خاطرات اکبر هاشمی - ۵ خرداد ۱۳۶۷

ساعت چهار صبح بیدارشدم. بعد از نماز از آقای [محمد[فروزنده]رئیس ستاد کل سپاه[وضع جبهه را گرفتم؛ خبر تازه ای نداشت. گفت نیروهای ما پشت کانال و عرایض موضع گرفته اند. به فرودگاه رفتیم و با دو هواپیمای کوچک به سوی جنوب پرواز کردیم. قرار بود که در دزفول بنشینیم اما به خاطر احتمال خطر، ترجیح دادیم که به بوشهر برویم. مهدی و یاسر و محافظان و دکتر روحانی و دکتر]حسن[فیروزآبادی]مشاور نظامی نخست وزیر[و]ابراهیم] سنجقی همراه بودند.

ساعت هفت ونیم در پایگاه هوایی بوشهر به زمین نشستیم. در مهمانخانه پایگاه تا آماده شدن ماشین ها توقف کردیم. توضیحاتی از جانشین پایگاه درباره وضع پایگاه شنیدیم و تلفنی از وضع جبهه پرسیدیم. ساعت نه و ربع با چند ماشین به سوی اهواز حرکت کردیم و ساعت دو بعد از ظهر به گلف رسیدیم . ناهار خوردیم و آقای محسن رضائی توضیحاتی کوتاه درباره شکست در شلمچه داد و سپس استراحت کردیم.

بعد از نماز مغرب تا ساعت دو و نیم بامداد، فرماندهان سپاه و فرماندهان لشکرهای ثارالله و الغدیر و کربلا و نجف اشرف و المهدی(عج) و فجر درباره کیفیت عملیات و علل عقب نشینی توضیح دادند؛ بیشتر به خاطر آتش انبوه و فشار زرهی و پیاده و شیمیایی بود. ولی ضعف های جدیدی در روحیه ها و انگیزه ها و به تعبیری به ضعف توکل در اثر اتکاء بیشتر به امکانات دیده می شود. خوابیدم.

خبر رسید که عراق می خواهد به حملات خود در منطقه زید - در منطقه دفاعی ارتش - ادامه دهد.آماده باش داده شد و فرماندهان سپاه به منطقه رفتند تا به آنها کمک کنند.