خاطرات اکبر هاشمی - ۷ فروردین ۱۳۶۱

بعد از نماز و ورزش، مشغول مطالعه شدم. آقاى فريدنيا اطلاع داد كه شب گذشته، دشمن در محل سايت پنج دزفول شكست خورده و سايت تصرف شده است. سپس آقاى [شيخ فضل‌الله] محلاتى از دزفول تلفن كرد و خبر پس گرفتن سايت چهارم را هم اضافه كرد و اينكه در رقابيه تعدادى شهيد داده‌ايم، ولى وضع تثبيت شده است.

خبر رسيد كه گروهى ضدانقلاب به ستاد مركزى نيروى زمينى حمله كرده‏اند و سرهنگ خرسندى معاون فرمانده نيروى زمينى را با چند نفر ديگر مجروح و حدود شش نفر را شهيد كرده‏اند. گويا سربازى كه عامل نفوذى و راننده يكى از افسران سطح بالا بوده، توانسته آنها را به ستاد ببرد. اخبار بعدى مى‏گويد كه يك نفر دستگير و دو نفرشان كشته شده‏اند. معمولاً پس از پيروزي‏هاى ما در جبهه، منافقان - كه به صورت ستون پنجم دشمن عمل مى‌كنند -  با اين‏گونه اقدامات تلاش مى‌كنند، پيروزى‌ها را در ذائقه مردم تلخ كنند و تحت‌الشعاع قرار دهند.

از جبهه خبر مى‌رسد كه امروز هزاران عراقى اسير شده‌اند كه بسيارى از آنها خود را تسليم كرده‌اند و غنايم فراوانى گرفته شده است. پنجاه نفر خود را تسليم كرده‌اند. آن قدر عراقى‌ها به سرعت منهدم مى‌شوند كه مسئولان نظامى جبهه به ترديد افتاده‌اند كه مبادا آمريكا دارد نقشه‌اى اجرا مى‌كند. آقاى [محمدعلى] نظران مى‏گويد كه يك لشكر در چنانه خود را تسليم كرده است.  

آقاى [محمدحسن] زورق [معاون سياسى صداوسيما] مى‌گفت: جيش‌الشعبى  عراق كه خوب مى‌جنگيده، اخيراً زود تسليم مى‌شود و خوب است تشويق شود.

عصر بچه‏ها از ليبى تلفنى صحبت كردند و از سفرشان راضى بودند. چند روزى در سوريه مانده‌اند و روز جمعه وارد ليبى شده‌اند. ارتباط خانوادگى با سران كشورهاى دوست، باعث رفع بعضى مشكلات مى‌شود كه با ارتباط ديپلماتيك قابل حل نيست. اين روش در روابط بين‏الملل مرسوم است. شب احمدآقا آمد و درباره آينده عراق بحث كرديم. با جبهه تماس گرفتيم. فرماندهان راضى بودند.