خاطرات اکبر هاشمی - ۱۲ اردیبهشت ۱۳۶۶

در منزل بودم. بیشتر وقتم به مطالعه گذشت. قسمتی از ترجمه گزارش تاور را مطالعه کردم و در موارد لزوم حاشیه نوشتم. مطالب غلط زیاد دارد . مراجعات تلفنی هم کم بود. به سپاه گفتم که توپخانه های ارتش را آزاد کند.

با آقای رفیق دوست درباره ساختن زاغه های مهمات از بودجه جنگ صحبت شد. قرار شد محسن از سه شنبه برای خدمت به صنایع سپاه برود. عصر خانم عباسی آمد. گزارش وضع جامعه زینب را داد که منشعب از کاروان زینب است. کمک خواست؛ مدعی است مسائل اخلاقی و خطی را مطرح نمی کنند.

تلگرافی از اعضای گروه بین المجالس از نیکاراگوئه آمد. درباره رأی به قطعنامه ای که در آن دعوت به صلح شده، کسب تکلیف کرده اند. این قطعنامه بیشتر خواسته های ما در خصوص جلوگیری از زدن کشتی ها، شهرها، مناطق غیر نظامی، استفاده از سلاح شیمیائی و ذکر نام خلیج فارس را دارد. آمریکا و اسرائیل به خاطر مطالب دیگر رأی مخالف دارند. جواب دادم، به شرط قید خلیج فارس و قید کیفر متجاوز، با دادن رأی موافق، موافقم . مراجعات زیادی نداشتم. عصر عفت و بچه ها برای افطار به منزل شهید مطهری رفتند و من و مهدی و یاسر در خانه ماندیم.