خاطرات اکبر هاشمی - ۱۴ اردیبهشت ۱۳۶۶

در منزل بودم. بیشتر وقتم به مطالعه گذشت. پیش از ظهر، آقای محسن رضایی بعد از ملاقات امام آمد؛ امام استعفایشان را نپذیرفته اند. باز همان حرف های سال گذشته را مطرح کرد که امکانات کشور در خدمت جنگ نیست و باید یکپارچه وارد جنگ شد. پیشنهاد داشت که امام به خود ایشان، درجه امیری ارتش بدهد که بتواند بر امکانات ارتش دست داشته باشد و از موضع قدرت، همه چیز را در خدمت جنگ بگیرد و با ارتشی ها برخورد کند و برای اینکه بر تعصب سپاهی حمل نشود، از فرماندهی سپاه هم استعفاء نماید. اشکالات این طرح را گفتم، ولی قانع نشد. قرار شد طرحش را بنویسد و بیاورد.

عصر آقای [شیخ حسن] صانعی [رئیس بنیاد پانزده خرداد] و [آقای محمد تقی بانکی] وزیر نیرو و مسئولان طرح سد پانزده خرداد آمدند. توضیحات کافی درباره این سد - که به دستور امام، به منظور تامین آب شرب شهر قم ساخته می شود – دادند. این سد در شرایط فعلی، پس از تکمیل می تواند آب 750 هزار نفر را بدهد. علاوه بر مشروب ساختن اراضی کشاورزی فعلی زیر سد، اگر آب سر شاخه های دز را با تونل به این طرف منتقل کنیم، به اندازه کافی برای قم، کاشان و شهرهای دیگر منطقه، آب خواهد بود. چهارسال دیگر سد کامل می شود.

درباره سد ساوه هم توضیح دادند که از رومانی ها گرفته و به پیمانکار ایرانی داده اند و در مورد سد لار گفتند، از نه متر مکعب در ثانیه آبی که از زیر سد نفوذ می کند، دو و نیم متر سد شده و تا تابستان، قسمت عمده آن سد می شود. توضیحاتی درباره تأمین آب تهران بزرگ از سد طالقان و سرشاخه های رود چالوس و آب های زیر زمینی تهران در آینده دادند.

افطار بچه ها مهمان فائزه بودند و من در خانه تنها بودم. آنها نزدیک ساعت دوازده شب آمدند. کارها را از مجلس آوردند، انجام دادم. رسوائی آمریکا دوباره دارد تازه می شود .