خاطرات اکبر هاشمی - ۲۱ مهر ۱۳۶۹

ناراحتى چشمان و صورتم ادامه داشت؛ برنامه هاى کارى را لغو کردم و در خانه ماندم. با چشمان بسته خوابیدم. فقط چند بار براى قطره ریختن و وضو و نماز و ناهار باز کردم. گزارش ها را آوردند؛ خلاصة آنها را عفت و مهدى برایم خواندند. به اخبار رادیوهاى بیگانه و خودى گوش دادم. میشل عون، [رهبر جریان مسیحی آزاد] در لبنان شکست خورده و به سفارت فرانسه پناهنده شده است. نیروهایش تسلیم شده اند. حافظ اسد در سفر به ایران، خصوصى به من گفته بود که به زودى کار عون تمام مى شود؛ قبلاً از طرف صدام حمایت مى شده که فعلاً این حمایت نیست.

[رفعت محبوب]، رییس مجلس مصر ترور و کشته شد. [وفگانگ شائوبل]، وزیرکشور آلمان هم ترور و مجروح شده است. در همان ساعات به جان میشل عون هم سوءقصد شد؛ عجیب است، سه سوءقصد شبیه به هم در یک زمان. ظاهراً ارتباطى هم با هم ندارند.آقاى [محمود]واعظى، [معاون اروپا و آمریکای وزارت امور خارجه]، گفت نخست وزیر ایتالیا مى خواهد به ایران بیاید و مایلند مهمان من باشند؛ قبول کردم و گفتم مراسم استقبال و بدرقه توسط دکتر حبیبى، [معاون اول رییس جمهور] باشد. وقت آن را تعیین کردیم.

آقاى [علی محمد]بشارتى، [قائم مقام وزیرامورخارجه]، براى اعزام هیأتى جهت شرکت در مراسم عزادارى عبدالله راشد اجازه گرفت. دکتر ولایتى دربارة نتایج مذاکره با عراقى ها و تعیین کاردار و اعزام زوّار، تلفنى صحبت کرد. در گزارش ها از زبان طارق عزیز صحبت از موضع جدید صدام است. بالاخره شوراى امنیت سازمان ملل، قطعنامه علیه اسرائیل به خاطر کشتار بیت المقدس را صادر کرد و آمریکا هم پذیرفت؛ حادثه مهمى در شرایط جارى منطقه است.

براى فاطى، تحلیلى از اوضاع جارى منطقه، مسایل عراق و کویت و نیروهاى بیگانه و احتمالات نتایج حوادث، براى استفاده در سازمان تبلیغات اسلامی گفتم. شب دکتر [سیدحمید]سجادى آمد و گفت وضعم رو به خوبى است؛ چشم هایم را باز کرد.