خاطرات اکبر هاشمی - ۴ خرداد ۱۳۶۰

جلسه علنى داشتيم و كارها به خوبى گذشت. [طرح اصلاح خدمت] خارج از مركز پزشكان [دندان پزشكان و داروسازان] و كليات لايحه معاملات مسكن تصويب شد.

ظهر، امام جمعه و نمايندگان مردم پاوه آمدند. سه خواسته داشتند: 1- اصلاح اصل دوازده ‌قانون اساسى در مورد رسميت اهل سنت، 2- جلوگيرى از اهانت نسبت به چهره‌هاى اهل ‌سنت، 3- كمك به شهردارى پاوه. 

گفتند، كتابى در مذمت ائمه اهل سنت در منطقه منتشر شده و اسم نويسنده، آقاى هاشمى [است] و ضدانقلاب شايع كرده كه منظور ریيس مجلس است؛ كه من رسماً تكذيب كردم. از چه ‌شيوه‌هاى زشتى، براى تضعيف جمهورى اسلامى استفاده مى‌كنند!

آقايان الويرى، پورمحمدى دادستان مسجدسليمان و بهادرى آمدند و درباره اينكه آقاى ‌بهادرى به هند برود يا در مسجد سليمان كانديدا شود، مشورت مى‌كردند. جوان جالبى است. 

شب، در جلسه وعاظ تهران، در مسجد شهيد مطهرى، شركت كردم. حدود پنجاه نفر بودند. جلسه خوبى بود. درباره اهميت انقلاب اسلامى و اينكه براى اولين بار، حكومت اسلامى ‌شيعى، براساس ولايت فقيه و احكام اسلامى و حاكميت فقه اسلام به وجودآمده و ريشه ‌اختلافات ما و ليبرال‏ ها همين‏جا است كه آنها فقه ما و ولايت فقيه را قبول ندارند و پس از تدوين قانون اساسى درگيري‏ هاى جدى شروع شد؛ نمونه‌هايى از اظهارات بنى‌صدر و بازرگان و ديگران را نقل كردم .

شام در همان مجلس صرف شد و دير وقت به خانه آمدم. تلويزيون، مناظره آقايان بهشتى، پيمان و كيانورى و [فرخ نگهدار، عبدالكريم سروش و آيت‌الله مصباح] را پخش مى‌كرد. تا ساعت يك‌و ربع بامداد بيدار ماندم.