خاطرات اکبر هاشمی - ۹ اسفند ۱۳۶۵

بعد از نماز، اخبار صداى آمریکا را گرفتم. در کاخ سفید آمریکا، زلزله اى شدیدتر از گذشته، بعد از پخش گزارش کمیسیون تاور به وجود آمده است.

ساعت نه صبح از دزفول حرکت کردیم و ساعت یازده ونیم وارد گلف شدیم. گفتند قرار است امشب عملیات جدیدى آغاز شود. تا ساعت پنج بعد از ظهر گزارش ها را خواندم.

آقاى محسن رضایى آمد. مانور عملیات را توضیح داد. با اینکه خیلى به پیروزى مطمئن بود، به دلم نمى چسبید، ولى چیز بهترى هم به نظر نمى آمد. قرار شد اگر موفق بود، کربلاى هفت اعلام شود. فرماندهان نیروى هوایى آمدند. گزارشى از وضع خودشان دادند و نیازها را مطرح کردند. نیازها جدى است و قدرت تأمین بسیارى از آنها را نداریم و خودشان هم مى دانند.

ساعت ده شب براى تماشاى منظره میدان جنگ با همراهان به طرف خرمشهر رفتیم. حدود نود کیلومتر از جاده اهواز - خرمشهر را رفتیم. به جایى رسیدیم که صداى گلوله ها و نور آنها و جهش برق توپ ها و منورها را مى دیدیم. حدود یک ساعت از روى خاکریز بلندى که در طرف راست جاده زده اند، به تماشاى منظره میدان جنگ نشستیم. محافظان مدعى بودند که آنجا هم در برد توپخانه دشمن است. راضى نبودند که بیشتر بمانیم. برگشتیم و ساعت یک بامداد به گلف رسیدیم و خوابیدیم.

امروز تبلیغات دشمنان این است که ما تحت فشار شوروى و در اثر مقاومت عراقى ها، عملیات کربلاى پنج را خاتمه داده ایم. اعلان عملیات جدید وضع را عوض مى کند. آقاى ترابى اطلاع داد که نیروى زمینى ارتش، درصدد اجراى عملیات محدودى در جبهه شمال هستند.

قبل از خوابیدن، از خط مقدم اطلاع گرفتیم. گفتند محور لشکر 27 و محور لشکر 8 نجف خوب است، اما محور 25 کربلا روشن نیست. در بین ساعات شب، چند بار بیدار شدم و از وضع جبهه ها پرسیدم.