خاطرات اکبر هاشمی - ۲۷ خرداد ۱۳۶۳

به مجلس [شوراى اسلامى] رفتم. گزارش ها را مرور کردم. مسأله مهم رسانه ها، اظهارات من در نمازجمعه پریروز است که گفتم ما آماده ترک جنگ در خلیج فارس هستیم. تقریباً همه رسانه هاى خبرى مهم دنیا، روى آن حساب باز کرده اند و بحث در این است که آیا ما به عراق هم اجازه استفاده از بنادر خود در خلیج فارس را خواهیم داد که برایشان مهم است و به آقاى [سعید] رجایى [خراسانى نماینده دایم ایران در سازمان ملل] هم توصیه هاى لازم داده شده است.

در جلسه علنى مجلس، 38 اعتبارنامه تصویب شد و 10 تا [اعتبارنامه] هم به کمیسیون تحقیق رفت و من با 181 رأى از 189 نفر حاضر- که 8 نفر رأى ممتنع دادند - به ریاست مجلس براى یک سال انتخاب شدم.

ظهر، نمایندگان زاهدان و زابل آمدند و راجع به عزل استاندار و امام جمعه زاهدان اصرار داشتند و خواستار رفع اتهام از جامعه سیستانی هاى زاهدان در مسأله آشوب انتخابات بودند. نماینده بروجرد هم براى رفع نیازهاى بروجرد مراجعه کرد.

نماینده میاندوآب همراه با دکتر رقابى آمدند. تشکر رهبران سرخ پوستان آمریکا را از اظهاراتم در نمازجمعه آورد و براى کنگره آینده آنها پیام مى خواست. آقاى موسویانى وزیر سابق معادن، خواستار کمک براى رفتن به کمیسیون برنامه بود.

عصر، آقاى سرهنگ موسوى قویدل از قرارگاه خاتم الانبیا آمد؛ تغییراتى در طرح عملیات آینده داده بودند و براى امضا آورده بود. طرح نسبتاً کامل است و نیروى کافى هم داریم و عوامل جدیدى به امکانات مان اضافه شد؛ امید موفقیت زیاد است.

کارهاى ادارى را انجام دادم و به منزل آمدم. شب، احمدآقا تلفن کرد و اصرار داشت که نمایندگان سازمان ملل، براى نظارت بر زدن شهرها را در ایران بپذیریم؛ من هم موافقم. قرار شد با [آقاى میرحسین موسوى] نخست وزیر که در این مورد تردید داشته است، صحبت شود. [احمدآقا] معتقد بود، درباره خلیج فارس هم، خواست عراق براى استفاده از بنادرش را بپذیریم، که قبلاً تصویب کرده ایم. من موافقم که نفى نکنیم و مذاکرات، تا انجام عملیات آینده ادامه یابد. آخر شب، [آقاى ناطق نورى] وزیر کشور درباره انتخابات میان دوره اى و... تلفنى صحبت کرد.