خاطرات اکبر هاشمی - ۱۰ خرداد ۱۳۶۶

صبح زود به مجلس رفتم. تا ساعت هشت صبح در دفترم گزارش ها را خواندم. در گزارش ها هنوز خلیج فارس را در صدر اخبار می بینم در جلسه علنی تا ساعت ده و نیم ماندم. در تنفس برای گردان امیرالمومنین(ع) لشکر عاشورا صحبت کردم. ظهر آقامحمدی آمد. برای خرج در جنگ های داخل عراق بودجه گرفت و خود ایشان عازم منطقه است.

سه نفر از نمایندگان اهل سنت ّآمدند و از اردوگاه آوارگان جدید کرد عراقی گزارش دادند. می گفتند اردوگاهی که برای علما و دوستان آنها در ثلات باباجانی تخصیص یافته، جالب نیست و آنها ناراضی اند و مایلند با مردم دیگر در همان اردوگاه که مجهز تر هم هست، زندگی کنند. استاندار باختران برای [احتراز از] خطر بمباران عراق، نمی خواهد همه در یک جا جمع شوند. ضمناً علما می گویند امکانات بدهیم که مردم را مجهز کنند و به جنگ بفرستند. به شهر هم نمی خواهند بیانند.

دکتر عصمت آمد. گفت متخصص جراحی عروق و قلب است و ابتکاراتی دارد که می خواهد پیاده کند. از وزارت بهداشت شاکی است که همکاری نمی کند. با دکتر [علیرضا] مرندی [وزیر بهداشت و درمان و آموزش پزشکی] صحبت کردم. گفت آدم ناسازگاری است.

عصر آقای [اکبر] ترکان آمد. پیشرفت ها و نیازهای ساصد [= سازمان صنایع دفاع] را گفت و انتقادی به قانون در دست تهیه صنایع نظامی داشت که آنها را از تاسیس واحدهایی که مشابه در صنایع عمومی دارد، منع می کنند.

آقای معیری [معاون سیاسی نخست وزیر] آمد. گزارش سفر را داد و برای سفر به عربستان مشورت کرد. در جلسه شورای مرکزی حزب [جمهوری اسلامی] شرکت کردم. بحث بر سر انحلال حزب بود. امام با انحلال موافقت کرده اند، ولی خبر به صورت شایعة "دستور انحلال حزب" پخش شده است. قرار شد نامه ای به امام بنویسیم و رسماً تقاضای موافقت با تعطیل و توقف فعالیت ها و یا انحلال کنیم.

شب سران قوا در دفتر آیت الله خامنه ای جلسه داشت. تصمیم گرفتیم که برای 22 قلم کالای اساسی، نرخ تعیین شود و بر آن کنترل و نظارت گردد. خطر درگیری با آمریکا در خلیج فارس را خیلی جدی ندیدیم.