آقای دکتر محمدجواد ظریف درود
من برای شما احترام قائلم.
جنابعالی متخصص سیاست خارجی و کارشناس زبده آن هستید اما تجربه این انتخابات نشان داد که با سیاست داخلی و دهلیزهای قدرت و چندگانه آن آشنایی دقیق نداشتید.
تجربه و ابتکار فوق العاده شما در فرهنگسازی قابل تحسین است اما تجربه شورای راهبری را که حداقل اکنون دانستید چه نتیجهای دارد و بجای همگرایی باعث واگرایی شد.
مگر در شرایط فعلی تمامیت خواهان اجازه میدهند انتخاب استانداران با گروهها و هدایت متمرکز معاونت راهبردی باشد؟
آن طرح انتصاب استانداران حتما باعث تحریک افراد موثر نظام میشد و شد و عجیب که جنابعالی آنرا مکتوب هم کرده بودید و معلوم بود وزیر کشوری را خواهند گمارد که به این شیوههای مدنی انتخاب چندان توجهی نکند.
وزیر کشورهای همسو با دولت هم اگر بودند زیر بار این امر نمی رفتند.
مگر اقتدار گرایان و اصحاب قدرت واقعیِ در پستو نشسته، اجازه میدهند «کمند» این نهال نوپای نظارت، رشد یابد؟
بدیهی است وقتی جنابعالی به آن تاکید ویژه کنید، برای زدن شما چه از حسادت و چه دشمنی و کینه، از آن غولی میسازند و شاخکها را بسیار حساس میکنند تا به نتیجه برسند که آنرا در نطفه خفه کنند و مستند هم بگویند دخالت در ارکان دستگاههای نظارتی کشور و شبکه سازی احتمالی و امری موهوم است.
راه این بود و هست رییس جمهور به وزیر کشور درخواست متمرکز این کمیته مردمی را ارجاع و مانند همه «سَمن ها» نظارت سازمان اطلاعات فراجا را هم داشته باشد و سازمان بازرسی کل کشور هم تصور نکند مجمعی میخواهد در عرض خود پدید آید یا حتی دفتر بازرسی ویژه رییس جمهور
توجه نکردید که همینها سازمانهای مردم نهاد را با همین توجیهات خفه و تحت کنترل ویژه قرار دادند؟
گمان نبردید که بیم شبکه سازی ایجاد کردید؟ و همین اسم گاه خنده آور برای توجه و اخذ تصمیمات دیگر مطلوب برایشان کافی است.
آقای دکتر ظریف
خودتان هم میدانید قانون و مستمسک قانونی آن بهانه است و در این ارتباط به آقای اعلمی هم نوشتم که موضوعات بالاتر از این حرف هاست.
ایکاش اینگونه نمیشد که شد و کاش آقای دکتر پزشکیان به آن یادداشت خیرخواهانه که به دلیل علاقه به مُلک و ملت به ایشان نگاشتم توجه میفرمودند.
تمامیت خواهان و قدرت طلبان و پایداری و تعدادی از امنای آیتالله که شما آنها را راسا مخالف بر جام میدانید اکنون خوشحال هستند اما یقین دارم در نهایت آنان برای بستن این فضای مدنی ضرر کردند.
البته درک این ضرر در آینده بیشتر مشخص میشود.
کاش آقای دکتر مسعود پزشکیان هم واقعیت قدرتهای پیدا و پنهان داخلی را تا بیشتر دیر نشده درک کند.
صرفاً رضایت و اشاره آیتالله در مواردی کافی نیست؛ هرچند راهگشاست تعاملهای بسیار سختی لازم است؛ بسیار سخت.
بماند به یادگار
عبداله عبدی
خبرنگار مستقل
کمتر از یک دقیقه زمان بگذارید، ثبتنام کنید و نظرتان را زیر همین پست به اشتراک بگذارید.
پیامهای توهینآمیز و یا حاوی دعوت به خشونت حذف خواهند شد.
ثبت نام