خاطرات اکبر هاشمی - ۱۱ دی ۱۳۶۷

ساعت پنج صبح با زنگ تلفن بیدار شدم. سحری، شیر و خرما خوردم. نماز خواندم و خوابیدم. شب گذشته خوب نخوابیده بودم و نیاز به خواب داشتم. در گزارش ها و اخبار صبح، مطلب مهمی نبود. در جلسه علنی، قبل از دستور درباره نامه امام به مجمع تشخیص مصلحت صحبت کردم . نخست وزیر بودجه سال 68 را به مجلس آورد و سخنرانی طولانی داشت. با تنفس به دفترم رفتم.

آقای [حسین] محلوجی آمد. درباره تولید مهمات در کارخانه های غیر نظامی مذاکره شد. سپاه بدهکار است و بودجه ندارد تا بدهی خود را بپردازد. گفتم دکتر روحانی با حضور همه عناصر ذیربط جلسه تشکیل دهد.

ظهر آقای [مظفر] جراحی [مدیرعامل شرکت ملی گاز ایران] آمد. گزارش وضع گاز کشور را داد و برای رفع مزاحمت ها برای مدیریت در خوزستان استمداد کرد. آقای صدرائی آمد و برای بنیاد تاریخ پول گرفت. آقاجلال آمد و برای لاستیک پیکان پول گرفت. عصر آقای [خسرو] عروج فرمانده سپاه ویژه آمد. گزارش کار داد و نیازها را گفت و مسئله فرودگاه و طرح هماهنگی آینده را توضیح داد و برای محافظان کمک خواست.

آقای عبدالله نوری آمد. گزارش پیشرفت کار کمیسیون هماهنگی نیروهای مسلح را داد و مدعی است نیروی زمینی ارتش به کلی با ادغام مخالف است و می خواهد سپاه نیروی ویژه باشد. درباره ریاست جمهوری و اطلاعات و سازمان نیروهای انتظامی - امنیتی هم نظراتی ارائه داد و برضرورت اتخاذ شیوه تبلیغات مناسب برای شعاریون افراطی تأکید داشت.

آقای [مهدی] کروبی [نماینده امام و رئیس بنیاد شهید] آمد. درباره انتخابات ریاست جمهوری مذاکره داشت. اصرار دارد که چاره ای جز پذیرفتن من نیست. در مورد مشکل فرزندان شهید بدون مادر و بی سرپرست مذاکره شد. مواردی وجود دارد که راهی جز نگهداری در مجتمع ها نیست و آنجا هم مشکلاتی دارد؛ بهانه گیری دارند و به خاطر کمبود محبت های مادر و بستگان احساس خستگی می کنند و شکایت دارند. به طور کلی از مشکلات بنیاد شهید اظهار خستگی کرد و در مورد دولت و عدم اقدام جدی برای رفع مشکلات مردم و نیز از افراط های شعار گونه انتقاد داشت.

شب به جلسه مجمع تشخیص مصلحت رفتم. تمرکز اطلاعات در دستور بود. چون مسئولان نیروهای نظامی و انتظامی دعوت نشده بودند، گفتم بحث متوقف شود. اطلاعاتی ها که بی رقیب در جلسه حاضر بودند، مایل بودند کار تمام شود که نشد. به خانه آمدم.