خاطرات اکبر هاشمی - ۱۰ دی ۱۳۶۷

ساعت هشت و نیم صبح به محل حفاظت اطلاعات سپاه در محل سفارت سابق آمریکا رفتم. نمایشگاه، کارها و برنامه ها را به مدت یک ساعت بازدید کردم. سپس در جمع مسئولان حفاظت که سمینار دارند، برایشان صحبت کردم . ساعت یک و نیم ظهر به مجلس رفتم.

عصر آقایان بهزاد نبوی [وزیر صنایع سنگین و رئیس کمیته مشترک صنعتی، اقتصادی ایران و لیبی] و [سید کاظم] خوانساری سفیرمان در لیبی آمدند. برای لیبی هواپیمای سوخت رسان می خواستند و خیلی اصرار داشتند. قرار شد در جلسه سران مذاکره شود؛ شب مذاکره شد. براساس قرارداد، حق نداریم برخی سلاح های خریده شده را واگذار کنیم. دادن هواپیمای سوخت رسان اف – 14 که خودمان آن را سوخت رسان کرده ایم، ساده تر است.

شب جلسه سران قوا در دفتر من بود. درباره اردوگاه افغان ها در زاهدان صحبت شد. آقای برهان الدین ربانی در ملاقاتش خواسته بود که با هماهنگی، بعضی مهاجران افغانستان به اردوگاه اعزام شوند. فعلاً در شهر آزادند و مشکل ایجاد می کنند. موافقت شد و قرار شد به استاندار سیستان و بلوچستان ابلاغ شود.

درباره تأمین ارز برای بانک مرکزی بحث کردیم. نخست وزیر گفت نفت پیش فروش شده و مبلغی بدست آمده و این کار ادامه دارد. برای اینکه روزه بگیرم، در مجلس ماندم. عفت آخر شب تلفن کرد و از نرفتن به خانه اظهار ناراحتی نمود. فکر نمی کند که رفت و آمد و بلند شدن سحر و نخوابیدن بعد از آن و صبح زود در مجلس بودن، چه مشکلاتی دارد.