خاطرات اکبر هاشمی - ۶ دی ۱۳۶۵

تلفنى با آقاى رییس جمهور صحبت کردم. نگران نتایج حمله بودند. قرار شد جلسه اى داشته باشیم که کنفرانس همیارى ملت عراق و برنامه آینده را توضیح بدهم. به سرهنگ ترابى گفتم از اقامتگاه تحقیق کنند که دفترچه رمز من که همراهم نیست، کجا مانده است و اگر پیدا نشد، به قرارگاه بگوید تا رمزها را عوض کنند.

گزارش هاى خبرى دیروز را آوردند، خواندم. عراقى ها شکست تهاجم ما را جشن گرفته اند و آمار و ارقام مبالغه آمیزى منتشر مى کنند. احتیاج به سر و صداى تبلیغى دارند، ولى چون ما از اول عملیات را محدود و انهدامى معرفى کرده ایم، در سطح جهان تبلیغات شان نگرفته است.

آقاى [احمد] سالک براى آمادگى من جهت سخنرانى امشب، تلفنى گزارش کنفرانس معارضان عراقى را داد. احمدآقا آمد. گزارش عملیات و برنامه آینده را براى امام توضیح گرفت و جریان بازداشت سیدهادى [هاشمی] را توضیح داد.

عصر هم به استراحت و مطالعه گزارش ها گذشت. شب در جلسه کنفرانس همیارى ملت عراق در هتل استقلال شرکت کردم. مدیران کنفرانس از نتایج کار و کیفیت برگزارى راضى بودند. سرودى توسط اسراى عراقى اجرا شد که حضار گریه کردند. گزارش کمیسیون ها هم قرائت شد. قطعنامه کنفرانس توسط آقاى [محمدصادق] تسخیرى در هفده بند خوانده شد و آقاى سالک صحبت کوتاهى داشت. من سخنرانى مفصلى ایراد کردم. به خانه برگشتم.

بعد از نیمه شب، اعظم و عماد، [همسر و فرزند محسن هاشمى] از کانادا آمدند. به دنبال مطرح شدن حضور محسن در کانادا، در مطبوعات غربى و علنى شدن آدرس و محل تحصیل او، دیگر ماندن آنها در کانادا مشکل است و خطر دارد. محسن هم بعد از یک ماه دیگر خواهد آمد. عماد را باحال و شیرین یافتم.