خاطرات اکبر هاشمی - ۲۵ مهر ۱۳۶۵

در منزل بودم. آقاى [محمدرضا] توسلى آمد و چک کمک به جبهه ها را از طرف امام آورد. احمدآقا آمد. درباره حل مشکل آیت الله منتظرى صحبت کردیم. قرار شد از امام تقاضا کنیم که ایشان را به تهران بخواهند و به ایشان محبت نمایند. سپس تلاش شود که خاطر ایشان راضى شود. عصر احمدآقا اطلاع داد که امام دستور داده اند ایشان به تهران بیایند و قرار شد شب در جلسه سران قوا هم باشند.

عصر آقاى محسن رضایى و [فریدون] مهدى نژاد آمدند. مهدى نژاد شرح مذاکرات با هیأت آمریکایى در آلمان درباره گروگان ها در لبنان و پیشرفت هایى که شده را داد و انجیلى را که ریگان امضا کرده و فرستاده به ما نشان داد. مرحله بندى آزادى گروگان ها و گرفتن نیازهاى تسلیحاتى و اطلاعاتى را گفت. قرار شد با امام و سران قوا مشورت شود و سپس به اجرا درآید.

شب آیت الله منتظرى از قم آمدند. با آقایان [آیت الله] خامنه اى و اردبیلى مهمان احمدآقا بودیم. امام هم شرکت کردند. به آقاى منتظرى خیلى محبت کردند و گفتند وجود شما براى انقلاب ضرورت دارد و حفظ اعتبار شما وظیفه همه است و دستور تعقیب گروه سیدمهدى هاشمى هم به همین منظور بود که بیت شما مطهر شود.

به ایشان دستور دادند که وضع خودشان را عادى کنند و دوباره عفو زندانیان را امضا نمایند. آقاى منتظرى نمى پذیرفتند، ولى امام اصرار کردند. نزدیک بود امام عصبانى شوند که با دخالت ماها وضع بهتر شد.

امام خیلى کوتاه آمدند و متأسفانه آقاى منتظرى نرم نمى شوند. امام یکى دو بار صریحاً گفتند که عمرشان نزدیک به پایان است و شاید چند روز دیگر بیشتر زنده نباشند. دکترها گفته اند امام نباید دچار عصبانیت شوند. خیلى متأثر شدیم. ضمناً به مناسبتى فرمودند احمدآقا که اعز اشخاص در دل ایشان اند، اگر خطایى کند، مثل دیگران او را تعقیب مى کنند. بالاخره آقاى منتظرى قبول کردند که ملاقات ها را به طور محدود شروع کنند ولى نپذیرفتند که مثل گذشته صحبت و سخنرانى و دخالت در امور نمایند.

آخر شب گزارش ها را خواندم. عراق با سانسور آثار موشک، روضه خوانى راه انداخته است. از مجموع مطالب برمى آید آمریکا خود را ناچار دیده که رضایت خاطر جمهورى اسلامى را جلب نماید.