خاطرات اکبر هاشمی - ۲۱ خرداد ۱۳۶۰

پس از جواب نامه‌هاى ارباب رجوع منزل، به مجلس رفتم. در بين راه اخبار ساعت هفت‌ صبح را گوش دادم.

موضوع مهم، عزل آقاى بنى‌صدر از فرماندهى نيروهاى مسلح بود. شور و هيجان زيادى در حزب الله به وجود آورده. سخنرانان پيش از دستور مجلس هم، لبه تيز حملات خود را متوجه آقاى بنى‌صدر كرده بودند.

مخصوصاً آقاى [مهدى] نصيرى لارى ، عدم كفايت سياسى ايشان را مطرح كرد و خيلى‌ خوب صحبت كرد؛ آقاى دكتر [كاظم] سامى، اعتراض كرد كه اهانت به ریيس ‏جمهور شده ‌است. 

لايحه معاملات مسكن مطرح بود و تمام هم نشد. ظهر با نخست ‎وزير و شوراى عالى ‌قضایى و سپاه و دادگاه انقلاب، جلسه مشورتى در محل شوراى عالى قضایى داشتيم. اوضاع‌ جارى را بررسى كرديم و تصميماتى اتخاذ شد. 

تظاهرات پراكنده‌اى در تهران و شهرستان ‏ها به نفع بنى‌صدر انجام مى‌شود كه عمدتاً توسط ‌مجاهدين خلق است. بنى‌صدري‏ ها خيلى ترسيده‌اند و احتمال فرارشان قوى است. 

يك نظر اين است كه مانع فرارشان نشويم، زيرا به كلى از اعتبار ساقط مى‌شوند و چيزى  بر مدنى و بختيار و پهلوي‏ ها نمى‌افزايند. نظر امام، اين بوده كه نگذاريم بگريزند؛ ولى ديشب از احمد آقا نقل شد كه امام هم، ديگر مخالفتى ندارند. 

عصر، جلسه هيأت ریيسه داشتيم. برنامه هفته آينده را تنظيم كرديم. تقاضاى جلسه غيرعلنى براى بحث در سرنوشت ریيس ‏جمهور، مطرح شد. نظر اين شد كه چند روزى تأخير بيندازيم تا با اعمال خودشان زمينه را مساعدتر كنند. 

عصر آقايان محسن رضایى و محمدزاده از سپاه آمدند و تحليلى از وضع جارى ارایه دادند و انتقاداتى از عدم انسجام و هماهنگى مسئولان، در برخورد با جريان بنى‌صدر و عدم‌ همكارى صداوسيما، داشتند. 

آخر شب، آقاى رضایى تلفنى اطلاع داد كه خبرى مى‌گويد، آقاى بنى‌صدر هواپيماى ‌بزرگى را خواسته، آماده داشته باشند و مى‌گفت احمدآقا هم از امام كسب تكليف كرده و امام ‌هم مخالفتى ندارند. خودم از احمدآقا پرسيدم، ايشان تأييد كرد. 

آخر شب احمدآقا مرعشى و حسين آقا آمدند. اخبار زلزله وحشتناك گلباف كرمان را بيشتر از من داشتند .