خاطرات اکبر هاشمی - ۲۱ اسفند ۱۳۶۱

به مجلس رفتم. در بين راه اخبار را گرفتم. آقاى [ميرحسين موسوى] نخستوزير كه ديشب از دهلى نو آمده اند، تلفن كردند. راضى برگشته اند. گفت عليرغم جو بد كنفرانس كه بيشتر به نفع عراق حرف مىزدند، نتايج جلسه به نفع ما بوده؛ زيرا درباره جنگ چيزى در قطعنامه نيامده و تعيين محل كنفرانس هشتم هم به وقت ديگرى موكول شده است. عراقى ها خيلى تلاش كردند كه در هر دو موضوع به نفع آنان تصيمم گيرى شود كه نشده.

پيش از دستور مجلس از تلاش هيأت تشكر كردم و پيروزى سياسى را اعلام نمودم.  كليات بودجه تصويب شد و پيشنهاد يك دوازدهم بودجه رد شد.

ظهر آقاى [عبدالحميد باقرى] بنابى از تبريز آمد و از آقاى [مسلم] ملكوتى و سپاه تبريز گله داشت. آقاى حميدزاده آمد و خبر داد آقاى فاضل هرندى در سخنرانى پيش از خطبه نمازجمعه به نفع من و عليه آقاى آذرى [قمى] حرف زده و مردم با شعارهایى ايشان را تأييد كردهاند. عصر ملاقاتى با [ناخدا بهرام افضلى] فرمانده نيروى دريایى داشتم. از سفر ليبى گفت و سئوالات سياسى داشت، ناخدا بيش از نظامى بودن سياسى است. آقاى طاهرى خرمآبادى كه از پاكستان آمده است، به ملاقات آمد. نيازهايش را مطرح كرد. بودجه بيشتر و حمايت و هماهنگى وزارت امور خارجه و كمك به طلاب سنى ايرانى در پاكستان و دانشجويان.

تا ساعت هشت گزارشها را خواندم و سپس به خانه آمدم. آقاى شهاب از وزارت نفت اطلاع داد كه دو چاه نفت از سه چاه آتش گرفته نوروز را خاموش كرده اند و براى سومى در تلاشند. كار مهم و ارزشمندى است. در ايران بىسابقه است.

آقاى [محمدعلى] انصارى از دفتر امام تلفن كرد كه مقالهاى عليه مخالفانمان نوشته و مى خواهد به روزنامه بدهد. گفتم صحيح نيست. نبايد به اختلافات دامن زد. طرحى در مجلس به دنبال پيشنهاد آقاى [عبدالكريم] موسوى اردبيلى در خصوص محدود كردن خانه ها به يكى براى هر خانواده، تهيه كرده بودند، گفتم بهتر است شوراى عالى قضایى به صورت لايحه بفرستند.