خاطرات اکبر هاشمی - ۱۸ اسفند ۱۳۶۹

ساعت هفت و نیم صبح به دفترم رفتم. باران خفیفى در شهر و برف خفیفى در شمیران مى بارید. [آقای حسین کمالی]، وزیرکار و اموراجتماعی، به اتفاق معاونان آمدند. گزارش وضع تعاونى هاى تولیدى، خدماتى،آموزش فنی و حرفه اى و همچنین بنیاد امور مهاجرین[جنگ تحمیلی] را دادند و نیازها را مطرح کردند؛ در مجموع، در همه زمینه ها، در سال جارى، بهتر از گذشته کار شده است.

آقاى سید محمدباقر حکیم، [رییس مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق] آمد. گزارشى از وضع داخل عراق داد و دربارة هماهنگى با سایر جریان هاى عراقى، براى مدیریت آینده کشور عراق و سهم هر یک، مشورت کرد؛ مطرح شد اگر 8 به 17 به شیعیان سهم بدهند، در این مرحله بپذیرند. کمک هاى مالى، تدارکاتى، تسلیحاتى و تبلیغاتى خواست. مقدارى پول دادم و موافقت کردم که فردا با پرواز اختصاصى به سوریه برود. دربارة کیفیت مطمئن کردن سایر جهات مذاکره شد.

دکتر حبیبى، [معاون اول رییس جمهور]آمد و گزارش سفر به سوریه و مذاکره با آقای حافظ اسد و [عبدالحلیم]خدام و فلسطینى ها را داد. آنها نگران حاکمیت شیعه در عراق هستند؛ قول همکارى داده شده و هماهنگى به عمل آمده است که اُپوزیسیون را حمایت کنیم. در مورد مذاکره با ترکیه مشورت شده است.

عصر، جلسه شورای عالى امنیت ملی را در حضور رهبرى داشتیم. دربارة نحوه کمک به مسلمانان مجاهد عراق که در مقابل صدام قیام کرده اند و شیوه تبلیغات و سیاست هاى تبلیغاتى، مذاکره و تصمیم گیرى شد. تصمیمات هیأت ما در سوریه با سوری ها هم تأیید شد. تا ساعت نُه شب در دفترم کار کردم و به خانه آمدم.

آقاى امامى[کاشانی]، تلفنى گفت علماى تهران مى خواهند در مورد مسایل عراق و حمایت از شیعیان و تأیید مواضع نظام ایران، اعلامیه بدهند؛ موافقت کردم.