خاطرات اکبر هاشمی - ۱۸ شهریور ۱۳۶۷

در منزل بودم. دکتر روحانی آمد. از ژنو برگشته است. او خلاصه ای از مذاکرات و سرگذشت کار را گفت. فکر می کند هیأت ما تحت تاثیر نظرات حقوقدانان سرسختی نشان داده است. امکان حل را در صورت برخورد بهتر در اول کار منتفی نمی داند، ولی فعلاً مذاکرات به بن بست رسیده، یا باید به نیویورک منتقل شود و یا فکر دیگری کرد.

احمدآقا هم برای استماع گزارش ایشان آمد. معتقد است سرسختی شده و اگر از اول بحث در لایروبی اروندرود را می پذیرفتیم، معلوم نیست که عراقی ها به ادعای حاکمیت اروندرود کشیده می شدند؛ گر چه محتمل است که لایروبی را برای رخنه در روند اجرای قطعنامه مطرح کرده باشند. به هر حال به اینجا رساندند، چون می دانند در این روند به تعیین متجاوز و خسارات می رسیم و آنها چیزی بدست نخواهند آورد. آقای [محمد حسن] زورق آمد. نوشته ای آورد که درباره تبلیغات تهیه کرده است. درباره مسائل جاری مذاکره شد. توصیه به توجه به رادیکال ها داشت.

عصر آقای [عبدالله] نوری آمد. درباره پاکستان و شهادت عارف حسین [رهبر شیعیان پاکستان] و ... مطالبی داشت. عباس صفریان سفیرمان در گابن آمد. از گابن و مشکلات زندگی در محیط های آلوده به مالاریا گفت.