خاطرات اکبر هاشمی - ۱۳ مهر ۱۳۶۷

ساعت نه و نیم به مجلس رسیدم. آقایان [محمد جواد] لاریجانی و [سیروس] ناصری آمدند. شرح مذاکرات با انگلیس را دادند و راجع به متن بیانیه مشترک مشورت کردند؛ انگلیس از ایران و انقلاب به نحوی تحسین کند و از قطع روابط از سوی طرفین اظهار ناخشنودی نماید. راجع به مذاکرات نیویورک گفتند پیشرفت نداشته. طرح دبیرکل خوب است ولی عراق نه رد کرده و نه قبول و گفته جواب را در ژنو، پس از نظر خواهی از بغداد می دهد. دکتر ولایتی گفته با انتقال مذاکرات به ژنو موافق نیست. گفتم ما نباید روی ماندن در نیویورک اصرار کنیم. این خواست دبیرکل است و خودش می داند و عراق؛ آنها با هم اختلاف داشته باشند، به ما صدمه ای وارد نمی شود.

اعضای کمیسیون برنامه و بودجه آمدند. از احتمال عدم توجه به نظرات کمیسیون در سیاست بازسازی اظهار نگرانی کردند. دلگرمی به آنها دادم و گفتم بنا داریم به نظرات کارشناسی ارج بگذاریم و قرار شد پیشنهادهای ستاد بازسازی را برای بررسی و اظهار نظر به کمیسیون بدهیم.

ظهر آقای [علیرضا] افشار همراه با اعضای کمیسیون جذب مشمولان آمدند. گفتند در آستانه انقضای مهلت معرفی مشمولان فراری و غایب، مراجعه مشمولان خیلی زیاد است و ماهانه بیش از شصت هزار نفر نمی توانیم جذب کنیم. قرار شد نوبت بزنند و برای ماه های آینده دفترچه بدهند و چند روزی هم مهلت را اضافه کنند.

عصر هیأت رئیسه مجلس جلسه داشت که تا اول شب طول کشید. بحث درباره چارت ادارات مجلس بود. سر شب آقای انصاریان مدیرعامل رادیوی ایران در لبنان آمد و گزارش داد. گفت حدود یکصد کارمند و 14 ساعت برنامه دارند. از کمی بودجه و ضعف تدارک و معلوم نبودن سیاست تبلیغات و از تداخل امور گله داشت؛ تحت اداره وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. تا ساعت نه کار کردم و به خانه آمدم.