خاطرات اکبر هاشمی - ۲ مرداد ۱۳۶۳

در جلسه علنى مجلس، طرح دوفوریتى اصلاح آیین نامه [داخلى مجلس] مطرح بود. درباره کیفیت انجام رأى اعتماد به دولت، جوسازى کرده بودند که طرح به ضرر مجلس است و رد شد. رد طرح، مایه خوشحالى سنتی ها و شوراى نگهبان شد. طرحى که آنها داده بودند، در دستور مجلس قرار گرفت. ظهر، عقد ازدواج یکى از کارمندان مجلس را بستم و هدیه اى که [تورگوت اوزال] وزیر امور خارجه ترکیه آورده بود، به او دادم.

هیأت رییسه [مجلس] هم جلسه داشت. مطلب مهمى نداشتیم. بعضى از نمایندگان در این دوره به ماشین پیکان قانع نیستند و ماشین بنز یا تویوتا مى خواهند. وضع روحیه ها خیلى فرق کرده است؛ حدود صد نفر [در این مورد] نامه نوشته اند.

عصر، گروه امداد مجروحان جبهه آمدند؛ گزارش کار دادند و راجع به حل مشکل [کمبود کادر] پزشکى کشور و تربیت پزشک و کنترل پزشکان، پیشنهاداتى دادند. مدیرعامل «بنیاد امور مهاجران جنگ زده» آمد. گزارش داد و از کمبود بودجه نالید و براى رفع مزاحمت نمایندگان مناطق جنگ زده، کمک خواست. سه پزشک نظامى آمدند و خواهان ارز براى فرزندان شان - که در خارج اند - بودند. مدعى تبعیض علیه خودشان، نسبت به پزشکانى که از خارج آمده اند، هستند.

آقاى [سید محمدکاظم] خوانسارى سفیر ایران در لیبى آمد؛ نظرات لیبى را در مورد تحسین روابط مان با شوروى و مخالفان غیراسلامى عراقى و تداوم جنگ آورد. من سیاست خودمان را روشن کردم که مانع ایجاد روابط خوب، خود شوروی ها هستند و خواستار موشک هاى اسکاد [از شوروى] شدم.

آقاى [اسدالله] لاجوردى و همکارانش [در دادستانى انقلاب تهران] آمدند؛ از فشار شوراى عالى قضایى براى تضعیف او، براى آزاد کردن زندانیان گروهک ها گله داشت و کمک مى خواست. در مورد محاکمه بعضى از متهمان در رابطه با پرونده [انفجار در دفتر] نخست وزیرى مشورت کرد. گفتم امام [رسیدگى به این پرونده را] به [آقاى یوسف صانعى] دادستان کل کشور محول کرده اند. شب به خانه آمدم. تلویزیون، گزارش مستند خوبى در ارتباط با معدن مس سرچشمه و سیاست استعمارى آمریکا و سیاست خائنانه شاه پخش کرد؛ تماشا کردم.