خاطرات اکبر هاشمی - ۶ فروردین ۱۳۷۵

[آقای غلامعباس زائری]، استاندار هرمزگان آمد. در مورد واگذارى تعدادی اتومبیل به مدیران استان که توبیخ شده بودند، توضیحاتى داد. براى شروع بهره بردارى از پالایشگاه گاز سرخون با ظرفیت پانزده میلیون متر مکعب گاز در روز براى مصارف دو استان هرمزگان و کرمان، با هلى کوپترها به منطقه سرخون در شرق بندرعباس رفتیم. آقایان [غلامرضا] آقازاده، [وزیر نفت]، [حمدالله] محمدنژاد، [مدیرعامل شرکت ملی گاز ایران] و [علیاکبر] مرآتى، [مجری طرح پالایش گاز سرخون]، توضیحات دادند. من هم دربارة موفقیت هاى شرکت گاز و اهمیت این صنعت براى کشور صحبت کردم و نشان درجه سه سازندگى را به آقاى محمدنژاد دادم. سپس به سایت موشکى اس-200 رفتیم؛ دویست و پنجاه کیلومتر بُرد دارد که در سفر من به شوروى از آنها خریدیم و اکنون عملیاتى شده و قدرت دفاعى مهمى است.

به سیرجان پرواز کردیم. در فرودگاه، استقبال مسئولان را داشتیم. بلافاصله با ماشین به [معدن]گلگهر رفتیم. پس از نماز و ناهار و استراحت، در جلسه عملکرد فاز اول و آغاز فاز دوم را توضیح دادند. آقاى [حسین] محلوجى، [وزیر معادن و فلزات]، پیشرفت هاى بخش معادن و فلزات را گفت و طرح های مهمى را که در سال جارى به ثمر می رسند، برشمرد؛ خیلى زیاد است. من هم صحبت تشویق آمیز نمودم و کُلنگ فاز دوم را زدم. در این فاز، با چهل میلیون دلار هزینه ارزى، تولید را از دو و نیم میلیون تُن فعلى به پنج میلیون تُن مى رساند.

براى افتتاح بهره بردارى از گاز سیرجان و رفسنجان، به شهر سیرجان رفتیم. جمع زیادی از مردم در میدان جمع شده بودند. آقاى آقازاده، [وزیر نفت] توضیح داد. مشعل را روشن کردم و تلفنى با رفسنجان صحبت کردم؛ آنجا هم مراسم داشتند. آشیخ حسین هاشمیان، [نماینده رفسنجان]، آن طرف خط بود. فرمان شروع بهره بردارى را دادم. براى مردم صحبت کوتاهى دربارة اهمیت گازرسانى به استان و تحولات ناشى از آن و هزینه هاى فراوان ارزى و ریالى طرح کردم.

به منطقه اقتصادی حراست شده سیرجان رفتیم. توضیحات را شنیدیم و از واحدهاى صنعتى و انبارها بازدید کردیم. رونقگرفته و آینده خوبى دارد. مصاحبه اى انجام دادم و بلافاصله از کارخانه هاى تولید روغن نباتى و داروهاى دامى بازدید کردم.

به فرودگاه رفتیم و به سوى بم پرواز کردیم. پس از استقبال، به منطقه ارگ جدید رفتیم که خیلى زیبا و جالب ساخته شده است. پس از نماز مغرب در مسجد زیباى آنجا، در جلسه اى توجیهات را شنیدیم. کارخانه کرمانخودرو با درآمدهاى خود، آن منطقه را با هدف ترویج کشاورزى و توریسم و صنعت، آباد کرده است. من هم صحبت تشویق آمیز در ضرورت احیاى موفقیت تاریخى بم کردم. سپس در رستوران زیبا و باحال ارگ، شام صرف شد و از قسمت هاى آن بازدید کردیم. سپس خط مونتاژ و نمونه قطعات ساخت ایران در کارخانه خودروسازى را دیدیم که از مشارکت با شرکت دوو [کُره جنوبی] ایجاد شده و اکنون فقط مونتاژ دارد. قرار است ظرف چند سال 70 درصد در ایران ساخته شود که البته باورکردنی نیست. کمى سوار ماشین شدم و راندم.