خاطرات اکبر هاشمی - ۵ مرداد ۱۳۶۳

بعد از نماز، تا ساعت ده ونیم صبح در منزل مطالعه مى کردم. نمازجمعه [تهران] را اقامه کردم.

در مورد تظاهرات ضدبى حجابى در هفته گذشته و برخورد آنها با کمیته [انقلاب اسلامى] و وزیر کشور، مطالبى گفتم و یک خطبه نیز درباره زندگى امام صادق(ع) [صحبت کردم]. بعد از نمازجمعه به مجلس رفتم و ناهار را آنجا خوردم و استراحت کردم.

ساعت چهار بعد از ظهر، جلسه اى با فرماندهان ارتشى و سپاهى تشکیل شد. آقاى [آیت الله] خامنه اى هم [به جلسه] رسیدند؛ به روال دیروز بحث ها ادامه یافت. مسئولان جهاد سازندگى، توضیحات خوبى درباره تهیه امکانات براى عبور از آب دادند. ابتکارات جالبى در تعمیر پل هاى پى.ام.پى و ساحل سازى و استفاده از طراده ها و کانال کشى دادند.

[با ارایه این ابتکارات]، بخشى از اشکالات مهم جلسه دیروز را رفع کردند. بعد از رفتن آنها، باز مخالفان طرح، از افسران ارتش و فرماندهان سپاه، مشکلات جدیدى را مطرح کردند. عجیب این بود که آقاى [محسن] رضایى و آقاى موسوى قویدل که خودشان طرح را تهیه و امضا کرده بودند، به شدت با طرح مخالفت کردند و تقریباً هیچ کس در موافقت صحبت نکرد. آقاى صیاد [شیرازى] تنها موافق طرح است که ایشان نیز دفاعى از طرح نکرد.

گویا آقاى رضایى و مشاور ارتش، طرح دیگرى در نظر دارند و نمى خواهند فعلاً آن را بگویند؛ چون غافلگیرى، عنصر مهم در موقعیت عملیات سپاه است و گفتن طرح، خطر افشا شدن را دارد و من هم رازدارى در این مورد را قبول دارم و فشارى وارد نمى کنیم که بگویند.

اواخر شب با مسئولان قرارگاه ها، جلسه دیگرى گذاشتیم. براى جمع بندى نظرات، پیشنهادات دیگرى در اجراى عملیات در منطقه، مطرح و قرار شد ظرف چهل و هشت ساعت بررسى کنند و نظر نهایى را روز دوشنبه بیاورند.

شام را با هم در مجلس خوردیم و متفرق شدیم. یکى از فرماندهان سپاهى به طور خصوصى گفت که چون فرماندهان اصلى سپاه مخالفند، نمى گذارند موافقان سپاهى در جلسات، نظر خودشان را بدهند؛ حتى افسران ارتش را هم [از اظهار نظر موافق] منع مى کنند. دیروقت به خانه آمدم.