خاطرات اکبر هاشمی - ۱۵ اردیبهشت ۱۳۶۱

پس از نماز مشغول مطالعه شدم. اخبار مربوط به سقوط هواپيماى الجزايرى را تعقيب كردم. گروهى از الجزيره براى تحقيق و بردن جنازه‌ها آمده‌اند. سوريه مثل ما موضع گرفته و عراق را مسئول دانسته است. بعضى از كشورها موضع منفى گرفته‌اند و بعضى بى‌طرفند. روزنامه‌هاى تركيه هم شيطنت مى‌كنند و بعضى‌ها هم اعتراف دارند. مسأله مهمى است و اگر خوب روشن شود كه عراق مقصر است، ضربه بزرگى به صدام است.

در مجلس، جلسه علنى داشتيم. چند كار كوچك و سپس لايحه دولتى كردن بازرگانى خارجى مطرح و تقريباً نصف آن تصويب شد. بعد از ناهار و نماز و استراحت، جلسه هيأت ریيسه داشتيم كه در آن، به امور ادارى و برنامه‌هاى هفته آينده رسيدگى شد. كميسيون داخلى به اينكه طرح اطلاعات كل كشور را به سه كميسيون داخلى، خارجى و دفاع داده‌ايم، معترض بود ولى اعتراض جواب داده شد. عصر، شاخه دانشجويان حزب جمهورى اسلامى آمدند و مفصلاً براى آنها صحبت كردم.  خانم‏ها از اينكه نقش واقعى اجتماعى زنان هنوز در انقلاب مشخص نشده، گله داشتند و از اينكه جامعه ما زن غيرشاغل را براى ازدواج و همسرى ترجيح مى‌دهد، ناراحت بودند.

اول شب، اعضاى شوراى سرپرستى صداوسيما آمدند و از اظهارات اخير امام كه گفته‏اند سران سه قوه بايد اعضاى اصلى اين شورا باشند تا سياست واقعى كشور را به آنتن ديكته كنند، ناراحت بودند و آن را توهين به خود مى‌دانستند و معتقد بودند كه آقاى [عبدالمجيد] معاديخواه در دولت و احمدآقا در خدمت امام باعث اين تصميم‏گيرى بوده‏اند. با بحث زياد، آنها را تا حدودى قانع كردم كه قدم مثبتى است و به آنها گفتم از امام هم تقاضا مى‌كنيم كه نسبت به آنها جبران نمايند.