به دیگران نشان می‌دهد.
5. اشتراک خانوادگی خرید و اشتراک را با اعضای خانواده به اشتراک می‌گذارد؛ برنامهٔ هویت دوم را از این راه نخرید اگر نباید دیده شود.

دو هویت را با هم درگیر نکنید

1. از هویت دوم پست هویت اول را نپسندید، کامنت نگذارید و بازنشر نکنید.
2. خودتان را از یک حساب به حساب دیگر دعوت نکنید و در یک سند همزمان با هر دو نام ویرایش نکنید.
3. دعوت تقویم، تماس ویدیویی و امضای نامه را با نام همان هویت همان کار بفرستید.
4. اگر لازم است چیزی بین دو زمینه جابه‌جا شود، آن را آگاهانه و از راهی که ردپای حساب نسازد انجام دهید؛ کپی کردن متن در همان دستگاه کم‌خطرتر از فرستادن نامه از یکی به دیگری است.
5. نام کاربری یکتا را در جست‌وجو جست‌وجو کنید و ببینید کنار نام واقعی‌تان ظاهر می‌شود یا نه.

وی‌پی‌ان و شبکه را بیش از اندازه حساب نکنید

وی‌پی‌ان نشانی شبکه را عوض می‌کند اما اگر هر دو حساب را از همان مرورگر یا بعد از ورود همزمان باز کنید، خودِ خدمت باز هم می‌تواند رفتار را کنار هم بگذارد. باز کردن هویت جدا فقط پشت وی‌پی‌ان، در حالی که هویت اصلی همیشه از خانه بدون آن وارد می‌شود، گاهی حتی یک الگوی متمایز می‌سازد. شبکه را در کنار بقیهٔ جداسازی ببینید، نه به‌جای آن. جزئیات محدودیت را در راهنمای محدودیت ناشناسی ارتباط بخوانید.

مدیر رمز را با نمایه هماهنگ کنید

1. افزونهٔ مدیر رمز را در نمایهٔ هویت دوم طوری محدود کنید که حساب‌های هویت اول را پیشنهاد ندهد.
2. اگر نرم‌افزار امکان فضای جدا یا خزانهٔ جدا دارد و خطر جابه‌جایی بالاست، همان را برای هویت حساس در نظر بگیرید.
3. پر کردن خودکار را روی صفحهٔ ورود یک خدمت فقط بعد از دیدن نشانی درست سایت فعال کنید.
4. نام ورودی‌ها را طوری بنویسید که در یک نگاه معلوم باشد به کدام هویت مربوط‌اند.

روی دستگاه کاری هویت حساس نسازید

گوشی یا لپ‌تاپ سازمان ممکن است مدیریت‌شده باشد: نصب برنامه، بعضی ترافیک‌ها، همگام نامه و حتی نمایه‌های مرورگر برای واحد فناوری قابل دیدن است. هویت دومی که نباید به محل کار وصل شود روی همان دستگاه جدا نیست.

1. اگر دستگاه نمایهٔ کاری یا نرم‌افزار مدیریت دارد، حساب حساس را آنجا نسازید و وارد نکنید.
2. افزونه و نمایهٔ مرورگر سازمانی را برای این کار دور نزنید؛ همان محیط همچنان تحت همان سیاست است.
3. پشتیبان و همگام پروندهٔ کاری را با فایل هویت جدا قاطی نکنید.
4. اگر فقط دستگاه شخصی در دسترس دارید، همان را برای هویت حساس کنار بگذارید و دستگاه کاری را برای نقش شغلی نگه دارید.

هنگام ساختن حساب، فرم را سبک بگیرید

1. فیلدهای اختیاری مثل تاریخ تولد، جنسیت، محل و شماره را خالی بگذارید مگر خدمت بدون آن‌ها پیش نرود.
2. در اولین اجرا پیشنهاد یافتن دوستان و دسترسی به مخاطبان و عکس‌ها را رد کنید.
3. منطقهٔ زمانی و زبان را طوری انتخاب کنید که بیش از حد لازم مکان یا هویت آشکار را فاش نکند، در محدودهٔ چیزی که خودتان باید با حساب کار کنید.
4. نام کاربری را قبل از ثبت جست‌وجو کنید تا همان املای یکتای زندگی دیگر نباشد.
5. جملهٔ معرفی را خالی یا بسیار عمومی بگذارید؛ اشارهٔ هوشمندانه اغلب همان پیوند را می‌سازد.

اگر قبلاً پیوندی ساخته‌اید

خیلی‌ها هویت دوم را با ایمیل اصلی یا همان عکس شروع کرده‌اند. بخشی از این پیوندها را می‌شود بعداً کم کرد؛ بخشی در حافظهٔ دیگران یا در نسخهٔ ذخیره‌شده می‌ماند.

1. صفحهٔ بازیابی و ورود را باز کنید و ایمیل، شماره و ورود با حساب دیگر را اصلاح کنید.
2. عکس و نام کاربری تکراری را عوض کنید و متن معرفی یکسان را بردارید.
3. اگر از حساب غلط پست یا نامه‌ای رفته، همان را در حد امکان حذف کنید و از هویت دیگر دربارهٔ آن توضیح علنی ندهید.
4. نشست دستگاه‌های قدیمی را ببندید.
5. اگر پیوند خیلی گسترده شده و خطر بالاست، گاهی بستن حساب و شروع پاکیزه کم‌ هزینه‌تر از باز کردن گره است؛ کدها و مخاطبان لازم را قبل از بستن به جای امن منتقل کنید.

دستگاه مشترک خانه را هم حساب کنید

تبلت مشترک، تلویزیون هوشمند یا رایانه‌ای که بقیهٔ خانواده باز می‌کنند می‌تواند اعلان، تصویر نمایه یا تب ذخیره‌شدهٔ هویت دوم را نشان بدهد. جداسازی فقط در برابر غریبه نیست.

1. حساب حساس را روی دستگاه مشترک باز نگه ندارید و ورود خودکار را خاموش کنید.
2. اگر مخاطبان را قبلاً برای یافتن دوستان بارگذاری کرده‌اید، در مرکز حساب همان خدمت ببینید آیا فهرست بارگذاری‌شده را می‌توانید حذف کنید.
3. پیشنهاد دوستان را بعد از حذف فهرست فوری خاموش انتظار نداشته باشید؛ اثر آن ممکن است مدتی بماند.
4. روی تبلت مشترک پیش‌نمایش اعلان را محدود کنید و بعد از کار از حساب خارج شوید تا نام نمایشی روی صفحه نماند.

از همین امروز چه کار کنید

1. بنویسید کدام پیوند بین نام‌ها برایتان خطرناک است.
2. در حسابی که باید جدا بماند، ایمیل بازیابی، شماره و ورود با حساب دیگر را باز کنید و پیوندهای مشترک را قطع کنید.
3. یک نمایهٔ مرورگر جدا با نام روشن بسازید و فقط همان هویت را آنجا باز کنید.
4. کد پشتیبان را بیرون از صندوق ورودی هویت دیگر ذخیره کنید.
5. همگام مخاطب و عکس تکراری را برای هویت دوم خاموش یا عوض کنید.