خاطرات اکبر هاشمی - ۲۶ بهمن ۱۳۶۴

بعد از نماز صبح، تلکس ها را خواندم. دنیا ناچار به پیروزى ما در جنگ اعتراف مى کنند، اما در هدف و آثار این پیروزى و خود آن به بحث مى پردازند. دیشب در جبهه تحرکى نبوده، به امشب انداخته ایم و دشمن هم تحرکى نداشته است.

پیش از ظهر با دکتر [حسن] روحانى براى بررسى وضع پایگاه امیدیه با ماشین به صورت ناشناس به آنجا رفتیم. با سرهنگ صادقى فرمانده پایگاه و سرهنگ صدیق [فرمانده نیروى هوایى] از تمام قسمت هاى آن بازدید کردیم. خیلى وسیع است و تأسیسات لازم براى پرواز دارد. یک [جنگنده] اف5 اسکرامبل را مشاهده کردیم و اف5 دیگرى را که بال آن با تیر دشمن در عملیات دیروز خراب شده بود. امروز چند پرواز عملیاتى علیه دشمن از امیدیه داشتند. از بسیجى ها که بخشى ناچیز از پایگاه را در اختیار داشتند، شکایت داشتند. این گونه مطالب در مورد مراکزى که نهادها از ارتش و جاهاى دیگر قدیمى گرفته اند، زیاد است. ناهار و نماز و استراحت همان جا انجام شد.

آقاى [آیت الله] خامنه اى تلفنى از وضع جبهه ها سئوال کردند. گفتم دشمن امروز حرکتى نداشته یا خیلى کم بوده است. بیشتر حملات هوایى را در جزایر مجنون و هور متمرکز کرده. گویا خیال مى کنند از آنجا عملیات اصلى انجام مى شود. ماهواره ها و جاسوسان به دلیل تحرک زیاد امکانات موتورى و مهندسى ما که به منظور گمراه کردن دشمن انجام مى شود، گمراه شده اند. خبرنگاران داخلى و خارجى را امروز به منطقه فاو فرستادیم. ساعت پنج بعد از ظهر به اهواز برگشتیم. بمب هایى که قرار بود امروز برسد، باز هم تأخیر دارد. تا ساعت نه شب در اهواز به امور جنگ رسیدگى کردیم و به تهران پرواز کردیم. ساعت ده به منزل رسیدم.