خاطرات اکبر هاشمی - ۱۷ خرداد ۱۳۶۶

تا ساعت ده و نیم در جلسه علنی مجلس ماندم. در تنفس برای خواهران بسیج صحبت کردم . ظهر چند نفر از فرش فروش ها آمدند. درباره ضررهای بالا رفتن پیمان ارزی گفتند. دو نفر از داروسازان تجربی آمدند و از فشار دکترهای داروساز بر آنها شکایت داشتند.

عصر با [آقای جادالله عزوز الطلحی] وزیر خارجه لیبی ملاقات داشتم. پیغام آقایان[معمر] قذافی و [عبدالسلام] جلود را آورده و تاکید بر استحکام روابط داشت و نصیحت می کرد که جنگ را تمام کنیم. گفتیم بدون تأمین حقوق ایران، جنگ تمام نمی شود و نظر آنها که می گویند با تمام شدن جنگ، صدام ساقط می شود، درست نیست، بلکه او را با تبلیغات، قهرمان عرب می کنند .

[اعضای] شورای عالی [سازمان همکاری های اقتصادی] اکو، به ملاقات آمد. حرف مهمی نداشتند و جلسه با تعارفات برگزار شد. جلسه ای با حضور آقایان روحانی، ری شهری، یونسی، صفائی و محمدی در حضور آقای خامنه ای داشتیم. بحث درباره ضعف های عقیدتی سیاسی ارتش و عدم صلاحیت بعضی از افراد بود. نادرستی در شیوه برخورد، اداری شدن و رسمی شدن روحانیون، ظهور درکنار فرماندهی و تظاهر به قدرت و جلال از نکات منفی به حساب آمد.

جلسه سران قوا در دفتر آقای موسوی اردبیلی بود. مطالب وزیر خارجه لیبی را جمع بندی کردیم و قرار شد با لیبی مدارا کنیم. آقای [مهدی] کروبی آمد. مشکلات بنیاد شهید را گفت: کثرت شهدا و اسرا و مفقودان که مجموعاً در حدود یکصد و شصت هزار پرونده دارند و کثرت مجروحان و معلولان و کمی امکانات، کالا و وسیله نقلیه و بیمارستان و ارز، قرار شد در هر مورد کمک شود. دیر وقت به خانه رسیدم.