خاطرات اکبر هاشمی - ۲۶ آبان ۱۳۶۲

تا ساعت هشت صبح در دفترم کار مى کردم. با [آیت الله]آقاى خامنه اى مشورت کردم که راجع به بمباران مرکزى از ما در لبنان توسط اسراییلی ها -که چند شهید و چند مجروح داشته - صحبت کنیم. اما خودم صلاح ندانستم و قبل از دستور مجلس، چیزى نگفتم. بعضى از نمایندگان در مجلس از اینکه از جلسه سه شنبه، چند نفر از اخراجی هاى صداوسیما به کمک آقاى [سیدرضا] زواره اى آمده اند و علیه صداوسیما حرف زده اند، انتقاد داشتند.

دستور جلسه، اساسنامه وزارت جهاد [سازندگى] بود. در تنفس، خانم بهروزى مطالبى راجع به خط [سازمان] مجاهدین انقلاب [اسلامى] در اطلاعات نخست وزیرى - از قول یکى از بستگانش - گفت. چند سئوال از [آقاى محمد اصغرى] وزیر دادگسترى شده بود. چون اختیارات او کم است و کارهاى قوه قضاییه در شوراى عالى قضایى است، جواب درست نمى دهد و از شورا[ى عالى قضایى] هم نمایندگان نمى توانند سئوال کنند. به همین مطرح شدن از تریبون قانع هستند.

ظهر آقاى [محمدمهدى] پورگل [نماینده بندر انزلى] آمد و از آقاى میرمحمدصادقى مسئول شیلات شکایت داشت. سپس دو نفر از مسئولان سازمان بهزیستى و کارکنان بیمارستانى از کردستان آمدند و یک قالیچه دستباف مددجویان، هدیه آوردند؛ نتوانستم رد کنم. مبلغى پول دادم که متقابلاً به آنها بدهند. براى تقویت بهزیستى، کمک خواستند.

عصر معاونان وزیر آموزش و پرورش آمدند. از استعفاى آقاى [على اکبر] پرورش ناراحت بودند. خواستند، سعى کنیم که استعفاى خود را پس بگیرد. از انتقاد آقاى منتظرى رنجیده است. در این باره با رییس جمهور صحبت کردم. اعضاى جمعیت حمایت و هدایت زنان منحرف آمدند و گزارشى از کارشان دادند و خواستند که در نمازجمعه مطرح شان کنم و مردم را تشویق به ازدواج نمایم. اول شب به خانه آمدم. تا دیروقت بیدار ماندم. چند روز عقب ماندگى خاطرات را نوشتم و گزارش ها را خواندم.