خاطرات اکبر هاشمی - ۲۷ اسفند ۱۳۶۳

بعد از نماز [صبح]، از جبهه درباره کیفیت عقب نشینى سئوال کردم. آقاى رضایى گفت [نیروها] با نظم به طور کامل عقب نشسته اند، ولى بعضى از وسایل [جنگى جا] مانده است که قسمتى [از این وسایل هم] منهدم شده که به دست دشمنان نیفتد. حدود صد تا دویست نفر ممکن است [جا] مانده باشند.

[در مجلس شوراى اسلامى] قبل از دستور، خبر عقب نشینى را به نمایندگان دادم. آنها هم مثل خود من، دمغ شدند. بعد از تنفس، به دفترم آمدم.

ظهر، خبر رسید که سومین موشک زمین به زمین به ساختمان جدیدالبنای وزارت خارجه بغداد، اصابت کرده است. صداى انفجار، مراسم جشنى را که صدامی ها [بابت عقب نشینى نیروهاى ایرانى] راه انداخته بودند، به هم زده و [صداى انفجار موشک] همراه صداى سخنران [مراسم] از رادیو پخش شده [است]. چند بار با قرارگاه تماس گرفتم و در تقویت روحیه و تنظیم امور [جبهه] به آنها کمک کردم.

آقاى زائرى و عزیزى براى مسأله ارز هیأت بین المجالس، و آقاى [حسن] روحانى براى مسایل جبهه مراجعه کردند. با آقاى [محمدحسن] زورق درباره [انتشار] اعلامیه کارنامه عملیات بدر، صحبت کردم.

عصر در جلسه علنى [مجلس شوراى اسلامى] شرکت نمودم و با تلاش زیادى کار بررسى بودجه را تمام کردم و مشکلى را که بین آقاى یزدى و پیشنهادکنندگان تأسیس دفترى براى نمایندگان در حوزه هاى انتخابیه، پیش آمده بود، حل کردم.

عصر، در حالى که در مجلس [بودیم]، صداى ضدهوایى ها بلند شد؛ معلوم شد که سه هواپیماى عراقى به [حریم هوایى] تهران تجاوز کرده اند. گفته شد که یکى از آنها ساقط شده و [هواپیماهاى عراقى] نتوانسته اند خسارتى بزنند. بمب هایشان را در بیابان انداخته اند.

تا ساعت نه [شب]، در دفترم کار کردم. آقاى رفیق دوست از لیبى تلفن کرد و گفت موشک ها[ى خریدارى شده] فردا [به کشور] مى رسد و پیشنهاد داشت که بجاست، در حالى که ملک حسین [پادشاه اردن] و [حسنى] مبارک [رییس جمهور مصر] در بغداد هستند، یک موشک [به بغداد] زده شود.

شب، به منزل آمدم. تلفنى با رییس جمهور و نخست وزیر و احمدآقا و... . درباره جنگ صحبت کردم. عراق اعلام کرده است که فضاى ایران را، براى هواپیماهاى مسافربرى ناامن مى کند؛ ما هم تهدید غیرمستقیم کردیم.