خاطرات اکبر هاشمی - ۳۱ خرداد ۱۳۶۷

با بدرقه اهل خانه به قصد سفر به جبهه حرکت کردم. از هفت تا هشت صبح در دفترم گزارش ها را خواندم و از جبهه اطلاع گرفتم. گفتند نیروهای ما رفته رفته به سوی مهران پیش می روند و دشمن قدم به قدم عقب می رود و قصد تخلیه شهر را دارد، ولی در ارتفاعات مرزی خواهد ماند.

[آقای لی گون مو] نخست وزیر کره شمالی به ملاقات آمد. گفتگوها، تعارفات دوستانه و از نوع همکاری بود . او را تا بیرون در مجلس بدرقه کردم.

نزدیک ساعت نه به سوی باختران [= کرمانشاه] حرکت کردیم. آقایان روحانی و سنجقی و باقری هم با محافظان همراه بودند. ناهار و نماز در کنار رودی بین راه قزوین و همدان صرف و انجام شد. کمی در ماشین در بین راه خوابیدم. ساعت پنج بعد از ظهر به باختران رسیدیم. در محل قرارگاه رمضان مستقر شدیم. هوا خوب است.

آقای ذوالقدر [فرمانده قرارگاه رمضان] آمد و گفت بارزانی ها برای شانه خالی کردن از تعهدات جنگیدن در داخل عراق بهانه جویی می کنند و طالبانی ها هم خیلی جدی نیستند و احتمال کنار آمدن آنها با عراق و آتش بس وجود دارد. اطلاعات تایید نشده ای هم در این زمینه وجود دارد. پیشنهاد داشت در دادن مستمری مقرر بر اساس قرار سابق، کوتاهی کنیم و به گروه های اسلامی کرد عراقی، بهای بیشتری بدهیم.

شب آقای محسن رضائی آمد. گزارشی از وضع مهران و حلبچه و سایر نقاط جبهه داد و گفت در منطقه گرده رش، فشار دشمن زیاد شده و در دو روز گذشته، حدود ده حمله دشمن دفع شده است ولی به تدریج توان کم می شود. درباره بسیج امکانات برای تقویت جبهه به توافق نسبی رسیدیم. با دکتر روحانی درباره کیفیت ختم جنگ یا کیفیت جنگیدن با بسیج امکانات، بحث طولانی داشتیم. آب لوله کشی قرارگاه قطع است و مشکل کم آبی داریم.