خاطرات اکبر هاشمی - ۲۱ مهر ۱۳۶۴

به مجلس رفتم. قبل از رسمى شدن مجلس به نمایندگان تذکر داده شد که با قلت آراى موافق نخست وزیر، باعث رنجش امام از مجلس و خوشحالى دشمنان از عدم نفوذ امام نشوند. آقاى منتظرى هم خواسته اند که تعداد آراى موافق به خاطر امام کم نباشد. مخالفان آقاى [میرحسین] موسوى از این تذکر رنجیدند و آقایان محمد خامنه اى و [مرتضى] فهیم و [حسین] موسویانى و... اعتراض کردند.

اولین دستورمان رأى گیرى براى دولت بود. شرکت نمایندگان در جلسه کم سابقه بود. 261 نفر از مجموع 267 نفر نماینده آمده بودند. 162 موافق، 73 مخالف و 26 نفر ممتنع بودند. 99 رأى مخالف و ممتنع که [علی رغم تذکر قبلى] برخلاف نظریه امام بود، باعث ناراحتى شدید اکثریت نماینده ها شد و وسیله اى براى بد نام شدن و ضد ولایت فقیه معرفى شدن جریان محافظه کار گردید. بعضى این را از اشتباهات بزرگ سیاسى آنها مى خوانند. نقطه مثبت آنها تعبد آنها بود که با این رأى از دست شان ممکن است گرفته شد و خود آنها این را وظیفه شناسى نمایندگى مى دانند و فکر مى کنند امام هم راضى نیستند نماینده برخلاف نظرش رأى بدهد.

عصر آقاى [فضل الله] محلاتى آمد. درباره جنگ و سپاه و ارتش صحبت کرد و از اینکه این خط، انگ مخالفت با امام خورده، سخت ناراحت بود؛ مى گفت اکثریت اعضاى سپاه سخت عصبانى اند و ممکن است حاضر به محافظت از آنها نباشند. از جاهاى دیگر هم خبر مى رسد که نهادهاى انقلاب درصدد اظهار انزجارند؛ وضع نمایندگان هم هیجانى است.

رییس ستاد [مشترک] ارتش آمد. نظراتى درباره جنگ داد و از اظهارات من در نمازجمعه تشکر کرد. آقاى احمد عطارى سفیر جدیدمان در استرالیا آمد و مذاکره کردیم. شب در مجلس ماندم.