خاطرات اکبر هاشمی - ۵ فروردین ۱۳۷۵

جمعى از همراهان به تهران رفتند و جمعى در کیش ماندند و جمعى همراه من به سوى بندرعباس پرواز کردند. در فرودگاه بندرعباس، پس از استقبال با هلى کوپترهاى نداجا [= نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی]، به بندر شهید باهنر پرواز کردیم. براى دیدن زیردریایى هایى که اخیراً از روسیه خریده ایم - به نام کلاسکیلو - هر دو فروند کنار اسکله پهلو گرفته اند. فرودآمدیم و از یک استوانه باریک، مثل چاه با پله هاى مخصوص به درون آن رفتیم. آقایان [علی]شمخانى، [فرمانده نیروی دریایی]، [حسین]محلوجى، [وزیر معادن و فلزات]، [غلامرضا]آقازاده، [وزیر نفت] و محافظان با من بودند. در حدود یک ساعت، در بخش هاى مختلف توضیحات شنیدیم.

درون زیردریایی، محفظه اى در حدود 14× 7×54 مترمکعب، خالى است و به چند اتاقک تقسیم شده و تمامی آنها مملو از تجهیزات است. موتورها، سونارها ، مخابرات، آتش نشانى، محل استراحت، اتاق پزشکى، راهروها، بسیارى سیم پیچ ها و باطرى ها، با قدرت حرکت از 17 گره دریایى و غوص تا عمق بیش از 200 متر و با شش اژدرافکن با بُرد حدود 20 کیلومتر و سر جنگى 300 کیلو و 57 خدمه که همگى در روسیه، به مدت شانزده ماه آموزش دیده اند. طول بدنه در بیرون 74 متر است. با طراحى و محاسبه فوق العاده پیچیده، از عجایب صنایع نظامى است که گویا شوروى ها در این صنعت از غرب جلوترند.

در زیرِ آب، کشف آن براى دشمن بسیار دشوار است و خطری بسیارجدی براى نیروهاى دشمن است. هر یک را 130 میلیون دلار- تحویل در بندرعباس - خریده اند. در قرارداد، نواقصى هست که باید براى تدارک هاى بعدی تکمیل کنیم. باطری ها را که ارزبر و مصرفى است، اخیراً خودمان مى سازیم. تقاضاهایى براى تکمیل جاى آنها در چابهار و نیز خرید بعضى از لوازم، مثل رنگ و روغن داشتند. بین بدنه بیرونى و درونى، فضاهای خالى است که با مخازن متعدد آب پُر شده و براى غوص و بیرون آمدن از آب و حفظ تعادل از آن استفاده مى شود.

از آنجا به جزیره قشم پرواز کردیم. در مسیر از کارخانه در حال ساخت فرومنگنز و دو سد کوچک خاکى بازدید کردیم. در محل شهرک صنایع سنگین، براى کلنگزنى کارخانه آلومینیوم سازى فرود آمدیم. از بخش خصوصى است، با ظرفیت 200 هزار تُن در نهایت و 33 هزار تُن در فاز اول است. توضیحات توسط مدیر آن- آقاى حمزه پور- داده شد. ماشینآلات دست دوم است و از چکسلواکى، با قیمت نازل خریده ا ند. تا آخر امسال به بهره بردارى مى رسد. مدیرعامل یک شرکت چینى هم توضیحات دربارة سرمایه گذارى حدود 300 میلیون دلار در چند کار تولیدی مس، فرومنگنز و روی را داد که جالب است. آقاى محلوجى، [وزیر معادن و فلزات] هم صحبت کرد و من هم در صحبت کوتاهى، تشویق کردم.

به سوی فرودگاه بین المللی قشم پرواز کردیم. در مسیر از چند سد خاکی و روستاهای قشم بازدید کردیم. با توضیحات آقای [بهروز] بوشهری، [مدیرعامل منطقه آزاد قشم]، بیش از 30 سد و بند کوچک برای جمعآوری آب های فصلی ساخته اند و سالیانه پنج بند دیگر می سازند؛ کار باارزشی است و امسال که باران زیادی در حدود 500 میلیمتر آمده، همه بندها پُر و جزیره هم سبز و خرم است. اگر چند سالی مثل امسال باران ببارد، وضع جزیره عوض می شود. باند فرودگاه بیش از چهار کیلومتر و با ساختمان های جنبی بسیار ساخته شده است.

به منطقه جنگل های حرا رفتیم. با قایق ها، مقداری در آبروها و خورها حرکت کردیم. در یکجا در جنگل پیاده شدیم. بوته ها و درخت های جالبی است؛ خیلی وسیع و با رشد زیاد در آب شور که برای خوراک دام و میگو مصرف می شود. به سرعت دارند در سطح جزیره رشد می دهند؛ ثروت عظیمی است.

به فروردگاه قدیم پروازکردیم. به اقامتگاه رفتیم. بعد از نماز و ناهار و استراحت، عصر شهرک های مصنوعی را دیدیم. به سرعت در حال آماده کردن زمین و ساخت و ساز هستند. زمین را با کمتر از ده هزار تومان، با آب و برق و فاضلاب می سازند. سپس به محلی رفتیم که برای پلاژ آماده می کنند و جایی به نام «شاه شهید» را دیدیم که با افسانه ای می گویند، انسان اهل کرامتی بوده، غیب شده و محلی مقدس شده است.

به محل صنایع بیوتکنولوژی -که خانم [نسرین] معظمی تأسیس کرده - رفتیم. توضیحات خوبی برای ساخت استخوان[مصنوعی]، از مرجان دریا، برای پیوند استخوان ها در عمل جراحی داد؛ جای پیوند استخوان را می گیرد. چهار نوع از مرجان های خلیج فارس از 29 نوع آن، این خاصیت را دارند و منبع ثروت عظیمی است و نیز ساخت داروی ضدسرطان از مرجان ها و نیز ساخت ویتامین از جلبک های دریا، ساخت و تولید یک نوع میکروب، برای حفظ آب و رطوبت زمین کشاورزی در مناطق پُرتبخیر که اگر به نتیجه برسد، انقلابی در کشاورزی است.

دکتر حکمی توضیح داد و از مجتمع پزشکی مهمی گفت که در سطح بالاترین استانداردهای بین المللی، برای تربیت و جذب نیروهای سطح بالا ساخته می شود. 500 هکتار زمین برای آنها در نظر گرفته اند، منجمله برای شناخت و تولید گیاهان دارویی.

به پادگان نیروی دریایی سپاه رفتیم. از مرکز رادار که تنگه هُرمز را کنترل می کنند، بازدیدکردیم. هر کشتیکه وارد می شود، مشخصات و هدف آن را می گیرند و تعداد زیادی شناور، برای گشتزنی و نیروهای خوبی دارند. جای حساس و مُهمی است. از خوابگاهشان بازدید کردیم؛ خیلی خوب و تمیز بود.

به شهرک صنعتی رفتیم. بیش از صد واحد مشغول هستند. از یک واحد دوزندگی بازدید کردم. هنوز ساختمان نیمهتمام است، ولی کارشان را شروع کرده اند. از کارگران توضیحاتی خواستم؛ معلوم شد روزانه اگر حدود پانزده ساعت کار کنند، می توانند پنج تا شش هزار تومان مزد بگیرند. پارچه از کُره جنوبی وارد می کنند. انواع لباس ها را می دوزند، یا صادر می کنند و یا به وسیله مسافران، به داخل [کشور] می فرستند. با خستگی به اقامتگاه برگشتیم. نماز را در همان کارگاه خوانده بودم. بعد از شام خوابیدم.