خاطرات اکبر هاشمی - ۱۰ دی ۱۳۶۵

اذان صبح بیدار شدیم. بعد از نماز به سوى خوزستان حرکت کردیم. صبحانه را در قهوه خانه اى از توابع لرستان، بعد از گذشت از کوه هاى بلند، در کنار رودخانه اى عظیم خوردیم: سرشیر و تخم مرغ.

به سوى اهواز راندیم. در حومه اهواز، گروه پیشرو که براى آماده کردن اقامتگاه به محل گلف رفته بودند، با بى سیم اطلاع دادند کمى در راه توقف کنیم. در کنار جاده توقف کردیم و کاهو خوردیم. هوا هم سرد بود. تعجب داشت که هواى خوزستان این قدر سرد باشد.

یک ساعت بعد از ظهر وارد گلف شدیم؛ ناهار و نماز و استراحت و سپس حرکت به سوى قرارگاه خاتم در جاده اهواز - خرمشهر. ساعت چهارونیم بعد از ظهر رسیدیم. همان جا که در عملیات خیبر مستقر بودیم.

آقاى شمخانى اطلاعات لازم را در خصوص نتایج عملیات شکست خورده کربلاى چهار داد. خیلى بدتر از آنچه تا به حال گفته بودند: نزدیک 1000 شهید و 3900 مفقودالاثر داشتیم که اکثر آنها را باید شهید حساب کرد و حدود 11 هزار مجروح که حدود نصف آنها، سرپایى معالجه شده یا مى شوند.

بعد از نماز مغرب، فرماندهان لشکرها و قرارگاه آمدند. گزارش ها کامل تر داده شد و برنامه دو عملیات در دست تهیه، داده شد که هیچ کدام آماده کامل و بى اشکال نیست.

صحبت کوتاهى کردم، با مضمون اینکه در این شرایط که این همه نیرو، امکانات و حمایت مردم را داریم، اگر حمله نکنیم معلوم نیست در آینده بتوانیم عملیات موفق داشته باشیم و ضرر سیاسى زیاد است. روحیه همه براى عملیات آماده است. قرار شد بحث را به فردا موکول کنیم.

ساعت دوازده جلسه ختم شد. فرمانده لشکر عاشورا، شهادت مهدى [شریفیان] –همشیره زاده - و مجروح شدن عباس – همشیره زاده دیگرم - را تأیید کرد. گفتند گلف امن تر است، به اهواز برگشتیم. ساعت یک شب خوابیدم.