خاطرات اکبر هاشمی - ۱۳ اردیبهشت ۱۳۶۶

ساعت هفت و نیم صبح به مجلس رسیدم. تا یازده و نیم درجلسه علنی بودم. طرح تعاونی ها در شور دوم تمام شد، ولی بی اشکال نیست.

ظهر اعضای کمیسیون اصل نود آمدند و خواستند برای رفع مشکلاتشان، در یکی از جلسات آنها شرکت کنم. یکی از سران عشایر کلهر آمد. از نماینده اسلام آباد شکایت داشت. عصر با خبرنگار [روزنامه] آبزرور [چاپ لندن] در مورد مسائل جهانی و بیشتر آمریکا، مصاحبه داشتم .

مسئولان خانه کارگر آمدند. درباره انتخابات آینده و حدود همکاری با دفتر تحکیم [وحدت] و اعزام کارگران به جبهه مشورت کردند.

عصر به وزارت اطلاعات رفتیم. آقای خامنه ای همزمان رسیدند. با هم از نمایشگاه کالای قاچاق - که اخیراً از کارکنان سفارت کره شمالی گرفته ایم - بازدید کردیم می خواستند کالاها را در یک واگن باری قطار از مرز جلفا به عنوان محموله سیاسی عبور دهند. 166 قالی نفیس و مقادیر زیادی طلا و جواهر آلات و نقره و اشیاء عتیقه است. می گویند حدود پنجاه میلیارد ریال ارزش دارد و اعتراف کرده اند که اینها از اموال سرمایه داران ایرانی است، مخصوصاً حکیمی ها، که با قراردادی به این صورت قاچاق شده است. کره ای ها سخت ترسیده اند و با اینکه سه روز توقیف بوده اند، اعتراض ندارند. پیشنهاد شد نمایشگاهی برای تماشای عموم به منظور نشان دادن ماهیت حکیمی ها برگزار شود .

افطار با دیگر سران قوا، مهمان [آقای ری شهری] وزیر اطلاعات بودیم. شخصی به نام علی بیات، از کارکنان ارتش را - که قدرت استفاده از هیپنوتیزم دارد - آوردند. دو نفر نوجوان همراه خودش آورده بود. او آنها را خواب کرد. آتش سیگار بر بدن آنها بی اثر بود. بدن آنها را مثل چوب، خشک و مقاوم می کرد، به گونه ای که سر آنها را روی یک صندلی و پای آنها را روی صندلی دیگر می گذاشت، مثل چوب می ماندند و خم نمی شدند. دو نفر روی آنها می ایستادند. آنها را در زمان به عقب و جلو می برد و درباره مقاطع مختلف تاریخ سئوالاتی می کرد؛ البته این موضوع خیلی اطمینان بخش نبود. مدعی است با امواج کار می کند و امراض عصبی را خوب می کند. باید بیشتر بررسی کنیم. برای اولین بار به چنین موردی برخورد کرده ام. دیر وقت به خانه آمدم.