خاطرات اکبر هاشمی - ۳۱ خرداد ۱۳۶۰

چون شب در مجلس خوابيده بودم، اول وقت مشغول مطالعه گزارشات شدم. در خيلى از شهرها هم، آشوب مختصرى توسط گروهك ‏ها ايجاد شده بود كه با دخالت مردم سركوب‌ گرديد. در تهران شانزده نفر كشته و يكصدوپنجاه‌و شش نفر مجروح، از حوادث ديروز گزارش ‌شده است.

جلسه علنى در ساعت هفت ونيم صبح شروع شد و بحث عدم كفايت سياسى ریيس ‏جمهور ادامه يافت. امروز موافقان طرح خيلى خوب صحبت كردند، مخصوصاً آقايان موسوى‌ خوئينى‌ها، سيدعلى خامنه‌اى و مخالف ‏ها بعضى منصرف شدند و بعضى غيبت داشتند و بعضى در موافقت صحبت كردند و ریيس ‏جمهور هم كه مخفى است، براى دفاع نيامد. 

بعدازظهر رأى گرفيتم، عده حاضر 190 نفر، رأى در موافقت با عدم كفايت سياسى 177 و مخالف يك رأى متعلق به آقاى [صلاح الدين] بيانى نماينده خاف و ممتنع 12 رأى. عده‌اى از مخالفان هم نيامده بودند.
با اعلان رأى مجلس، تظاهرات پرشورى از طرف تماشاچيان و حزب‏اللهى‌هاى اطراف‌ مجلس انجام  شد و با اصرار آن ها، من چند كلمه‌اى با آن ها از بالكن مجلس صحبت كردم . 

متأسفانه خبر شهادت آقاى دكتر چمران در جبهه دهلاويه، حلاوت رأى موافق مجلس  را از كام‏مان بيرون برد و اعلان خبر شهادت را تا آخر شب براى اينكه خبر مجلس، تحت‌الشعاع ‌قرار نگيرد، به عقب انداختيم. 

عصر، گروهى از عشاير خوزستان با من ملاقات كردند و از خدمات جمهورى اسلامى، براى احقاق حق كشاورزان، تشكر داشتند. 

با آقاى اولاف پالمه معاون دبيركل سازمان ملل و فرستاده ويژه ملاقاتى داشتم. پيشنهادى ‌براى خاتمه دادن به جنگ داشت. امتيازى نمى‌خواست. بيرون رفتن بى قيد و شرط نيروهاى‌ عراق را نپذيرفت، ولى از ما قبول مذاكره مى‌خواست، من از موضع قدرت با ايشان صحبت ‌كردم.

نامه اعلان رأى مجلس براى امام تهيه شد. آن را اول شب به دفتر امام بردم و تحويل آقاى‌ صانعى دادم. عده‌اى هم آنجا جمع بودند و اظهار خوشحالى مى‌كردند.

امروز علي‏رغم تهديدهایى كه از طرف گروهك ‏ها شده بود - كه در صورت عزل بنى‌صدر شهر را به آتش مى‌كشند – كوچك‏ترين حركتى نكردند؛ شايد به علت قاطعيت دادگاه انقلاب – كه ‌امروز صبح پانزده نفر از عوامل آشوب را سريعاً محاكمه و مجازات كرده است - و به علت ‌حضور حزب‏الله.