خاطرات اکبر هاشمی - ۲۰ اردیبهشت ۱۳۶۰

خاطرات روز گذشته را نوشتم و به مجلس رفتم. قبل از شركت در جلسه علنى، در جلسه ‌كميسيون تحقيق شركت كردم. براى بحثى درباره اعتبارنامه آقايان بهروزيه و محمودى.

آقاى حسينى طباطبایى زابلى از توطئه مفتى‌زاده در بلوچستان اخبارى داشتند. در جلسه علنى،[طرح تشكيل] بنياد امور جنگ ‏زدگان تصويب و طرح شوراها تقديم شد.

در تنفس، آقاى هادى غفارى خبر از كشف مقدارى آهن در كوه ‏هاى شميران داد كه از پيش از پيروزى انقلاب آنجا بوده. مطلب قابل توجهى است.

ظهر آقاى [شيخ فضل الله] محلاتى به دفتر آمد. از عدم سازش بين شوراى فرماندهى و فرمانده سپاه پاسداران صحبت كرد و تقصير را متوجه شورا مى‌دانند.

امام جمعه گنبد آقاى عمادى آمد و از مسئولان عمده مازندران شكايت داشت. قرار شد كمكش كنم.

عفت تلفن كرد و پيشنهاد فروش ماشين پژوى اتوماتيك خودش را داشت كه من هم‌ موافقم. قرار شد آقا جلال اقدام كند.

از پيش از انقلاب داشته‌ايم. تعميرش مشكل است.

آقاى امامى كاشانى براى گرفتن قطعه زمينى از اراضى مجلس براى شوراى تبليغات و دفتر مدرسه مطهرى آمد و مذاكراتى كرديم.

عصر در جلسه شوراى مركزى حزب شركت كردم. درباره مناظره آقاى بهشتى با گروه ‏ها و حوادث شهركرد و ملى كردن بازرگانى خارجى و سفر نخست‏ وزير و محمد اخوى به قم و استعفاى آقاى ميرسليم از سرپرستى بنياد جنگ‏ زدگان، به خاطر عدم تصويب معافيت مخارج از قانون محاسبات، بحث داشتيم.

شب، آقايان رضایى و محمدزاده آمدند و درباره تصميمات اخير دولت و شوراى قضایى ‌در خصوص برخورد با گروه‌هاى ضدانقلاب بحثى داشتند. سپاه معتقد است كه نبايد به آن ها مشروعيت سياسى بدهيم و با توجه به وجود جنگ و كارشكنى‌ها، با آنها برخورد قاطع بشود و سركوب شوند. حركت وزارت كشور را ضعيف مى‌دانند. آنها را قانع كردم كه اول بايد اتمام‌ حجت شود و راه فعاليت آزاد و سياسى باز باشد و اگر آن ها نخواستند به قانون احترام بگذارند و طغيان كردند- كه ظاهراً قانون ما را نخواهند پذيرفت - در اين صورت خشونت جايز مى‌شود و بهانه‌ها و مظلوم‌نمایي‏ ها را از دست‏شان مى‌گيريم و مردم مى‌فهمند كه آنها توطئه‌گرند؛ ولى مشكل ‌عمده، رابطه ریيس ‏جمهور با آن ها است.