سوریه پل ارتباطی ایران و مقاومت بود/نباید روی دولتی که متکی به مردم نبود، سرمایه گذاری می کردیم

خواندن
3 دقیقه
-سه شنبه 1403/09/20 - 01:07
کد خبر9748
 سوریه پل ارتباطی ایران و مقاومت بود/نباید روی دولتی که متکی به مردم نبود، سرمایه گذاری می کردیم

 من مطمئن هستم توافق دولت های خارجی پشت این رفتن بوده است

حسن بهشتی پور استاد روابط بین الملل، در مورد تحولات سوریه به "چند ثانیه "می گوید:

 مهم نیست که بشار اسد به کدام کشور پناه برد، مهم این است که بالاخره حکومت وی سقوط کرد. اسد باید همان موقعی که داعش سرکوب شد به سمت مردم باز می گشت. چرا که هرکسی که از مردم خود جدا شود مجبور می شود به نیروی خارجی اتکا داشته باشد و این درس بزرگ تاریخ است برای همه ما.

 من مطمئن هستم توافق دولت های خارجی پشت این رفتن بوده است، چون بدون درگیری و به راحتی کشور را ترک کرد. ایران در سوریه برای اسد نمی جنگید و برای مقاومت در برابر اسرائیل می جنگید. واژه مدافعین حرم توجیه کننده این سیاست بود که ایران می گفت من در برابر دشمن صهیونیستی گروه های مقاومت را تشکیل داده ام و بجای اینکه در خاک خودم علیه اسرائیل بجنگم قبل از اینکه داعش یا هردشمنی بخواهد وارد خاک ایران شود، در آن کشور به آن ضربه می زنم.

 سوریه نقشی بسیار تعیین کننده در محور مقاومت داشت و پل ارتباطی ایران و مقاومت بود. اگر ایران حامی اسد بود به این دلیل بود که اسد سیاستی همسو با ایران در برابر رژیم صهیونیستی داشت و اگر حکومتی خلاف روش اسد در دمشق به قدرت برسد، دیگر خط ارتباطی ایران با حزب الله و مقاومت را قطع خواهد کرد.

 اشتباه این بود که ما روی حکومتی سرمایه گذاری کردیم که متکی به مردم خود نبود و بر نیروی خارجی تکیه داشت. قدرت ها عادت دارند معمولا با یکدیگر تفاهم می کنند و جایی که منافع شان اقتضا کند براحتی متحدین خود را قربانی می کنند.

 ترکیه متحد سوریه نبود ولی وقتی دید حزب الله ضربه خورده و ایران مستقیما با اسرائیل درگیر شده، روسیه نیز درگیر اوکراین است و شرایط منطقه بر ضد اسد است، فرصت طلبی کرد.

 ترکیه چندین سال بود که در ادلب، استان شمالی سوریه که هم مرز ترکیه است نیروها را سازماندهی کرده بود و کلی این افراد را تجهیز کرده بود و آماده نگه داشته بود و در پی فرصت بود و حالا از این فرصت استفاده کرد و وارد میدان شد.

 تجزیه سوریه به زیان ترکیه است و ترکیه به دنبال چنین چیزی نیست و قرائنی در این مورد نیز وجود ندارد. ترکیه میل دارد دولت هوادار خودش در دمشق به قدرت برسد و ترکیه به دلیل همان عثمانی گری، ادعای ارضی روی حلب و حما دارد.

 البته این ادعای تاریخی به این معنا نیست که ترکیه بخواهد الان تجزیه کند بحث این است که حلب و حما هم مراکزی بوده برای نفوذ اخوانی ها و هم مرکزی برای بازرگانی است. حلب سر راه تجارت شمال به جنوب است و یک شهر بزرگ و تاثیر گذار است. ضمن اینکه حدود سه میلیون مهاجری که الان در ترکیه زندگی می کنند و ترکیه حسابی روی آنها کار کرده است، علاقه مند هستند علاوه بر ادلب به استان حلب بیایند.

جمهوری اسلامی ایران باید با دولت حاکم در دمشق کار کند وچاره ای جز این ندارد لذا ایران به دنبال این نخواهد بود که علیه دولت مستقر در دمشق فعالیت کند چون بیشتر علاقه مند است تا بتواند پایگاه خود را در سوریه حفظ کند. ایران باید بگوید به خواست مردم سوریه احترام می گذاریم و با هر دولتی که تحت حمایت مردم به قدرت برسد همکاری خواهیم کرد.

کمتر از یک دقیقه زمان بگذارید، ثبت‌نام کنید و نظرتان را زیر همین پست به اشتراک بگذارید.
پیام‌های توهین‌آمیز و یا حاوی دعوت به خشونت حذف خواهند شد.
ثبت نام
باید خواند