خاطرات اکبر هاشمی - ۲۳ اسفند ۱۳۶۱

به جلسه علنى رفتم. بحث در تبصره هاى بودجه است. كار به كندى پيش مى رود. چند نفر مخالف بودجه اند و با پيشنهادات بيهوده، سعى در كاستن از بودجه دارند. ولى اكثريت همراه است. در تنفس براى تماشاچيانى كه از كميته انقلاب و سياسى - ايدئولوژيك ارتش و روحانيون غرب تهران بودند- صحبت كردم  و گزارش آنها را شنيدم. سپس به دفترم آمدم، خسته بودم. برخوردهاى عصبى در مجلس، خسته ترم كرده بود. تا بعداز ظهر كسى را نپذيرفتم؛ استراحت كردم و مطالعه گزارشها و انجام كارهاى ادارى. ساعت سه بعدازظهر جلسه علنى شروع شد. تا ساعت پنج در جلسه ماندم و سپس به آقاى [محمد] يزدى سپردم و به دفترم آمدم.

با سفير نروژ ملاقات داشتم، مطلبى نداشت. فكر مى كنم جنبه اطلاعاتى داشت و مىخواست موضع ما را درباره جنگ بداند. به سئوالات او جواب مناسب دادم و روى خواستههاى اعلام شده، تأكيد كردم. سپس از جلسه علنى مجلس ديدن كرد. آقاى سعد مجبر سفير ليبى هم به ملاقات آمد. از طرف ریيس لجنههاى شعبى دعوتى براى من آورده بود كه ايام عيد به ليبى بروم و از تأثير منفى سخنان آقاى [عبدالسلام] جلود در هند درباره نفى امامت و روحانيت در اسلام نگرانى داشت. مى خواست تكذيب كند و پيشنهاد مى كرد كه ملاقات امام با آقاى قذافى قطعى شود تا ايشان به ايران بيايد. مايل بود كه ریيسجمهور با دستور امام از او دعوت كند؛ چون او رهبر است نه ریيسجمهور.

از دفتر مشاورت [ارتش] آمدند و از نقل و انتقالات وسيع در نيروى زمينى نگران بودند. شب، جلسه شوراى عالى دفاع داشتيم. فرماندهان نظامى از اوضاع جبهه و علل ناكامى عمليات والفجر را گفتند؛ مواضع دفاعى دشمن محكم است. قرار شد طرح نهایى را تا چند روز ديگر آماده كنند و ارایه دهند. مصاحبه با صدا وسيما كردم.  آقاى دكتر ولايتى از نامه انتقادى كه به تشريفات امور خارجه نوشته و انتقاد كرده بودم، ناراحت و گله مند بود