حذف اطلاعات شناسایی‌کننده از عکس، ویدیو و سند

قبل از انتشار عکس، ویدیو یا سند، هم محتوای دیدنی را بررسی کنید و هم فراداده را. مکان GPS، مدل دستگاه، نام نویسنده، زمان دقیق و نظرهای پنهان ممکن است همراه فایل بمانند حتی وقتی روی صفحه چیزی از آن‌ها دیده نمی‌شود. یک خروجی تازه و مرور پس‌زمینه معمولاً از فرستادن همان پروندهٔ اصلی دوربین یا همان سند کاری امن‌تر است.

اگر مطلب اصلاً نباید در این کانال برود، اول کانال را از ارتباط خصوصی انتخاب کنید؛ پاک کردن فراداده جای انتخاب مخاطب غلط را نمی‌گیرد.

عکس و ویدیو چه چیزی را پنهان می‌کنند

بیشتر دوربین‌های گوشی در پروندهٔ عکس اطلاعاتی فراتر از خودِ تصویر می‌نویسند: زمان دقیق گرفتن، مدل گوشی، گاهی تنظیمات لنز، و اگر مکان‌یابی دوربین روشن بوده مختصات. ویدیو هم می‌تواند مسیر حرکت یا نقطهٔ شروع را نگه دارد. این داده‌ها برای خودتان در گالری مفیدند و وقتی فایل را برای دیگران می‌فرستید تبدیل به افشا می‌شوند.

بعضی پیام‌رسان‌ها هنگام ارسال، بخشی از این اطلاعات را می‌گیرند یا کیفیت را پایین می‌آورند؛ این را تضمین ندانید. ارسال به‌صورت «فایل اصلی» یا سند، معمولاً فراداده را کامل‌تر نگه می‌دارد تا ارسال به‌صورت عکس فشرده. برای مطلب حساس، خودتان قبل از ارسال محل و مشخصات را بردارید.

اول ببینید اصلاً چیزی همراه فایل هست یا نه

حدس زدن کافی نیست. خود فایل را یک‌بار باز کنید و بخش اطلاعاتش را بخوانید.

1. روی آیفون عکس را باز کنید، به بالا بکشید یا دکمهٔ اطلاعات را بزنید و ببینید نقشه یا مختصات نشان داده می‌شود یا نه.
2. روی اندروید در Google Photos یا گالری سازنده، همان دکمهٔ اطلاعات را باز کنید.
3. روی ویندوز پرونده را راست‌کلیک کنید، ویژگی‌ها و زبانهٔ جزئیات را باز کنید. اگر مکان، نویسنده یا دوربین هست همان‌جا دیده می‌شود.
4. روی مک در پیش‌نمایش از منوی ابزارها بازرس را باز کنید، یا در عکس‌ها پنل اطلاعات را ببینید.
5. اگر ابزار اطلاعات چیزی نشان نداد، باز هم خروجی تازه امن‌تر از اعتماد کامل به یک برنامه است؛ بعضی قالب‌ها داده را جایی می‌گذارند که همان بیننده نشان نمی‌دهد.

موقعیت را از ریشه کم کنید

بهترین راه برای عکس‌های بعدی این است که دوربین از اول مکان را در پرونده ننویسد، یا دست‌کم هنگام اشتراک آن را همراه نکنید. خاموش کردن مکان برای خودِ برنامهٔ دوربین با خاموش کردن مکان کل گوشی فرق دارد.

1. در آیفون به تنظیمات > حریم خصوصی و امنیت > خدمات مکان‌یابی بروید، دوربین را باز کنید و اگر نمی‌خواهید عکس‌ها مختصات داشته باشند دسترسی را محدود کنید.
2. در اندروید به تنظیمات مکان و سپس مجوز برنامهٔ دوربین یا گالری بروید و دسترسی مکان را متناسب انتخاب کنید.
3. این کار عکس‌های قدیمی را پاک نمی‌کند؛ آن‌ها را جدا باید خروجی بگیرید یا مکان‌شان را بردارید.
4. اگر مکان برای نظم دادن به سفرهای خودتان مفید است، می‌توانید برای گالری شخصی نگهش دارید و فقط هنگام اشتراک خاموشش کنید.

اشتراک از آیفون بدون مکان

1. عکس یا ویدیو را انتخاب و اشتراک را بزنید.
2. قبل از انتخاب برنامهٔ مقصد، گزینه‌ها را باز کنید.
3. موقعیت را خاموش کنید. در نسخه‌های تازه گاهی کلید مکان همان بالای برگهٔ اشتراک دیده می‌شود.
4. اگر چند مورد را با هم می‌فرستید، ببینید تنظیم برای همه اعمال شده است.
5. بعد از ارسال، اگر پیش‌نمایشی در برنامهٔ مقصد باز شد یک‌بار اطلاعات همان فایل رسیده‌شده را در دستگاه دوم چک کنید وقتی موضوع خیلی حساس است.

فرستادن از فایل‌ها به‌صورت سند پیوست، گاهی گزینه‌های برگهٔ اشتراک عکس را دور می‌زند و اصل پرونده را می‌فرستد. برای مطلب حساس همان برگهٔ اشتراک عکس با موقعیت خاموش را ترجیح بدهید، یا خروجی تازه‌ای بسازید.

اشتراک از اندروید

1. عکس را در Google Photos یا گالری باز کنید و اطلاعات را ببینید.
2. اگر برنامه هنگام اشتراک گزینهٔ حذف موقعیت دارد، همان را روشن کنید.
3. در بعضی گوشی‌ها ویرایش و ذخیره به‌عنوان کپی، پروندهٔ تازه‌ای می‌سازد که ممکن است بخشی از فراداده را از دست بدهد؛ این را بعد از ذخیره دوباره در اطلاعات چک کنید، نه اینکه فرض کنید ویرایش همیشه همه چیز را می‌برد.
4. اشتراک به‌صورت فایل اصلی را برای سند هویتی یا عکسی که مکان نباید داشته باشد انتخاب نکنید.
5. اگر گالری سازنده مسیر روشنی ندارد، عکس را در Google Photos باز کنید یا یک خروجی تازه از طریق ویرایش ساده (برش بسیار جزئی) ذخیره کنید و اطلاعات نسخهٔ جدید را بخوانید.

حذف ویژگی‌ها در ویندوز

1. پرونده را در کاوشگر راست‌کلیک کنید و ویژگی‌ها را باز کنید.
2. زبانهٔ جزئیات را انتخاب کنید.
3. روی حذف ویژگی‌ها و اطلاعات شخصی بزنید.
4. بسازید یک کپی با حذف همهٔ ویژگی‌های ممکن را انتخاب کنید تا اصل برای خودتان بماند.
5. کپی تازه را باز کنید و زبانهٔ جزئیات را دوباره ببینید. سپس همان کپی را بفرستید، نه فایل اصلی.

این روش برای بسیاری از عکس‌های JPEG خوب کار می‌کند. بعضی قالب‌های ویدیو یا فایل خام دوربین همه چیز را از این راه از دست نمی‌دهند؛ در آن صورت خروجی تازه‌ای با برنامهٔ رسمی پخش یا برش بگیرید.

مک: پیش‌نمایش و برنامهٔ عکس‌ها

1. عکس را با پیش‌نمایش باز کنید.
2. از منوی ابزارها بازرس را نشان بدهید و بخش اطلاعات بیشتر و GPS را ببینید.
3. در برنامهٔ عکس‌ها، عکس را انتخاب کنید و پنل اطلاعات را باز کنید. اگر مکان هست، می‌توانید آن را از همان‌جا برای آن مورد بردارید.
4. برای فرستادن، به‌جای کشیدن فایل اصلی از پوشهٔ اصلی کتابخانه، یک خروجی بسازید: فایل > صدور، یا اشتراک از خود برنامه بعد از برداشتن مکان.
5. خروجی را یک‌بار با بازرس دوباره باز کنید.

پس‌زمینه و محتوای دیدنی را جدا ببینید

حذف GPS کافی نیست اگر خودِ تصویر کارت شناسایی، بلیت، صفحهٔ نامه، پلاک، تابلوی خیابان، یا چهرهٔ کسی را که رضایت نداده نشان می‌دهد. فراداده پنهان است؛ پس‌زمینه پنهان نیست اما آسان از قلم می‌افتد.

1. عکس را بزرگ کنید و لبه‌ها را بگردید.
2. صفحهٔ مانیتور یا گوشی داخل قاب را بخوانید: اعلان، نام فرستنده، پیش‌نمایش پیام.
3. اگر لازم است بخشی پوشیده شود، همان را در ویرایشگر بپوشانید و پرونده را به‌عنوان کپی ذخیره کنید؛ بعد فرادادهٔ همان کپی را هم بررسی کنید.
4. ویدیو را تا پایان پخش کنید. چیزی که یک ثانیه از قاب رد می‌شود در فایل می‌ماند.
5. برای مدرک، فقط بخشی را که باید دیده شود در قاب بگذارید، نه هر دو رو و نه کنار چیزهای دیگر روی میز.

اسکرین‌شات جای فایل اصلی

اسکرین‌شات معمولاً مختصات GPS عکس اصلی را ندارد و برای نشان دادن یک صحنهٔ ساده گاهی مناسب است. اما وضوح را کم می‌کند، ممکن است نوار وضعیت (ساعت، باتری، نام شبکه) را نشان بدهد، و اگر از روی عکسی که خودش دادهٔ حساس دیدنی دارد گرفته شود همان را منتقل می‌کند. نوار وضعیت را قبل از گرفتن عکس صفحه پنهان کنید یا بعداً بپوشانید. اسکرین‌شات را هم به‌عنوان پروندهٔ نهایی یک‌بار از نظر اطلاعات فایل بررسی کنید.

سندهای اداری: نویسنده، نظر و تغییرات

پروندهٔ ورد، اکسل و پاورپوینت معمولاً نام نویسنده، شرکت، زمان ویرایش، و گاهی مسیر ذخیره را در ویژگی‌ها می‌نویسند. خطر بزرگ‌تر نظرها، پاسخ‌ها و تغییرات ردگیری‌شده است که با یک کلیک نمایش دیده می‌شوند و ممکن است جملهٔ حذف‌شده یا نام همکار را نشان بدهند.

1. در ورد به پرونده > اطلاعات بروید.
2. بررسی از نظر مشکل > بررسی سند را بزنید.
3. ویژگی‌های سند، نویسنده، نظرها، و تغییرات را برای بررسی انتخاب کنید و بازرسی را اجرا کنید.
4. آنچه را که نباید همراه باشد حذف کنید. قبل از این کار یک کپی از سند اصلی نگه دارید؛ حذف نظرها برگشتی نیست.
5. تغییرات ردگیری‌شده را یا بپذیرید یا رد کنید تا نسخهٔ نهایی فقط متن مورد توافق را داشته باشد، بعد دوباره بازرسی کنید.
6. سپس ذخیره به‌عنوان یک پروندهٔ تازه بگیرید و همان را بفرستید.

در اکسل همین مسیر بررسی سند هست و علاوه بر آن برگه‌های پنهان و سطرهای مخفی را هم جدی بگیرید. در پاورپوینت یادداشت‌های ارائه‌دهنده را قبل از ارسال ببینید.

لیبره‌آفیس و ویژگی‌های پرونده

1. از منوی پرونده، ویژگی‌ها را باز کنید و زبانهٔ عمومی و توضیحات را بخوانید: نویسنده، عنوان، کلیدواژه.
2. نام‌ها را خالی یا عمومی کنید اگر سند باید بدون هویت برود.
3. در تنظیمات امنیتی بعضی نسخه‌ها گزینه‌ای برای حذف اطلاعات شخصی هنگام ذخیره هست؛ اگر هست، برای سندهای خروجی روشنش کنید و باز هم یک‌بار ویژگی‌ها را بعد از ذخیره بخوانید.
4. نظرها و تغییرات را جدا مرور و پاک کنید.
5. خروجی PDF را بعد از این پاک‌سازی بگیرید، نه قبل از آن.

PDF را جدا پاک‌سازی کنید

خروجی PDF از یک سند اداری می‌تواند همان نام نویسنده و عنوان را با خود ببرد. بعضی PDFها لایهٔ نظر، فیلد فرم، پیوست و حتی نسخهٔ پنهان متن دارند.

1. PDF را باز کنید و از منوی ویژگی‌های پرونده عنوان، نویسنده و برنامهٔ سازنده را بخوانید.
2. اگر ادوبی اکروبات در دسترس است، بررسی یا پاک‌سازی سند (Examine / Sanitize) را از مسیر رسمی همان برنامه اجرا کنید تا فراداده، نظر و محتوای پنهان برداشته شود.
3. اگر آن ابزار را ندارید، سند را بعد از پاک‌سازی در برنامهٔ اداری، دوباره به‌صورت PDF صادر کنید و ویژگی‌های فایل تازه را بخوانید.
4. چاپ به PDF از مرورگر برای یک صفحهٔ وب گاهی پروندهٔ ساده‌تری می‌سازد، اما سربرگ و نشانی صفحه را ممکن است روی خود صفحه چاپ کند؛ آن‌ها را در تنظیمات چاپ خاموش کنید.
5. فرم پرشده را قبل از ارسال از نظر فیلدهای پنهان یا دادهٔ اضافی در برگه‌های دیگر ببینید.

خروجی تازه بهتر از ویرایش همان فایل است

ذخیره روی همان پرونده گاهی بخشی از تاریخچه یا ویژگی‌ها را نگه می‌دارد. مسیر امن‌تر این است که اصل را برای خودتان نگه دارید، یک کپی کاری بسازید، پاک‌سازی را روی کپی انجام دهید، با نامی خنثی ذخیره کنید و همان کپی را بفرستید. نام پرونده هم می‌تواند اطلاعات باشد: «حکم-پرونده-۱۴۰۵-نام‌خانوادگی.pdf» بیش از محتوای لازم را در فهرست دانلودها فاش می‌کند.

آنچه پاک‌سازی فراداده انجام نمی‌دهد

• چهره، صدا، مکان دیدنی و نوشتهٔ روی تصویر سر جایشان می‌مانند.
• کسی که فایل را گرفت می‌تواند آن را نگه دارد یا بازنشر کند.
• نسخه‌های قبلی که قبلاً فرستاده یا همگام شده‌اند خودبه‌خود پاک نمی‌شوند.
• تصویر بندانگشتی یا پیش‌نمایش در بعضی برنامه‌ها ممکن است از روی نسخهٔ قدیمی ساخته شده باشد.
• اگر سند را در پوشهٔ همگام ابری ویرایش کنید، تاریخچهٔ نسخهٔ قبلی گاهی همان نویسنده و متن قدیم را نگه می‌دارد.

پیام‌رسان و رایانامه

پیوست نامه معمولاً فایل را همان‌طور که هست می‌فرستد. فشرده‌سازی داخل یک آرشیو هم فرادادهٔ داخل فایل‌ها را برنمی‌دارد. در پیام‌رسان، انتخاب «ارسال به‌عنوان فایل» را برای عکس حساس فقط وقتی بکنید که خودتان پاک‌سازی را تمام کرده‌اید. اگر فقط می‌خواهید تصویر دیده شود، ارسال به‌صورت عکس بعد از برداشتن مکان معمولاً مناسب‌تر است. کانال و مخاطب را جدا از این تصمیم ببینید.

اشتباه‌های رایج

• فرستادن فایل اصلی دوربین با این فرض که برنامه خودش مکان را می‌برد.
• حذف GPS و ندیدن کارت یا صفحه داخل خود تصویر.
• ارسال سند با تغییرات ردگیری‌شده و نظرهای داخلی.
• ذخیره روی همان فایل و خیال اینکه تاریخچه رفته است.
• نام‌گذاری پرونده با نام افراد و موضوع حساس.
• پاک‌سازی یک نسخه و فرستادن از روی نسخهٔ قدیمی که در دانلودها مانده است.

صدور بدون تغییر را با خروجی تازه عوضی نگیرید

بسیاری از برنامه‌های عکس دو جور خروجی دارند: یکی همان پروندهٔ اصلی را می‌دهد و دیگری نسخهٔ تازه‌ای می‌سازد. برای فرستادن مطلب حساس، نسخهٔ بدون تغییر معمولاً همان فراداده را کامل نگه می‌دارد.

1. در عکس‌های مک به پرونده > صدور بروید.
2. صدور عکس‌ها را انتخاب کنید، نه صدور اصل تغییرنیافته، مگر اینکه عمداً اصل را برای بایگانی خودتان می‌خواهید.
3. بعد از برداشتن مکان در پنل اطلاعات، همان خروجی تازه را بفرستید.
4. خروجی را با بازرس پیش‌نمایش یک‌بار دیگر باز کنید و بخش مکان و دوربین را بخوانید.
5. اگر از ایمیل مک فایل را به‌صورت پیوست می‌فرستید، همان پروندهٔ انتخاب‌شده می‌رود؛ مطمئن شوید پروندهٔ خروجی است نه اصل کتابخانه.

عکس زنده و عکس حرکتی

عکس زنده در آیفون و عکس حرکتی در بعضی اندرویدها چند لحظه صدا و تصویر اطراف را هم نگه می‌دارند. ممکن است نام کسی از بیرون قاب شنیده شود یا صحنهٔ قبل از گرفتن عکس دیده شود.

1. اگر فقط یک قاب لازم است، عکس را به‌صورت تصویر ثابت بفرستید نه زنده.
2. در آیفون هنگام اشتراک گاهی می‌توانید زنده بودن را خاموش کنید؛ این را قبل از ارسال ببینید.
3. ویدیوی کوتاه صفحه یا ضبط صفحه را تا پایان گوش کنید: بنر اعلان، نام فرستنده و پیش‌نمایش پیام ممکن است یک لحظه آمده باشند.
4. ضبط صفحه را قبل از شروع طوری تنظیم کنید که اعلان‌ها نیایند، یا حالت تمرکز را موقتاً روشن کنید.

پوشاندن سیاه متن را پاک نمی‌کند

کشیدن یک مستطیل سیاه روی متن در ورد یا PDF معمولاً فقط یک شکل روی لایه می‌گذارد. متن زیرش هنوز قابل انتخاب، جست‌وجو یا استخراج است. این یکی از رایج‌ترین اشتباه‌ها هنگام ارسال مدرک است.

1. متنی را که نباید برود حذف کنید، نه اینکه فقط رنگش را سیاه کنید.
2. اگر باید بخشی از یک صفحهٔ پویش‌شده پوشیده شود، آن بخش را در یک ویرایشگر تصویر بپوشانید و پرونده را به‌صورت تصویر تخت ذخیره کنید، بعد در صورت نیاز آن تصویر را به PDF تبدیل کنید.
3. در اکروبات رسمی اگر ابزار redact در دسترس است، همان را به‌کار ببرید؛ این ابزار محتوا را برمی‌دارد، برخلاف کشیدن شکل.
4. بعد از کار، پرونده را باز کنید و ببینید می‌توانید متن پوشیده‌شده را با موس انتخاب یا جست‌وجو کنید یا نه.
5. اگر انتخاب یا جست‌وجو هنوز آن متن را پیدا می‌کند، پرونده آمادهٔ ارسال نیست.

تغییرات و نظرها را کامل ببندید

1. در ورد زبانهٔ بازبینی را باز کنید.
2. اگر ردگیری تغییرات روشن است، همهٔ تغییرات را بپذیرید یا رد کنید تا جملهٔ خط‌خورده نماند.
3. همهٔ نظرها را حذف کنید اگر قرار نیست گیرنده آن‌ها را ببیند.
4. نمایش را روی نسخهٔ نهایی بگذارید و سند را از بالا تا پایین بخوانید؛ نمایش «نهایی» گاهی چیزهایی را موقتاً پنهان می‌کند که هنوز در پرونده هستند. بعد دوباره بررسی سند را اجرا کنید.
5. در اکسل برگه‌های پنهان را از راست‌کلیک روی زبانهٔ برگه آشکار کنید و ببینید دادهٔ اضافی نیست. سطر و ستون مخفی را هم باز کنید.
6. در پاورپوینت یادداشت سخنران و بخش‌های پنهان اسلاید را قبل از صدور ببینید.

تنظیم حریم خصوصی خود آفیس

1. در ورد به پرونده > گزینه‌ها بروید.
2. مرکز اعتماد و سپس تنظیمات مرکز اعتماد را باز کنید.
3. گزینه‌های حریم خصوصی را بخوانید و اگر می‌خواهید سندهای خروجی نام نویسنده را کمتر نگه دارند، حذف اطلاعات شخصی از ویژگی‌های پرونده هنگام ذخیره را در نسخه‌هایی که این گزینه را دارند در نظر بگیرید.
4. حتی با این تنظیم، یک‌بار بررسی سند را برای همان پروندهٔ مهم اجرا کنید.
5. قالب سازمانی گاهی از اول نام اداره یا مسیر داخلی را در ویژگی‌ها می‌گذارد؛ قالب خروجی عمومی بسازید و از آن برای انتشار استفاده کنید، نه از فایل کاری روزمره.

چند پرونده را یک‌جا در ویندوز پاک‌سازی کنید

1. در کاوشگر چند عکس را با هم انتخاب کنید.
2. راست‌کلیک کنید، ویژگی‌ها، زبانهٔ جزئیات.
3. حذف ویژگی‌ها و اطلاعات شخصی را بزنید و کپی تازه بسازید.
4. یکی از کپی‌ها را به‌عنوان نمونه دوباره باز کنید و مکان و نویسنده را بخوانید.
5. اگر بعضی قالب‌ها (مثلاً ویدیو یا خام دوربین) ویژگی‌ها را کامل نشان نمی‌دهند، آن‌ها را جدا خروجی بگیرید.

گوگل فوتوز و مکان ذخیره‌شده در ابر

1. عکس را باز کنید و اطلاعات را بزنید.
2. اگر مکان هست و نباید همراه بماند، آن را از همان پنل ویرایش یا حذف کنید؛ این کار بسته به تنظیم همگام ممکن است روی نسخهٔ ابری اثر بگذارد.
3. بعد از تغییر، نسخه‌ای که می‌فرستید را جدا دانلود یا اشتراک کنید و اطلاعات همان نسخه را ببینید.
4. آلبوم اشتراکی اغلب عکس را با دادهٔ همراه در اختیار دیگران می‌گذارد؛ برای مطلب حساس آلبوم عمومی نسازید.
5. دانلود اصل کیفیت بالا را با اشتراک فشرده عوضی نگیرید؛ اصل معمولاً دادهٔ بیشتری دارد.

سندهای ابری و تاریخچهٔ نسخه

اگر سند را در درایو یا پوشهٔ همگام ویرایش می‌کنید، پاک کردن متن امروز نسخهٔ دیروز را از تاریخچه پاک نمی‌کند. کسی که به پرونده و تاریخچه دسترسی دارد ممکن است نویسندهٔ قبلی و جملهٔ حذف‌شده را ببیند.

1. برای انتشار بیرونی، یک خروجی تازه دانلود کنید (مثلاً PDF یا نسخهٔ بدون تاریخچه) و همان فایل دانلودشده را بعد از بررسی بفرستید.
2. دسترسی به تاریخچه را برای کسانی که نباید پیش‌نویس را ببینند باز نگذارید.
3. پیوند اشتراک را با حداقل مجوز لازم بدهید و بعد از اتمام کار در صورت امکان ببندید.
4. نام پروندهٔ ابری را هم خنثی کنید؛ نام در پیوند و اعلان دیده می‌شود.

ویدیو را مثل عکس کامل ندانید

ویدیو ممکن است مسیر مکان، زمان شروع و مدل دستگاه را نگه دارد. بریدن چند ثانیه از ابتدا همیشه این داده را پاک نمی‌کند.

1. ویدیو را در برنامهٔ رسمی عکس یا فیلم یک‌بار به‌عنوان نسخهٔ تازه صادر کنید بعد از برداشتن مکان در جایی که برنامه اجازه می‌دهد.
2. ارسال به‌صورت فایل اصلی دوربین را برای ویدیوی حساس انتخاب نکنید.
3. صدا را کامل گوش کنید: صحبت دیگران، نام مکان، یا اعلان دستگاه.
4. اگر فقط یک صحنه لازم است، همان بخش را برش بزنید و خروجی تازه بگیرید، بعد اطلاعات فایل خروجی را بخوانید.

وقتی پرونده قبلاً رفته است

حذف فراداده از نسخهٔ روی دستگاه شما نسخه‌ای را که قبلاً فرستاده یا بارگذاری شده عوض نمی‌کند. اگر مکان یا نویسنده همراه رفته، میزان آسیب را واقع‌بینانه بسنجید: آیا فایل عمومی شده، در گروه کوچکی است، یا فقط به یک نفر رسیده؟ در حد امکان از گیرنده بخواهید همان نسخه را نگه ندارد یا جایگزینی پاک‌سازی‌شده بگیرد. اگر مطلب روی یک خدمت منتشر شده، پرونده را با نسخهٔ پاک جایگزین کنید و بدانید کپی‌های دانلودشده بیرون می‌مانند.

چه چیزی را باید به تصویر بکشید و چه چیز را نه

• برای نشان دادن یک پیام، فقط همان بخش لازم را در قاب بگذارید و نام‌های کناری را بپوشانید؛ بعد از ذخیره به‌صورت تصویر تخت، فراداده را هم بررسی کنید.
• کارت شناسایی، کد ملی و بارکد را کامل در قاب نگذارید مگر برای گیرنده‌ای که باید اصل را ببیند. همان گیرنده را از کانال خصوصی بفرستید.
• نقشه یا قبض با نشانی خانه را برش بزنید.
• کد QR را جدی بگیرید: ممکن است به پیوند یا دادهٔ شخصی برسد.

نسخهٔ مدرک را با نسخهٔ انتشار یکی نکنید

گاهی اصل فایل برای خودتان یا مشاور حقوقی ارزش اثباتی دارد: زمان گرفتن، مدل دستگاه و حتی مکان ممکن است بعداً لازم شود. همان اصل را نباید برای انتشار عمومی بفرستید.

1. اصل را در جای محافظت‌شده نگه دارید و روی آن بازنویسی نکنید.
2. یک کپی کاری بسازید و پاک‌سازی را فقط روی کپی انجام دهید.
3. نام کپی انتشار را خنثی بگذارید و پس‌زمینه و فراداده‌اش را جدا بررسی کنید.
4. اگر باید برای رسانه‌ای بفرستید، بپرسید آیا به زمان یا مکان نیاز دارند؛ فقط همان اندازه را نگه دارید.
5. کپی انتشار را از دستگاه دوم یا با باز کردن ویژگی‌ها یک‌بار دیگر بخوانید، بعد بفرستید.

از همین امروز چه کار کنید

1. یک عکس اخیر را در اطلاعات فایل باز کنید و ببینید مکان دارد یا نه.
2. دسترسی مکان برنامهٔ دوربین را با نیاز واقعی‌تان تنظیم کنید.
3. قبل از اشتراک بعدی از گوشی، گزینهٔ موقعیت را خاموش کنید یا خروجی تازه بسازید.
4. یک سند اداری را با بررسی سند از نظر نویسنده و نظرها بازرسی کنید.
5. پس‌زمینهٔ تصویر و نام پرونده را هم قبل از ارسال بخوانید.