خاطرات اکبر هاشمی - ۲۸ اسفند ۱۳۷۰

ساعت هفت و نیم صبح به دفترم رسیدم. در راه باران مى بارید. تا ساعت نُه صبح کار کردم. از صداوسیما آمدند و پیام نوروزی ضبط شد.

آقاى محمدعلى انصارى، [قائم مقام دفتر تنظیم و نشر آثار امام خمینی] آمد و براى تکمیل مرقد امام کمک خواست. گفت بودجه کافى نیست. براى حل مشکل اختلافات روحانیت و روحانیون کمک خواست. همچنین از اینکه برادرش مجید [انصاری]، در زرند از طرف رقیبش به ضدیت با دولت متهم شده است، ناراحت بود.

گفتم من از اول با جدا شدن مجمع روحانیون مخالف بودم و همان موقع گفتم که روحانیون انشعابى باید مى پذیرفتند و اکنون هم باید کارى کرد که یکى بشوند، اما پیش از انتخابات بعید است موفق بشویم؛ ولى او به نوعى توافق، براى دادن لیست که از هر طرف، چند نفر در آن باشند، اصرار داشت. گفتم پیگیرى مى کنم. مجمع روحانیون فکر مى کنند چنین چیزى به نفع شان است و جامعه روحانیت غیر آن را معتقد است.

شوراى عالى ادارى جلسه داشت. تأسیس مجتمع هاى ادارى در شهرهاى بزرگ که مراجعان در یک نقطه بتوانند کارشان را انجام دهند، در دستور بود. گویا نمونه چنین مراکزی، در کشورهاى پیشرفته به نام «سیتى هال » وجود دارد. کلیات آن تصویب شد و بحث در مورد جزییات به جلسه بعد موکول گردید.

عصر هیات دولت جلسه داشت. عیدى وزیران را دادیم و در مورد صدور احکام کارکنان براساس قانون نظام پرداخت هماهنگ تصمیم گرفتیم. افطار وزرا، معاونان، مشاوران و اعضای خانواده آنها مهمانم بودند. به فرزندان ذکور، من عیدى دادم و به اُناث عفت. بعد از شام، براى اعضای خانواده آنها صحبت کوتاهى نمودم.

بعد از مراسم، آقاى [عبدالله] نورى، وزیر کشور آمد و از شدت اختلاف دو جناح روحانى اظهار نگرانى کرد و خواست که براى نزدیک کردن آنها کمک کنم؛ حرف ها، شبیه حرف هاى آقاى انصارى و جواب من هم، شبیه آن جواب بود.

دکتر [حسن] روحانى، گزارش اظهارات آقای [جلال] طالبانى، [رهبر حزب میهنی کردستان عراق] و آقای [عزیز] جعفرى [فرمانده قرارگاه غرب] سپاه را داد. کمک خواسته و براى جلوگیرى از تحرکات ضدانقلاب ما در عراق اعلام آمادگى کرده و گفته که نظر آمریکایى ها، حذف صدام و ابقای بعث عراق است. دربارة زمان اقدام، بین انگلیس و آمریکا اختلاف است؛ انگلیس به خاطر انتخابات خودش عجله دارد.