خاطرات اکبر هاشمی - ۱۴ آبان ۱۳۸۲

آقای عباس صفریان، [سفير سابق ايران در سنگال] آمد.گفت، از وزارت امور خارجه خود را بازخریدکرده و چون فرزندانش در فرانسه تحصیل می‌کنند، در پی آن است‌که کاری در فرانسه پیدا کند.

آقای مسیح مهاجری، [مشاور رییس‌جمهور و مدیرمسئول روزنامه جمهوری اسلامی] آمد. در مورد تهیه گزارشی از خدمات مهم شرکت [مهندسی و ساخت] تأسیسات دریایی به مدیریت [فرزندم] مهدی، در انتقال تکنولوژی ساخت سکوهای بزرگ دریایی، لوله زیر آب، سکوی ابوذر و شروع کار پارس جنوبی عسلویه مشورت‌کرد.

[آقاى مانوهر جوشى]، رییس مجلس [عوام] هند آمد. مذاکرات دوستانه و تشریفاتی بود. گفتم، متأسفانه دو طرح همکاری ایران و هند در اتصال گاز ایران به هند و ساخت ماهواره، که در زمان مسئولیت من طراحی شده بود، پیگیری نشده است.

آقای [حسن] واعظی، مسئول کمیسیون‌های مجمع [تشخیص مصلحت نظام]، برای دستور جلسه‌ آینده مجمع آمد. برای برنامه اطلاع‌رسانی‌ کارهای‌ کمیسیون‌ها کسب نظر کرد. چشم‌انداز بیست‌ساله که مجمع تهیه کرده بود، پس از تأیید رهبری، امروز ابلاغ شد

عصر اولین مصاحبه با [روزنامه] کیهان دربارة تاریخ فشرده یک ربع قرن انقلاب را انجام دادم. مصاحبه‌گر آقای [قدرت‌الله] رحمانی، [دبیر سرویس‌ گفت‌وگوهای‌ کیهان]، جانباز ۷۰ درصد قطع‌نخاعی است.  

افطار، کارکنان دبیرخانه و اعضای خانواده‌هایشان میهمانم بودند. اخبار آزادی آقایان سهیل کریمی و سعید ابوطالب، [مستندسازان صداوسیما] و شرح شکنجه‌ها و بدرفتاری‌های نظامیان آمریکا با آنها در ایام اسارت [در عراق]، در رسانه‌ها انعکاس وسیعی دارد. می‌گویند ۴۷ نفر ایرانی دیگر، بدون جرم در زندان‌های آمریکاییان هستند.

در عراق، مهاجمان ناشناس، چند روزی است به قاضی‌هایی‌که به جرایم سابق بعثیان رسیدگی می‌کنند، پرداخته‌اند و چند نفر از آنها را از پای درآورده‌اند. اسپانیا کارکنان سفارت خود را در عراق بیرون برده است. چند کشور دیگر هم تعداد کارکنان را کم کرده‌اند. فشار بر بوش، [رییس‌جمهور آمریکا]، برای بیرون رفتن از عراق زیاد شده است.

مخالفان جنگ در انگلیس خود را برای تظاهرات وسیع هنگام سفر [جرج] بوش آماده کرده‌اند. جمعی از قضات از [تونی] بلر، [نخست‌وزیر انگلیس] به‌عنوان جنایتکار جنگی، شکایت‌کرده‌اند.

شیرین عبادی، وکالت پرونده زهرا کاظمی را پذیرفته و در عین حال، به‌ خاطر دست دادن با آقایان محمد ملکی و [حبیب‌الله] پیمان در مراسم دانشگاه امیرکبیر، مورد انتقاد و اعتراض است.