شبکه‌های اجتماعی: مخاطب، دسترسی و کاهش افشای اطلاعات
تنظیم حریم خصوصی مخاطب یک پست را محدود می‌کند، اما آن را به پیام خصوصی تبدیل نمی‌کند. قبل از انتشار ببینید بیرون رفتن محتوا چه آسیبی می‌زند، افراد داخل تصویر را در نظر بگیرید و خود حساب را با رمز یکتا و تأیید دومرحله‌ای محافظت کنید.
تنظیم حریم خصوصی مخاطب یک پست را محدود می‌کند، اما آن را به پیام خصوصی تبدیل نمی‌کند. کسی که اجازه دیدن دارد می‌تواند اسکرین‌شات بگیرد، محتوا را ذخیره کند یا آن را جای دیگری بازنشر کند. قبل از انتشار ببینید اگر همان تصویر یا جمله از دایره‌ای که در ذهن دارید بیرون برود چه آسیبی می‌زند، افراد داخل عکس را در نظر بگیرید، و خود حساب را با رمز یکتا و تأیید دومرحله‌ای ببندید.
انتخاب کانال برای مطلبی که اصلاً نباید عمومی شود در ارتباط خصوصی آمده است. قبل از فرستادن یا بارگذاری فایل، فراداده و پس‌زمینه را هم در حذف اطلاعات شناسایی‌کننده بررسی کنید. تنظیمات هر برنامه را در راهنمای همان ابزار این مجموعه دقیق‌تر می‌توانید ببینید؛ اینجا اصل مشترک همهٔ آن‌هاست.
اول مخاطب را انتخاب کنید، بعد منتشر کنید
بسیاری از لغزش‌ها از عادت «پیش‌فرض عمومی» می‌آید. پست را اول برای خودتان پیش‌نویس کنید، مخاطب را آگاهانه بگذارید، بعد دکمهٔ انتشار را بزنید. عمومی، دوستان، نزدیکان، فهرست سفارشی و «فقط من» هر کدام دایرهٔ متفاوتی می‌سازند. حتی «دوستان» روی شبکه‌ای با صدها آشنا دایره‌ای بزرگ است.
- در همان صفحهٔ نوشتن پست، کنترل مخاطب را باز کنید و ببینید الان روی چه حالتی است؛ به حافظه اعتماد نکنید.
- برای مطلبی که فقط چند نفر باید ببینند، به‌جای پست، پیام یا گروه کوچک را در نظر بگیرید.
- داستان یا وضعیت موقت را هم عمومی فرض نکنید. ذخیره، اسکرین‌شات و گاهی ابزارهای دیگر همان را ماندگار می‌کنند.
- پخش زنده را حساس‌تر از پست معمولی ببینید: کنترل کمتری روی لحظه دارید و پس‌زمینه و صدای محیط بیشتر لو می‌رود.
- اگر برنامه فهرست یا حلقهٔ نزدیکان دارد، برای موضوع محدود از همان استفاده کنید، نه از کل فهرست دوستان.
بعد از انتشار هم مخاطب را یک‌بار دیگر در خود پست چک کنید. بعضی برنامه‌ها پست تازه را با تنظیم دیگری می‌گذارند اگر از رایانه، گوشی یا نسخهٔ قدیمی بفرستید.
آنچه روی نمایه همیشه دیده می‌شود
نمایه جدا از یک پست است: نام، عکس، شرح، شهر، محل کار، پیوندها و گاهی شماره یا نامه. این‌ها را کسانی می‌بینند که اصلاً پست‌هایتان را دنبال نمی‌کنند.
- نمایه را با حسابی که وارد آن نیستید، یا از پنجرهٔ خصوصی، باز کنید و ببینید غریبه چه چیزی می‌بیند.
- تاریخ تولد کامل، شماره، نشانی نامه، محل دقیق کار و پیوند به حساب‌های دیگر را اگر لازم نیست بردارید.
- عکس نمایه و جلد را از نظر پس‌زمینه، تابلو، کارت شناسایی و صفحهٔ باز رایانه بررسی کنید.
- فهرست دنبال‌کنندگان و دنبال‌شوندگان را اگر برنامه اجازه می‌دهد محدود کنید؛ همین فهرست‌ها گاهی روابط را نشان می‌دهند.
- در تنظیمات حریم خصوصی ببینید چه کسی می‌تواند شما را با ایمیل یا شمارهٔ تلفن پیدا کند و بارگذاری دفترچهٔ مخاطبین را اگر لازم نیست خاموش کنید.
برچسب، موقعیت و پیشنهاد دوستی
برچسب زدن شما در عکس دیگران، یا روشن بودن موقعیت روی پست، افشایی است که گاهی دست خودتان نیست. پیشنهاد دوستی بر اساس مخاطبین و دوستان مشترک هم می‌تواند دو زندگی جدا را به هم وصل کند.
- بازبینی برچسب را روشن کنید تا عکس وقتی روی نمایه‌تان می‌نشیند که خودتان تأیید کرده باشید.
- موقعیت دقیق را از پست‌ها بردارید مگر اینکه عمداً بخواهید آنجا دیده شوید. موقعیت زنده را بعد از قرار خاموش کنید.
- همگام‌سازی دفترچه را در تنظیمات برنامه خاموش کنید اگر نمی‌خواهید شمارهٔ آشنایان برای پیشنهاد به دیگران استفاده شود.
- از کسانی که شما را بدون هماهنگی در عکس عمومی می‌گذارند بخواهید برچسب را بردارند یا عکس را محدود کنند؛ خودتان هم با دیگران همین کار را بکنید.
- اگر برنامه‌ای «افراد» یا تشخیص چهره دارد، ببینید روشنش به نفع شماست یا فقط پیدا کردن‌تان را آسان می‌کند.
افراد داخل تصویر را جدا بسنجید
عکسی که برای شما بی‌خطر است ممکن است برای کس دیگری در قاب خطرناک باشد: کودک، همکار، کسی که نمی‌خواهد مکانش معلوم شود، یا سندی روی میز پشت سر. رضایت شما جای رضایت آن‌ها را نمی‌گیرد.
- قبل از انتشار، پس‌زمینه را بزرگ کنید: تابلو، کارت، صفحه‌نمایش، پاکت نامه، پلاک و لباس با نام.
- اگر فرد دیگری مشخص است، از او بپرسید یا آن بخش را بپوشانید یا اصلاً نفرستید.
- عکس کارت شناسایی، بلیت، برگهٔ پزشکی و صفحهٔ حساب را حتی برای «دوستان» نگذارید.
- ویدیو را تا انتها ببینید؛ چیزی که در ثانیهٔ آخر از قاب رد می‌شود همان‌قدر می‌ماند.
- قبل از بارگذاری، خروجی تازه‌ای بدون فرادادهٔ مکان بگیرید؛ فایل اصلی دوربین را مستقیماً بالا نفرستید.
نظر، بازنشر و ذخیره را جزو انتشار بدانید
نوشتن زیر پست دیگران، بازنشر، یا ذخیره در مجموعهٔ عمومی هم انتشار است. لحن شوخی در جایی که مخاطبش را نمی‌شناسید ممکن است جدا از بستر نقل شود.
- قبل از نظر دادن ببینید آن صفحه عمومی است یا نه.
- بازنشر را وقتی انجام دهید که حق و پیامد بیرون رفتن دوباره را پذیرفته‌اید.
- گفت‌وگوی حساس را از نظرگاه عمومی به پیام خصوصی و در صورت نیاز به کانال امن‌تری ببرید. اسکرین‌شات گفت‌وگوی خصوصی را در استوری یا پست نگذارید؛ با این کار دایره را بی‌اجازهٔ طرف مقابل بزرگ کرده‌اید و گاهی شماره یا نام‌های دیگر داخل قاب هم دیده می‌شود. اگر نقل قول لازم است، اجازه بگیرید و جزئیات شناسایی را حذف کنید.
- مجوز کامنت را برای پست‌های خودتان محدود کنید اگر آزار یا کشاندن بحث به فضای عمومی مسئله است.
گذشته را هم مرور کنید
پستی که سال‌ها پیش بی‌خطر بود امروز ممکن است محل کار، خانواده یا موقعیت تازه‌تان را لو بدهد. موتور جست‌وجو و سایت‌های بایگانی گاهی همان را نگه می‌دارند حتی بعد از حذف.
- خط زمانی خودتان را با فیلتر تاریخ و مکان یک‌بار دوره کنید.
- اگر برنامه محدود کردن پست‌های قدیمی به دوستان را دارد، از آن برای محتوای خیلی قدیمی عمومی استفاده کنید، بعد موارد حساس را جدا حذف یا آرشیو کنید.
- در تنظیمات ببینید موتورهای جست‌وجو اجازه دارند نمایه را فهرست کنند یا نه؛ اگر نه، آن را ببندید.
- حذف پست را مساوی پاک شدن از اینترنت نگیرید. اسکرین‌شات و بازنشر ممکن است مانده باشد.
- خروجی دادهٔ حساب را اگر برنامه می‌دهد یک‌بار بگیرید تا ببینید واقعاً چه چیزی ذخیره شده؛ خود آن خروجی را جایی امن بگذارید.
حساب را مثل یک در ورودی ببینید
قوی‌ترین تنظیم مخاطب وقتی حساب تصرف شود بی‌فایده است. کسی که داخل حساب باشد می‌تواند پست‌ها را عمومی کند، برای دیگران پیام بفرستد یا سابقه را دانلود کند.
- برای این حساب رمزی یکتا بگذارید و آن را در مدیر رمز نگه دارید، نه همان رمزی که برای نامه یا فروشگاه دارید.
- تأیید دومرحله‌ای را روشن کنید و به‌جای پیامک، اگر برنامه اجازه می‌دهد، از برنامهٔ تولید کد یا کلید امنیتی استفاده کنید.
- نشست‌های فعال و دستگاه‌های واردشده را در تنظیمات امنیت ببینید و هر دستگاهی را که نمی‌شناسید خارج کنید.
- برنامه‌ها و سایت‌هایی را که با این حساب وارد می‌شوند مرور و دسترسی غیرضروری را حذف کنید.
- نامه و شمارهٔ بازیابی را بررسی کنید که مال خودتان باشند و اعلان ورود تازه را روشن بگذارید.
اگر نشانهای از ورود ناشناس دیدید، از دستگاهی سالم رمز را عوض کنید و نشست‌ها را ببندید؛ جزئیات مهار حساب در راهنمای بازیابی حساب همین مجموعه است.
کار را با زندگی شخصی قاتی نکنید
حساب کاری اغلب سیاست سازمان را با خود دارد و ممکن است بعد از ترک کار در دسترس دیگران بماند. مطلب شخصی را آنجا نگذارید و سند داخلی را در حساب شخصی عمومی نکنید. اگر از همین گوشی هر دو را مدیریت می‌کنید، دست‌کم حساب‌ها را جدا نگه دارید و پیش‌فرض انتشار را هر بار چک کنید تا پست کاری روی حساب شخصی نرود و برعکس.
کودکان، خانواده و حساب مشترک
گذاشتن تصویر مستمر از کودک، مدرسه، مسیر خانه یا روال روزانه چیزی است که خود کودک بعداً نمی‌تواند به‌راحتی پس بگیرد. اگر خانواده یک حساب را با هم استفاده می‌کنند، هر کسی عملاً به مخاطبان و پیام‌ها نزدیک است. برای خرید مشترک یا نظارت والدین از ابزار رسمی همان خدمت استفاده کنید، نه از یک رمز واحد روی حساب بزرگسال.
آنچه را نباید اصلاً در این فضا نوشت
رمزها، کد تأیید، تصویر هر دو روی مدرک شناسایی، موقعیت لحظه‌ای کسی که نمی‌خواهد پیدا شود، و گفت‌وگوی خصوصی دیگران را در پست یا استوری نگذارید. اگر مطلب باید فقط به یک نفر برسد، کانال مناسب‌تر را از راهنمای ارتباط خصوصی انتخاب کنید، نه یک پست با مخاطب «دوستان نزدیک» که باز هم قابل ذخیره است.
اشتباه‌های رایج
- یکی دانستن «فقط دوستان» با پیام خصوصی.
- فرستادن عکس اصلی دوربین با مکان ذخیره‌شده در فراداده.
- برچسب زدن دیگران بدون پرسیدن.
- رمز تکراری و بدون تأیید دومرحله‌ای روی حسابی که سال‌ها سابقه دارد.
- بارگذاری کل دفترچه برای پیدا کردن چند آشنا.
- خیال اینکه حذف پست یعنی هیچ نسخه‌ای نمانده است.
در فیسبوک مخاطب و سابقه را جدا تنظیم کنید
فیسبوک ابزار مرور حریم خصوصی دارد که از گشتن پراکنده در منوها کاربردی‌تر است.
- منوی تنظیمات و حریم خصوصی را باز کنید و بررسی حریم خصوصی را اجرا کنید.
- مخاطب پیش‌فرض پست‌های تازه را ببینید و اگر لازم نیست عمومی باشد به دوستان یا فهرست مشخص عوض کنید.
- در تنظیمات مخاطب و قابلیت مشاهده، ببینید چه کسی فهرست دوستان، تاریخ تولد و اطلاعات تماس را می‌بیند.
- محدود کردن پست‌های قدیمی را اگر محتوای سال‌های دورتان عمومی است یک‌بار اجرا کنید، بعد پست‌های واقعاً حساس را جدا حذف یا آرشیو کنید.
- از همان تنظیمات امنیت، رمز، تأیید دومرحله‌ای، اعلان ورود و برنامه‌های متصل را مرور کنید. اگر چند حساب متا با هم در مرکز حساب‌ها جمع شده‌اند، امنیت را همان‌جا برای همه ببینید.
در اینستاگرام حساب خصوصی فقط قدم اول است
خصوصی کردن حساب باعث می‌شود پست‌های تازه را فقط تأییدشدگان ببینند. داستان، ریل، برچسب و پیام هنوز راه‌های افشای دیگر دارند.
- به تنظیمات و فعالیت > حریم خصوصی حساب بروید و در صورت نیاز حساب خصوصی را روشن کنید. درخواست‌های نشسته را بعداً نپذیرید فقط چون عددشان زیاد شده است.
- در برچسب‌ها و نام‌بری‌ها مشخص کنید چه کسی می‌تواند شما را برچسب بزند و برچسب‌ها قبل از نمایش روی نمایه بررسی شوند.
- داستان را از افراد مشخص پنهان کنید اگر لازم است، اما به پنهان کردن به‌عنوان جایگزینی برای نفرستادن اعتماد نکنید.
- موقعیت را هنگام انتشار خاموش بگذارید مگر عمداً بخواهید مکان دیده شود.
- وضعیت فعال بودن و خوانده شدن پیام را اگر برایتان افشاست در تنظیمات پیام محدود کنید.
در ایکس، محافظت از پست‌ها با ذکر و برچسب فرق دارد
- به تنظیمات و حریم خصوصی > حریم خصوصی و ایمنی > مخاطب و برچسب‌گذاری بروید.
- اگر نمی‌خواهید نوشته‌ها برای همه باز باشد، محافظت از پست‌ها را روشن کنید. نوشته‌های قبلی که عمومی بوده‌اند ممکن است هنوز جای دیگری مانده باشند.
- برچسب‌گذاری در عکس را محدود کنید.
- در بخش ایمنی ببینید چه کسی می‌تواند برای شما پیام بفرستد و محتوای حساس را چطور فیلتر می‌کنید.
- نشست‌ها و برنامه‌های متصل را از امنیت و دسترسی به حساب مرور کنید.
برای یوتیوب، تیک‌تاک و بقیه، منطق همان است: پیش‌فرض انتشار، چه کسی می‌تواند کامنت بگذارد یا شما را در ویدیو استفاده کند، و آیا نمایه با شماره پیدا می‌شود. جزئیات هر کدام در راهنمای همان ابزار است.
چه کسی می‌تواند پیام بدهد، نام ببرد یا کامنت بگذارد
فضای نظرگاه عمومی گاهی از خود پست پرخطرتر است؛ گفت‌وگو آنجا می‌ماند و دیگران آن را می‌بینند.
- در تنظیمات حریم خصوصی هر برنامه، اجازهٔ پیام از طرف غریبه‌ها را محدود کنید.
- اجازهٔ نام‌بری یا منشن را به دنبال‌کنندگان یا فهرست کوچک‌تر بدهید اگر آزار یا کشاندن‌تان به بحث عمومی مسئله است.
- برای هر پست مهم، اگر برنامه اجازه می‌دهد، کامنت را محدود یا ببندید.
- محدود کردن یا بی‌صدا کردن را قبل از درگیری طولانی امتحان کنید؛ مسدود کردن وقتی لازم است که حد مشخصی رد شده باشد.
برنامه‌ها و سایت‌های متصل
ورود با حساب شبکهٔ اجتماعی به فروشگاه، مسابقه یا «تحلیل دنبال‌کننده» یعنی آن برنامه ممکن است به نام، فهرست دوستان یا پست‌ها دسترسی داشته باشد.
- در تنظیمات امنیت یا مرکز حساب‌ها فهرست برنامه‌های دارای دسترسی را باز کنید.
- هر نامی را که به یاد نمی‌آورید یا دیگر استفاده نمی‌کنید حذف کنید.
- به ابزار ناشناسی که وعدهٔ افزایش دنبال‌کننده یا جایزه می‌دهد دسترسی ندهید.
- بعد از حذف دسترسی، رمز را اگر همان برنامه ممکن است ذخیره کرده باشد عوض کنید.
همگام مخاطبین و پیدا شدن با شماره
دادن دفترچه به برنامه کمک می‌کند آشنایان را پیدا کنید و همزمان شمارهٔ کسانی را که هرگز در آن شبکه نبوده‌اند در اختیار همان خدمت می‌گذارد. ممکن است دیگران هم از روی شماره شما را پیشنهاد بگیرند.
- دسترسی برنامه به مخاطبین را در تنظیمات گوشی و در تنظیمات خود برنامه خاموش کنید اگر به آن نیاز ندارید.
- گزینهٔ پیدا شدن با شماره یا ایمیل را روی «هیچ‌کس» یا «فقط دوستان» بگذارید.
- دعوت دسته‌جمعی از دفترچه را برای گروه یا صفحه نفرستید.
وقتی شغل یا زندگی‌تان عوض می‌شود
عوض شدن کار، شهر یا نقش عمومی دلیل خوبی است که یک دور نمایه و پست‌های قدیمی را ببینید. چیزی که برای شغل قبلی عادی بود ممکن است حالا محل زندگی، همکاران تازه یا خانواده‌تان را بیش از حد نمایان کند. عضویت در گروه‌ها، رویدادهایی که گفته‌اید می‌روید و عکس‌های مکان‌دار را در همین مرور بگنجانید.
آرشیو، حذف و تعطیل کردن حساب
آرشیو معمولاً محتوا را از نمایه برمی‌دارد اما نزد شما و گاهی نزد خدمت نگه می‌دارد. حذف پست ظاهرش را از دید دیگران کم می‌کند اما ضمانت محو کامل نیست. تعطیل موقت حساب دسترسی دیگران را می‌بندد و حذف دائمی روند و دورهٔ انتظار خودش را دارد. قبل از حذف دائمی، خروجی داده را اگر لازم دارید بگیرید. حساب را به کسی نسپارید که «براتون پاکش می‌کند» و رمز را از شما می‌خواهد.
تأیید دومرحله‌ای و اعلان ورود را همین‌جا کامل کنید
برای حساب‌های متا معمولاً مرکز حساب‌ها جای واحد رمز و تأیید دومرحله‌ای است.
- از تنظیمات اینستاگرام یا فیسبوک وارد مرکز حساب‌ها > رمز عبور و امنیت شوید.
- تأیید دومرحله‌ای را روشن کنید و اگر می‌توانید برنامهٔ تأیید یا کلید امنیتی را به پیامک ترجیح بدهید.
- کدهای پشتیبان را ذخیره کنید، جایی جدا از خودِ همان برنامه.
- اعلان ورود ناشناس یا هشدارهای امنیتی را روشن بگذارید.
- در ایکس مسیر مشابه تنظیمات و حریم خصوصی > امنیت و دسترسی به حساب > امنیت > احراز هویت دومرحله‌ای است. همان‌جا نشست‌های فعال را هم ببینید.
پست‌های قدیمی فیسبوک و خروجی داده
- در بررسی حریم خصوصی یا تنظیمات مخاطب، محدود کردن پست‌های قدیمی را پیدا کنید. این کار پست‌های عمومی گذشته را معمولاً به دوستان محدود می‌کند، نه اینکه حذف‌شان کند.
- بعد از آن، جست‌وجو کنید: مکان، نام محل کار قبلی، شماره، مدرک یا عکس خانواده را جدا تصمیم بگیرید.
- اگر خروجی داده می‌گیرید، از همان تنظیمات فیسبوک یا مرکز حساب‌ها درخواست دانلود اطلاعات را بدهید و پرونده را روی دستگاه امن نگه دارید؛ این خروجی خودش یک نسخهٔ کامل از سابقه است.
- خروجی را به دیگران و به ابر عمومی نفرستید.
گروه، رویداد و اعلام حضور
عضویت در گروه و زدن «می‌روم» زیر رویداد گاهی روی نمایه دیده می‌شود و علاقه یا مکان و زمان شما را نشان می‌دهد.
- در تنظیمات فیسبوک ببینید عضویت در چه گروه‌هایی عمومی است و آنچه نباید پیدا باشد پنهان کنید یا گروه را ترک کنید.
- برای رویداد حساس، حضور را عمومی اعلام نکنید.
- دعوت کردن دیگران به گروه یا رویداد را بدون هماهنگی انجام ندهید؛ با این کار آن‌ها را هم در همان دایره می‌گذارید.
- گروههای قدیمی کاری یا محلی را دوره کنید؛ نام گروه به‌تنهایی گاهی اطلاعات است.
دستگاه مشترک و پیش‌نمایش اعلان
روی رایانه یا گوشی مشترک، نشست باز یعنی هر کس به پست پیش‌نویس، پیام و پیشنهاد دوستی شما می‌رسد. بعد از کار از حساب خارج شوید. پیش‌نمایش اعلان روی صفحهٔ قفل جملهٔ اول پیام یا نام کسی که شما را برچسب زده نشان می‌دهد؛ همان را در تنظیمات اعلان گوشی برای این برنامه‌ها کم کنید.
اگر کسی به‌نام شما حساب ساخت
اگر نمایه‌ای جعلی با نام و عکس شما دیدید، از مسیر گزارش رسمی همان خدمت اقدام کنید، نه از راه درگیر شدن طولانی زیر همان صفحه. به آشنایان بگویید کدام حساب مال شماست. رمز حساب اصلی را بررسی کنید تا همزمان تصرفی در کار نباشد. لینک «پشتیبانی» که در پیام خصوصی برای بازگرداندن اعتبار می‌آید اغلب خودش فریب است.
داستان، نزدیکان و پنهان کردن
فهرست نزدیکان برای مطلب محدود بهتر از کل دنبال‌کنندگان است، اما باز هم پیام خصوصی نیست. پنهان کردن داستان از چند نفر وقتی به کار می‌آید که دایره بزرگ است و چند استثنا دارید. اگر فهرست نزدیکان شلوغ و قدیمی شده، قبل از فرستادن مطلب حساس همان فهرست را هرس کنید. به پنهان کردن به‌عنوان راه حل برای مطلبی که نباید کسی ببیند تکیه نکنید.
زمان انتشار خودش اطلاعات است
اعلام لحظه‌ای «الان خانه نیستیم»، بلیت سفر قبل از رفتن، یا مسیر هرروزهٔ مدرسه در استوری، به کسی که شما را می‌شناسد بیش از متن ساده می‌دهد. برای موقعیت حساس، پست مکان‌دار را بعد از ترک آن محل بگذارید یا اصلاً نگذارید. داستان «در راه خانه» را با موقعیت زنده همراه نکنید.
- قبل از اعلام سفر، بپرسید آیا کسی باید همان لحظه بداند یا بعد از برگشتن هم کافی است.
- بلیت، کارت سوارشدن و بارکد ورود را در قاب نگذارید.
- اگر بعد از انتشار پشیمان شدید، پست را حذف یا محدود کنید و فرض را بر این بگذارید که کسانی که همان لحظه دیده بودند نسخه‌ای دارند.
بازنشر همزمان در چند شبکه
فرستادن یک پست از فیسبوک به اینستاگرام یا از یک برنامهٔ مدیریت به چند حساب، مخاطب را قاطی می‌کند. ممکن است چیزی را که برای دوستان گذاشته‌اید عمومی در شبکه‌ای دیگر هم بفرستد. اگر از چنین اتصالی استفاده می‌کنید، قبل از هر انتشار مخاطب هر مقصد را جدا ببینید و اتصال‌های قدیمی را در برنامه‌های متصل قطع کنید.
حساب حرفه‌ای و فعالیت بیرون از برنامه
تبدیل حساب به حالت حرفه‌ای یا سازنده معمولاً آمار بیشتری می‌دهد و گاهی دسته‌بندی، ایمیل تماس یا موقعیت کسب‌وکار را عمومی‌تر می‌کند. اگر به آن آمار نیاز ندارید، حالت شخصی کافی است. بعضی شبکه‌ها فعالیت شما در سایت‌های دیگر را هم برای تبلیغات به حساب وصل می‌کنند. این بیشتر مسئلهٔ حریم خصوصی تبلیغاتی است تا امنیت، اما همان پیوند می‌تواند علایق و رفت‌وآمد آنلاین‌تان را برای خودِ خدمت پررنگ‌تر کند. اگر برایتان مهم است، از تنظیمات آگهی یا فعالیت بیرون از فیسبوک همان را مرور و در صورت امکان محدود کنید.
از همین امروز چه کار کنید
- نمایه را با چشم یک غریبه باز کنید و اطلاعات اضافی را بردارید.
- پیش‌فرض مخاطب پست را از عمومی درآورید اگر به آن نیاز ندارید.
- بازبینی برچسب و محدودیت پیدا شدن با شماره یا ایمیل را روشن کنید.
- رمز یکتا و تأیید دومرحله‌ای بگذارید و نشست‌ها و برنامه‌های متصل را مرور کنید.
- قبل از پست بعدی، پس‌زمینه، افراد داخل قاب و فراداده را چک کنید.
راهنماهای مرتبط
ارتباطات امن
حساب مشکوک به تصرف: مهار، بازیابی و قطع دسترسی ماندگار
اگر حسابی مشکوک به تصرف است، از دستگاهی سالم رمز را عوض کنید، نشست‌ها را ببندید و راه‌های بازیابی و ارسال خودکار را بررسی کنید. عوض‌کردن رمز به‌تنهایی کافی نیست؛ عامل دوم و حساب…
آمادگی و مدیریت خطر
ارتباط خصوصی: انتخاب کانال، تأیید مخاطب و کمینه‌سازی افشا
خصوصی بودن ارتباط فقط به اسم پیام‌رسان بستگی ندارد. نوع رمزگذاری همان گفت‌وگو، هویت واقعی گیرنده، اعضای گروه و نسخه‌های پشتیبان را با هم بسنجید و برای موضوع حساس مخاطب را از مسیری…
حساب‌ها و دسترسی
رمز عبور قوی: چطور بسازیم، به خاطر بسپاریم و از آن محافظت کنیم
برای هر حساب رمزی بلند و متفاوت بسازید و بیشتر آن‌ها را به مدیر رمز عبور بسپارید. طول مهم‌تر از شلوغ‌کردن با علامت است؛ عبارت عبور اصلی و قفل دستگاه را به خاطر بسپارید و جایی که…
حساب‌ها و دسترسی
احراز هویت دومرحله‌ای: کدام روش، چطور، و نقشه بازیابی
احراز هویت دومرحله‌ای حساب را در برابر رمز لو رفته مقاوم‌تر می‌کند، اما روش‌ها یکسان نیستند. برای حساب‌های مهم به‌جای تکیه بر پیامک، از برنامهٔ کد یک‌بارمصرف یا کلید عبور استفاده…
حساب‌ها و دسترسی
مدیر رمز عبور: انتخاب، پشتیبان‌گیری و بازیابی
مدیر رمز عبور برای هر حساب یک رمز متفاوت می‌سازد و آن‌ها را در خزانه‌ای رمزگذاری‌شده نگه می‌دارد. انتخاب بین فایل محلی و سرویس همگام‌شونده به دستگاه‌ها و سطح اعتماد شما بستگی دارد…
امنیت دستگاه‌ها
بدافزار و فیشینگ: پیشگیری و واکنش متناسب
فیشینگ تلاش برای فریب است و بدافزار برنامهٔ ناخواسته؛ این دو همیشه یکی نیستند. در برابر پیام فوری مکث کنید، نرم‌افزار را از مسیر رسمی به‌روز نگه دارید و اگر چیزی لو رفت، واکنش را…