خاطرات اکبر هاشمی - ۱ فروردین ۱۳۶۳

در منزل تنها بودم. عفت و بچه ها به رفسنجان رفته اند. فائزه هم به منزل خودش رفته است. بعد از نماز صبح، به کارهاى عقب مانده پرداختم.

از آقایان [میرحسین موسوى] نخست وزیر و [آیت الله موسوى اردبیلى] رییس دیوان عالى کشور و [آیت الله خامنه اى] رییس جمهور، تلفنى دعوت کردم که شب براى صرف شام به منزل ما بیایند؛ احمدآقا هم در تهران نبود.

فرماندهان ارتش، مى خواستند براى عیددیدنى بیایند؛ گفتم برنامه دیدار براى آنها تنظیم مى کنم. آقایان [سیدمحمد موسوى] خوئینى ها و [مصطفى] کفاش زاده آمدند.آقاى خوئینى ها از برنامه حج آینده گفت و اینکه اعلام کرده ایم، یکصدو پنجاه هزار نفر را به حج مى بریم و عربستان سعودى پذیرفته است. اما شرکت هواپیمایى هما مى گوید، احتیاج به چهار هواپیماىِ بزرگ دیگر دارد که مشکل مى شود براى آن زمان، تهیه کرد؛ چه اجاره و چه خرید. گفتم باید قاطعانه خواست که اجرا شود و اگر هواپیما به دست نیامد، برنامه پروازهاى عادى را تغییر بدهند. راجع به جنگ هم بحث شد. ایشان گفت، شایعه شهداى فراوان در جنگ، هنوز هم در میان مردم قوت دارد و تبلیغات دشمنان و سم پاشى ضدانقلاب، اثر خود را کرده است.

عصر هم آقاى توسلى آمد و راجع به نامزدى آقاى [فضل الله] محلاتى [نماینده امام در سپاه] - که حزب [جمهورى اسلامى] او را نپذیرفته است - صحبت شد.

شب آقایان[آیت الله] خامنه اى، موسوى اردبیلى و مهندس [میرحسین] موسوى آمدند. راجع به استفاده عراق از اسلحه شیمیایى بحث شد و درباره تهیه امکانات براى مقابله به مثل - با مراعات تبلیغات مناسب - مذاکره کردیم. تأکید شد که در وضع موجود، کار تبلیغاتى بیشترى انجام شود. با توجه به امکان اینکه روس ها، بمب هاى شیمیایى به عراق داده باشند، قرار شد روابط را خیلى تیره نکنیم. اعزام خبرنگاران خارجى به جزایر مجنون هم تصویب شد؛ سپاه [با این عمل] موافق نیست. در مورد آزاد کردن زندانیان بیشتر هم به قوه قضاییه تأکید شد. مهندس موسوى [نخست وزیر] از پیشرفت و رشد صنایع در سال گذشته - در حدود 23 درصد - راضى است.

چون خانواده در منزل نبودند، براى شام از بیرون چلوکباب آوردند و آقاجلال هم پذیرایى مى کرد. در جبهه دیشب موفق به زدن خاکریزهاى مورد نظر شده اند و تلاش عراق را براى جلوگیرى از آن، خنثى کرده اند. عراقى ها هم امروز از اسلحه شیمیایى، زیاد استفاده کرده اند؛ گلوله هاى سمى را با توپ مى اندازند.