خاطرات اکبر هاشمی - ۴ دی ۱۳۶۵

وقت اذان صبح بیدار شدیم. از وضع میدان جنگ بى اطلاع بودیم. امکان برقرارى تماس تلفنى از طرف ما نبود. یک تلفن مبهم آقاى رفیق دوست -که گفت قبل از رسیدن آقاى سنجقى که به سوى ما حرکت کرده، مطلبى را اعلان نکنیم - نگرانى ایجاد کرد و ابهام را بیشتر نمود.

ساعت هفت صبح و قبل از اخبار [رادیو]، اهواز اعلان وضعیت قرمز کرد. این به معناى تحرک هواپیماهاى دشمن است. تلفنى اطلاع دادند که آقاى سنجقى مى آید و اخبار حمله را مى آورد و گفتند به اهداف اولیه نرسیده اند. از تهران مرتباً از طرف بیت امام و مسئولان، خبر مى خواستند و تأخیر را موکول به رسیدن پیک مى کردیم.

بالاخره آقاى سنجقى رسید و معلوم شد به جز در دو سه محور، موفقیت نداشته ایم و قرار شد اسم عملیات را کربلاى چهار و هدف را جواب به شرارت هاى اخیر عراق اعلام کنیم. کم کم روشن شد که از منطقه شلمچه و جزایر بوارین و ماهى عقب نشسته اند و از جنوب جزیره مینو نیز که عبور کرده بودند و سر پل قابل توجهى، آن طرف اروند به دست آورده بودند، عقب نشسته اند. جزیره ام الرصاص را در تصرف دارند، ولى گفتند در بیانیه نیاید که معلوم مى شود تثبیت نشده اند.

با توجه به آمادگى ها و روحیه هاى خوب و امیدهاى زیاد، تا این لحظه باید عملیات را ناموفق خواند و به فکر عملیات دیگر باشیم. البته چون اطلاع از برنامه قرارگاه خاتم یک ندارم، فعلاً نمى دانم چه مى خواهند بکنند.

اول شب جمعى از قرارگاه آمدند. گزارش کار را دادند. حدود شصت گردان وارد عمل کرده اند و فقط در حال حاضر جزیره ام الرصاص و سرپلى در جزیره ام البابى را در اختیار دارند و قرار است، امشب از همان جا به طرف ساحل دشمن بروند. آقاى رشید موافق نبود. بحث کردیم و به این نتیجه رسیدیم که اگر نروند، ممکن است فردا دشمن بر سر ام الرصاص بجنگد و با حالت انفعالى درگیر باشیم. عملیات یدکى هم حاضر نیست و مى گفتند اگر بخواهیم آن را اجرا کنیم، ممکن است بیش از یک ماه فرصت لازم باشد. بالاخره نتیجه این شد که نظر فرماندهى سپاه که ادامه عملیات از همین امشب است، بهتر است. گفتند فرماندهان لشکرها هم موافقند.