خاطرات اکبر هاشمی - ۷ خرداد ۱۳۶۲

تا ساعت نه و نیم صبح در منزل مطالعه مى کردم و مى نوشتم. پیامى براى سمینار انجمن هاى اسلامى دانشجویان هند نوشتم. به زیارت امام رفتم. دیر رسیدم؛ امام صحبت را شروع کرده بودند. نزدیک در حسینیه جماران در میان دیگران نشستم، ولى فیلمبرداران و عکاسان دست از سرم برنداشتند. بعد از سخنان امام بلافاصله به منزل برگشتم و کنار استخر، مشغول مطالعه شدم. یاسر و مهدى شنا و شیطونى مى کردند. اخوى محمد [مدیر عامل سازمان صداوسیما] هم آمد. انتقادى که به برنامه دیروز کودک رادیو داشتم، گفتم؛ ضمن اینکه تأکید کردم، اصل برنامه خوب است. او خبر داد که شرکت فرانسوى تامسون، اخیراً اطلاع داده که حاضر است نیازهاى فنى ما را بدهد؛ بعد از انقلاب، همکارى را قطع کرده بود. اخیراً بعد از ضربه به حزب توده و شوروى، غربى ها امیدوار شده اند.

مقدارى هم وقتم را به غرس نهال نعناع در گلدان نمودم. عفت، امروز صبح مبتلا به درد کتف شد؛ گویا سرماخوردگى موضعى است. ناهار فاطى و سعید هم آمدند. همشیره فاطمه تلفن کرد که با والده و معصومه روز پنج شنبه عازم سوریه هستند.

عصر در مجلس، جلسه اى داشتیم. هفته برگزارى سومین سالگرد گشایش مجلس شوراى اسلامى بود. نمایندگان و شخصیت ها و سفرا و خانواده هاى شهدا مهمان بودند؛ همه نیامده بودند، ولى جلسه خوبى بود. سرود خوبى خواندند و خوش آمد گفته شد و نخست وزیر صحبت کرد. سپس من درباره آثار و ویژگی هاى مجلس حرف زدم. پذیرایى به عمل آمد و سپس به خانه آمدیم. بچه ها هم با من به جلسه آمدند و شب دیرتر برگشتند. گزارش ها مى گوید، ترکیه در گوشه اى از مرزهاى شمالى عراق، وارد خاک عراق شده است؛ ظاهراً براى سرکوب کردهاى مخالف عراق و ترکیه هر دو، و شاید هم چیزهاى دیگر. باید منتظر روشن شدن وضع بود.