خاطرات اکبر هاشمی - ۸ تیر ۱۳۷۰

آقاى [عطاءالله]مهاجرانى، [معاون حقوقی و پارلمانی رییس جمهور] آمد. دربار ة دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت، جراید کشور، انتخابات و اختلافات جریانى مذاکره شد.

آقایان [محسن]نوربخش، [محمدحسین]عادلى و [غلامرضا]آقازاده آمدند. دربارة تولید و فروش نفت بحث شد. آقای آقازاده از اینکه اعتبار ارزىِ بخش تولید داده نشده، نگران است که نتواند به اندازه سهم تولید تحویل دهد.

براى استقبال از آقای [سیدمحمد]جوهر، رییس جمهور کومور به فرودگاه رفتم؛ سروقت وارد شدند. کشور کوچک اسلامى کومور، مرکب از چند جزیره کوچک، با مساحت جمعاً حدود دو هزار کیلومتر مربع وکمتر از یک میلیون نفر جمعیت است.

آداب را خیلى مراعات نمى کند یا نمى داند. مراسم رسمى و مصاحبه تشریفاتى و معارفه انجام شد. براى اخذ کمک آمده اند. چون همگى مسلمان و مستضعف واقعى هستند، انتظار کمک دارند. با آقاى [غلامرضا]فروزش، به عنوان وزیر همراه، به سعدآباد رفتند.

عصر آقاى [محمود]واعظى، [معاون وزیر امور خارجه]آمد و گزارش مذاکرات با فرانسوى ها را داد؛ با پس گرفتن خواستة فرانسوى ها و پیش نویس توافق نامه، به توافق نزدیک شده اند. پیشنهاد وزارت امورخارجه سوییس دربارة کمک به آزادی گروگان ها را گفت.

شوراى عالى امنیت ملى جلسه داشت. دربارة سرنوشت ضدانقلاب خلق عرب که در زمان جنگ در عراق بوده و همراه عراقى ها با ما جنگیده اند و اخیراً تعدادى از آنها به ایران برگشته اند، مذاکره شد.

شب به افتخار کوموری ها، ضیافت داشتیم. قبل از شام و در حین صرف شام، سئوالات زیادى دربارة وضع آنها کردم؛ خیلى فقیرند. قبلاً مستعمره فرانسه بوده اند و هنوز هم عملاً تحت اداره آنها هستند. مثلاً نیروى مسلح هزار نفره و فرودگاه کوچک شان را فرانسوى ها اداره مى کنند. حتى یک دانشگاه هم ندارند. درکل حدود بیست میلیون دلار صادرات و پنجاه میلیون دلار واردات دارند. کومور، کشوری با باران زیاد و هواى خوب، ولى بدون فن و صنعت و نیروى انسانىِ ماهر است. مراسم ساعت یازده تمام شد. به خانه آمدم.