خاطرات اکبر هاشمی - ۲۰ آذر ۱۳۶۳

هنوز کسالتم تمام نشده است. گزارش ها را تا ساعت نه صبح، در منزل خواندم. مراکز خبرى و خبرساز دنیا از عمل ایران در مورد خلع سلاح ربایندگان هواپیما و بازپس گیرى هواپیما از هواپیماربایان مات مانده اند. خبرگزاری هاى خارجى نه مایلند از این اقدام ستایش کنند و نه مى توانند به طور مستدل این اقدام را محکوم نمایند. [در واقع، هم] به نعل و [هم به] میخ مى زنند.

به مناسبت عید میلاد [حضرت رسول اکرم(ص)]، براى زیارت امام، به حسینیه جماران رفتیم. حدود یک ماه بود که امام، ملاقات عمومى رسمى نداشتند. امام در این ملاقات خیلى خوب و شاداب حرف زدند و به شایعات کسالت خودشان پایان دادند؛ مایه سرشکستگى منابع [خبرى] شایعات [بیمارى] خواهد شد.

بعد از مراسم، رییس جمهور و آقایان صیاد [شیرازى] و محسن رضایى آمدند. درباره نیازهاى عملیات آینده بحث کردیم. نظامى ها، [فرماندهان سپاه و ارتش] عملیات را وسیع تر از حد مورد نظر، ترسیم کرده اند و نیازهاى جدید[ى براى عملیات] خلق شده است. قرار شد نیازهاى عملیات حتى الامکان تهیه شود.

با آقاى [محسن] رضایى در مورد برنامه ملاقات آینده آنها، با مخالفان شان [در سپاه]، با امام صحبت کردم. آقاى موسوى اردبیلى هم آمدند و با حضور آقاى [آیت الله] خامنه اى، درباره کیفیت برخورد قضایى با هواپیماربایان، بحث و در این مورد، تصمیماتى اتخاذ شد.

عصر، [از نظر جسمى] کمى احساس سلامتى نمودم و استحمام کردم و به آقاى ولایتى، تلفنى گفتم وزارت امور خارجه نظارت نماید که نسبت به آمریکایى هایى که در هواپیما زنده مانده اند و در بیمارستان هستند، بدرفتارى نشود.

اول شب، آقاى [مصطفى] کفاش زاده آمد. از فرانسه آمده و مدعى است که شخصیتى از نزدیکان [فرانسوا] میتران [رییس جمهور فرانسه]، مى خواهد با نماینده اى از طرف من، صحبت کند. قبلاً قرار بود [این شخص] همراه [فرانسوا] میتران به سوریه برود و در آنجا با آقاى محتشمى [سفیر ایران در سوریه] صحبت کند؛ نتوانسته به آنجا برود.

شب، در بین نامه هاى رسیده، قصیده اى از آقاى [محمد حسین] شهریار - شاعر معاصر- در وصف خطبه هاى نماز جمعه ام دیدم و با شعر، جواب ایشان را تهیه کردم.