افشای حقیقت یا ادامه سکوت معنی دار؟ گزارش وتصویب مهمی که هنوز محرمانه مانده است

 عبداله عبدی - عبدی مدیا

آقای شیخ علی اکبر ناطق نوری
آقای شیخ مصطفی پور محمدی
آقای سید حسین موسوی تبریزی
درود

آیا از سال ۱۳۶۹ تا کنون محرمانه بودن گزارش ۲۵۰ صفحه‌ای شیخ محمد اسماعیل فردوسی پور به آیت‌الله خامنه‌ای با ماموریت ویژه از فجایع دادسرا و دادگاه‌های ویژه روحانیت و پی نوشت های صریح آیت‌الله در یکایک بندهای این گزارش که با گردشکار دفتر بازرسی ویژه رهبر باستحضار رسید، تمام نشده تا این سند فوق العاده مهم تاریخی منتشر شود؟

 آیا مردم، خانواده متهمان و محکومان و معدومین این محاکم نباید بدانند که این گزارش فوق العاده مهم چه بود که باعث شد تا:

 ۱- برای دادسراها و دادگاه های ویژه روحانیت با همه ناراحتی وقهر شیخ محمد محمدی ری شهری دادستان منصوب و شیخ علی رازینی حاکم شرع دادگاه آیین نامه هرچند بسیار محدود  تهیه شود واسم آن را هم بگذارند #قانون اما رهبر جمهوری اسلامی در تصویب آن از بکار بردن قانون خودداری و نوشت: با #موارد مرقوم...

هرچند این آیین نامه بسیار محدود سالها بعد توسط شیخ محمد سلیمی دادستان منصوب اصلاح وبه تصویب آیت الله رسید واندکی فضای این دادسراو دادگاه اختصاصی بهبود یافت.

 ۲- از اجرای احکام توسط حکام شرع به جای دادستان که مجری حکم است (مانند اعدام سید مهدی هاشمی توسط شیخ علی رازینی)، حاکم شرع به جای شیخ علی فلاحیان دادستان که در مصاحبه ای گفته بود سید مهدی حتی از حکم دادگاه برای اعدام خود خبرنداشت و به او ابلاغ نشده بود و همچنین اجرای شلاق بر متهمان و محکومان توسط حاکم شرع جلوگیری شد.

 ۳-  توسط آیت‌الله خامنه‌ای به شیخ روح الله حسینیان و شیخ غلامحسین محسنی اژیه تکلیف شد که اگر میخواهند در دادسرای ویژه روحانیت بمانند، باید ملبس به لباس روحانیت باشند و ملبس شدند تا در این دادسرا بمانند.

 ۴- با مجمع تشخیص مصلحت هماهنگ شد تا متهمان بتوانند در این دادگاه های وکیل ویژه داشته باشند، هرچند وکلا، روحانیون مورد تایید دادگاه هستند و این محدودیت وکالت همچنان در این مرجع اختصاصی ادامه دارد.