خاطرات اکبر هاشمی - ۱۴ تیر ۱۳۶۲

به مجلس رفتم. قبل از دستور، آقایان نمایندگان، سخنرانی هایشان با نصایح و مواضع امام، سازگار نبود و اظهارات را مخالف دستور امام خواندم. گروهى موافق و گروهى مخالف بودند.  

تقسیمات کشورى تمام نشد؛ خیلى وقت مى گیرد. آقاى آقازاده وزیر مشاور هم وقت گرفته بود و کارهاى ستاد بسیج اقتصادى را توجیه کرد و به اظهارات آقاى عسکراولادى [وزیر بازرگانى] به طور ضمنى جواب داد.  بعضى از نمایندگان از کشیده شدن اختلافات وزرا به مجلس ناراحت بودند.

ظهر آقاى هادى [نماینده تهران] و آقاى دکتر [حسن] روحانى [نماینده سمنان] آمدند، راجع به وزارت بازرگانى و صداوسیما و نهضت هاى آزادیبخش و... صحبت کردند. عصر آقاى نعمت زاده وزیر کار اسبق که در صنایع نظامى است، آمد. گزارشى از وضع صنایع نظامى داد و لزوم توجه بیشتر را خواست و راجع به ساختن موشک و مواد انفجارى و باروت گزارشى داد.

آقاى سید هادى مدرسى آمد و از بى پناهى و بى تکلیفى نهضت هاى آزادیبخش، ناراحت بود؛ مرجع مشخصى ندارند و گفت، حدود 300 طلبه خارجى در تهران، زیر پوشش دارد و هر ماه حدود نیم میلیون تومان علاوه بر مسکن و محل تحصیل خرج دارد؛ گفتم در لایحه دانشگاه بین الملل، چنین برنامه اى باید گنجانده شود.  در قم هم پانصد نفر داریم؛ مبلغى جزیى پول هم براى افطارى آنها دادم.

دکتر [مهدى] غرضى، مسئول [سازمان] تأمین اجتماعى - با گروهى از همکاران - آمد و گزارش مفصلى داد. هر سال حدود بیست میلیارد تومان دریافتى دارند و حدود سیزده میلیارد تومان پرداخت و هفت میلیارد تومان پس انداز که رفته رفته با بازنشسته شدن کارگران - که آهنگش روزافزون است - مصرف زیاد مى شود. دکتر رهنما آمد و گزارشى از وضع تعمیر مازهاى ارتش داد. دو نفر از معلولان قطع نخاعى آسایشگاه ثارالله سپاه آمدند و از تصمیم انتقال به بنیاد شهید، ناراحت بودند و انتقادهایى داشتند. گفتند حدود 600 معلول آسیب نخاعى داریم. شب در مجلس ماندم. تلفنى با منزل صحبت کردم؛ فاطى را به خانه آورده اند و حالش خوب است.