خاطرات اکبر هاشمی - ۲۳ اسفند ۱۳۶۳

با صداى انفجار و شلیک ضدهوایى ها، بیدار شدم. یک هواپیماى دشمن به تهران تجاوز کرده و دو راکت در شمال تهران به خانه هاى مسکونى زده است. ساعت سه ونیم [صبح]، موشکى به بغداد زده اند و لابد این حمله عراق و حمله به تبریز همزمان با تلافى موشک [ایران به بغداد] است.

به صداوسیما گفتم تا خبر به هدف خوردن موشک به بغداد نرسیده، با صراحت خبر را اعلام نکنند. در جنگ هاى زمینى شرق دجله هم، دیشب موفقیت هایى داشته اند. پیش از دستور، در جلسه [علنى مجلس شوراى اسلامى] خبرها را به نمایندگان دادم و صحبت مختصرى هم درباره عملیات و موشک زدن به بغداد و غیره کردم.

حدود ساعت نه ونیم اطلاع رسید که موشک به ساختمان بانک رافذین در قلب بغداد خورده و این تحول عظیمى در وضع جنگ و زدن شهرها خواهد بود. نمایندگان مجلس خیلى خوشحال شدند و مردم بیش از این، خوشحال خواهند بود.

نزدیک ظهر، از جبهه خبر دادند که در پل علف چرده در هورالهویزه، حدود پانصد عراقى که در محاصره بوده اند، اسیر شده اند. فتح مهمى است. عراقى ها هم مى خواهند که منکر خوردن موشک به بغداد شوند و انفجار را ناشى از خرابکارى معرفى مى کنند که جا نمى افتد. از قدرت موشکى و زمینى ایران، دنیا گیج شده است. تا ساعت هشت ونیم شب، در دفترم گزارش هاى جنگ و بازتاب هاى جهانى آن را تعقیب کردم. خوب است.

آقاى ولایتى اطلاع داد که امام به طور شفاهى، پیامى به رهبران شوروى داده اند و از دادن امکانات موشکى به عراق، انتقاد کرده اند. مهم است و از طرف ایران به سفیر شوروى گفته شده که موشک به ما هم بدهند و قرار شد که [آقاى ولایتى]، شب به لیبى بروند؛ براى آوردن موشک بیشتر که اخیراً قول داده اند.

آقاى [محسن] رضایى اصرار داشت که امشب هم، به بغداد موشک بزنیم. اکثریت مخالف هستند، با رییس جمهور و احمدآقا و آقاى [حسن] روحانى، در این خصوص مذاکره کردم. [طرح حمله موشکى به بغداد را مستلزم] نظر [موافق] اکثریت مسئولان جنگ، در جبهه گذاشتم. قرار شده که امشب [به بغداد موشک] نزنند.