خاطرات اکبر هاشمی - ۱۸ اسفند ۱۳۶۳

به مجلس اطلاع دادم که دیر مى رسم و آقاى یزدى [نایب رییس مجلس]، جلسه را شروع نمایند. براى مذاکره در مورد موشک زدن به بغداد، به زیارت امام رفتم. امام مى گویند، ممکن است با زدن بغداد، آنها روى تهران شرارت کنند و قدرت هاى بزرگ هم دست شان را باز گذارند و کمک شان کنند و زدن تهران [توسط عراق]، براى ما مشکل درست مى کند. قبول کردند که به جاهاى دیگر عراق، موشک بزنیم تا آنها بفهمند که موشک داریم و بغداد هم در خطر است.

ساعت نه [صبح]، به مجلس رسیدم. معلوم شد که جمعى از نمایندگان خوزستان، قبل از شروع جلسه [علنى مجلس] شلوغ کرده اند؛ درباره جنگ، احساساتى شده اند، و بیش از صد نفر [از نمایندگان] درخواست جلسه سرى کرده اند. از عدم اقدام ما براى مقابله به مثل در زدن شهرهاى عراق عصبانى هستند. بعد از تنفس و پیش از شروع جلسه، صحبت کوتاهى کردم و گفتم در این گونه مسایل، باید صبر و متانت داشت و با احساسات نمى شود برخورد کرد و گفتم که امام اجازه زدن بغداد را نمى دهند؛ آرامش [در بین نمایندگان] برقرار شد.

عراق امروز پیرانشهر، مسجدسلیمان و آبادان را زده است و تعداد زیادى مجروح و شهید به جا گذاشته است؛ ما هم خانقین غربى و على شرقى را به اضافه بصره زده ایم. با اجازه امام، تصمیم گرفتیم با توپخانه همه شهرهاى مرزى را که در تیررس هستند، بزنیم.

آقاى دستغیب به ملاقات آمد. از آقاى حائرى شیرازى گله داشت و از امام براى اداره حوزه علمیه شیراز، کمک مالى مى خواست.

عصر هم، جلسه [علنى] مجلس [شوراى اسلامى] داشتیم. شب، در مجلس ماندم. مسئول موشک، تلفن کرد. درباره انتخاب شهر هدف، مذاکره کردیم. [آنها شهرهاى] کرکوک و الاماره را انتخاب کرده اند. گفتند: «آمادگى براى حمله خوب است.» امروز، یک هواپیما در داخل خاک ایران، سقوط کرده است.